Πεινασμένες Μοίρες

OldWomen-eating-Corn-Ermou-str.-NikosRoccos-BW-Pinasmenes moiresΈνα από τα πιο απόλυτα πεπρωμένα: να είσαι δίδυμος! Όσο άνετα μπορείς να μη μοιάσεις στους γονείς σου-και φυσικά να μην εξαρτηθείς τελικά από αυτούς-άλλο τόσο δύσκολα δεν μπορείς να απαλλαγείς από το είδος αυτό σκιάς που λέγεται δίδυμος αδελφός. Δεν έχω αδέλφια αλλά πάντα πολύ το λαχταρούσα να έχω. Αν όμως κάποιος μού έθετε το δίλημμα δίδυμος αδελφός διαφορετικά μόνος, νομίζω ότι χωρίς πολύ δυσκολία θα διάλεγα το δεύτερο. Δεν θέλω να μοιάζω με κανένα και ούτε κανένας νοιάζομαι να μού μοιάζει-με τρομάζει η ιδέα! Και η υποψία ότι είμαι προβλέψιμος, γιατί υπάρχει ένας κλώνος μου που δείχνει τι πρόκειται να κάνω και να είμαι, είναι αληθινός εφιάλτης!

 

Υ.Γ. Δες τώρα τι είναι ο διεκπεραιωτικός αυτοσχεδιασμός-οδεύοντας προς το κλείσιμο της ανάρτησης, βλέπω ότι ο τίτλος που έβαλα δεν συμβαδίζει με το κείμενο. Είχα σκεφτεί να γράψω για τις ίδιες τις δύο κυρίες αλλά να που σε ελάχιστα λεπτά το μυαλό ξεστράτισε και το κείμενο πήγε σε εντελώς άλλη κατεύθυνση. Δεν με νοιάζει. Έτσι κι αλλιώς κάθε κείμενο που αναρτώ είναι πρόφαση και λίγο κράχτης για τη φωτογραφία μου. Αυτός είναι ο σκληρός πυρήνας αυτού του μπλογκ: η ΕΙΚΟΝΑ και όχι ο Λόγος!

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου, street photography

Δεν έχει εποχή, έχει σεζόν

Piraeus-Port-Cruise-ferry-and-tourist-bus-NikosRoccos-BWΟ Τουρισμός φυσικά. Γιατί είναι άλλο το σχήμα των εποχών-πάντα πιο ευέλικτο και χαλαρό-και άλλο το αυστηρό σχήμα των υποχρεώσεων του κοινωνικού ανθρώπου, που έχει μαγαζί, πηγαίνει σχολείο, δουλεύει στο Δημόσιο, που έχει καλοκαιρινή άδεια και όχι φθινοπωρινή κ.ο.κ. Στη πολυκατοικία μου μαζεύτηκαν όλοι πια-σε μια βδομάδα θα έχουν το ίδιο άσπρο χρώμα με εμένα που δεν πλησίασα τη παραλία ούτε σε απόσταση χιλιομέτρου-δυό φορές μονάχα για νάχω μερικές φωτογραφίες παραλίας. Έτσι για το καλό που λέμε. Το ευχάριστο είναι βέβαια ότι αντικειμενικά το καλοκαίρι είναι ακόμη εδώ, απλά η εργαζόμενη ανθρωπότητα δεν έχει πια την ωραία ευκαιρία να το συναντά στους τόπους της ανεμελιάς της. Μάς ζεσταίνει όμως ακόμη τα βράδια-στο διαμέρισμα μου αυτή την ώρα-00.35 π.μ.- η θερμοκρασία δείχνει 31 βαθμούς, είμαι χωρίς φανέλα και μικρές σταγόνες ιδρώτα με περιλούζουν στα συνήθη ύποπτα μέρη του σώματος μου και ενώ τον Ιούλιο και τον Αύγουστο αυτό με ενοχλούσε, τώρα το απολαμβάνω σαν τελευταία αναλαμπή μιάς χαράς που είναι σε αποδρομή.

Leave a comment

Filed under Αστικό Τοπίο, Ελληνικό Καλοκαίρι, Πειραιάς

Η τρέλα σερβιρισμένη

Urban-Still-Life-Phrenology-Athinas-str.-NikosRoccosΤίποτα πιο σουρεαλιστικό από τη-μόνη εξάλλου!-πραγματική ζωή του δρόμου!

Leave a comment

Filed under Αστικές Νεκρές Φύσεις, Φωτογραφίες δρόμου, street photography, Urban Still Life

Μανιέρα

People-with-camera-Monastiraki-Muslim-Family-NikosRoccosΌλοι τούς φωτογραφίζουν όλους πια. Και κοντά σ’αυτούς και οι φωτογράφοι όλους αυτούς που φωτογραφίζουν. Όμως το θέμα έχει τις αντοχές του πέρα απ’τις οποίες γίνεται ανυπόφορα βαρετό καθότι όχι μόνο επαναλαμβάνεται με ελάχιστες δυνατότητες ευρηματικής παραλλαγής αλλά και ακόμη και καλές να είναι εικόνες είναι επιρρεπείς στη μανιέρα. Κάνω αυτό το θέμα σχεδόν τριάντα χρόνια τώρα-παρά μία χρονιά τριάκοντα!-και ξέρω πολύ καλά τι λέω. Όποιο φωτογραφικό σάιτ και να επισκεφθώ παντού αυτό το εύκολο και αβανταδόρικο θέμα φιγουράρει πρώτη σελίδα πίστα. Γκώσαμε! Καμιά έκπληξη πια Η επιτομή της προβλεψιμότητας. Η πλήξη της ανέμπνευστης επανάληψης.

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου, street photography

Η ιστορία μιας φωτογραφίας

Story-of-a-photography-4(173)-NikosRoccos-BW

Η φωτογραφία της οποίας την ιστορία θα αφηγηθώ είναι η πρώτη αυτής της ανάρτησης. Προφανώς είναι αυτή που θεωρώ καλύτερη από μια σειρά εικόνες που τράβηξα απ’το ίδιο επεισόδιο. Δεν είναι η ιστορία μιας ιστορικής φωτογραφίας απλά έχει μια ενδιαφέρουσα ανάπτυξη που άπτεται πολλών ζητημάτων-πρώτιστα της ηθικής της Φωτογραφίας, ζήτημα που το θέτει διακριτικά αλλά με κάποια επιμονή η ίδια η εξέλιξη της παράθεσης της διαδοχής των εικόνων και η συναγόμενη αφήγηση που παράγει αυτή η παράθεση.Story-of-a-photography-1Η ιστορία ξεκίνησε κάπως έτσι. Πρώτα απόλα είχα εξαρχής αποφασίσει αυτή η εικόνα-της δεύτερης φωτογραφίας-να είναι έγχρωμη, έτσι ώστε το εκτυφλωτικό χρώμα της κίτρινης τουαλέτας της βιτρίνας να αντιπαρατεθεί με τον πιο παραστατικό τρόπο με τα λερά γκρίζα ρούχα του άστεγου. Οι φίλοι του μπλογκ ξέρουν πολύ καλά ότι σε γενικές γραμμές αποφεύγω τη μίζερη θεματολογία.Επίσης ξέρουν πολύ καλά ότι συστηματικά αποφεύγω να δείχνω το πρόσωπο ανθρώπων που βρίσκονται σε μια τέτοια κατάσταση-δεν κάνω ποτέ κοντινά ας πούμε και αν τυχόν φαίνεται το πρόσωπο η λήψη θα είναι ένα πολύ γενικό μακρινό πλάνο και η γωνία λήψης τέτοια που να κάνει αδύνατη την αναγνώριση των χαρακτηριστικών των εικονογραφούμενων προσώπων. Είναι θέμα αρχής αυτό. Όπως πολύ εύκολα διαπιστώνετε η αρχή αυτή τηρήθηκε ακόμη και όταν-εξ ανάγκης πια-προσέγγισα τον άστεγο, διατηρώντας όμως το εμπόδιο της αναγνωρισιμότητας και μάλιστα λόγω γωνίας λήψης με ακόμη μεγαλύτερη συνέπεια. Story-of-a-photography-2(168)-NikosRoccos-BWΠριν προλάβω να αποσώσω τη λήψη μου, βλέπω ξαφνικά να μπαίνει στη σκηνή ο άνδρας της φωτογραφίας δεξιά με τη κάμερα του. Αυτό που επακολούθησε αφηγείται η σειρά των φωτογραφιών. Ποιος είναι ο αληθινός ηθικός πυρήνας της αφήγησης το αφήνω σ’εσάς να το κρίνετε-με μια υποσημείωση: κάθε αρνητική κρίση τελικά δεν μπορεί να εξαιρέσει κι εμένα. Την όποια επιχειρηματολογική μου άμυνα έχω θα την ασκήσω μόνο ενώπιος ενωπίω όσων έχουν δικαίωμα να με κρίνουν. Το δημόσιο φόρουμ ενός μπλογκ δεν είναι ο προνομιακός μου χώρος για να σώζω τα προσχήματα μου.Story-of-a-photography-3(171)-NikosRoccos-BWStory-of-a-photography-4(173)-NikosRoccos-BWStory-of-a-photography-5(176)-NikosRoccos-BWStory-of-a-photography-6(178)-NikosRoccos-BWStory-of-a-photography-7(181)-NikosRoccos-BWStory-of-a-photography-8(185)-NikosRoccos-BWStory-of-a-photography-9(189)-NikosRoccos-BWStory-of-a-photography-10(193)-NikosRoccos-BWΠάντα θα υπάρχει ένα θέμα για το βαθμό προσέγγισης σε ένα πρόσωπο και τους όρους έκθεσης του από το φωτογράφο. Ο καθένας μας έχει τις δικές του αντιλήψεις διαχείρισης αυτού του εξαιρετικά λεπτού ζητήματος. Προσωπικά με απωθεί η ιδέα των απαγορεύσεων-η Ανθρωπότητα πρέπει να μάθει να συνεργάζεται με τον ανθρωπιστή φωτογράφο για την υπέρτατη ανάγκη της καταγραφής της Ιστορίας της, της αυθεντικής της Ιστορίας που μόνο στο δρόμο εκδηλώνεται με τον αληθινά πιο ακαταμάχητα αυθεντικό της τρόπο. Αλλά πρέπει και εμείς οι φωτογράφοι να σεβόμαστε το σκληρό πυρήνα της προσωπικότητας του κάθε ανθρώπου-επώνυμου και ανώνυμου-και ειδικά όταν αυτός βρίσκεται σε μιά ευάλωτη θέση και στιγμή και η εικόνα που παράγουμε δεν τον εξυψώνει  μέσα στην αδυναμία του αλλά αντίθετα τον καθηλώνει δια βίου της φωτογραφίας-που μπορεί να σημαίνει ακόμη και στην αιωνιότητα-σε μια αναπαράσταση ταπείνωσης και κατάντιας.

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου, street photography

Περικυκλωμένοι από κύκλους

Encircled-by-circles-bikes-Monastiraki-NikosRoccosΤο στοίχημα που έβαλα τη στιγμή της λήψης ήταν να έχουν-όσο ήταν αυτό δυνατό-όλες οι πλευρές της εικόνας μου και από κάποια ρόδα ποδηλάτου άκοπη και ακέραια. Τουλάχιστον τη στεφάνη τους, ώστε να δίνεται η αίσθηση της ακεραιότητας του κύκλου τους. Η μόνη αβαρία που έγινε ήταν στο πάνω μέρος της εικόνας ότι η εκεί ρόδα ποδηλάτου δεν εφάπτεται με τη πάνω πλευρά για λόγους αισθητικής: θα κολοβώνονταν οι ανθρώπινες φιγούρες με τρόπο ακαλαίσθητο*. Συχνά κάνω τέτοια φορμαλιστικά παιχνίδια που πολύ χαίρομαι όταν τα διεκπεραιώνω με επιτυχία. Οκ, το παραδέχομαι ότι δεν είναι συναρπαστικές εικόνες και όχι σπάνια η ομορφιά του περιεχομένου θυσιάζεται στο βωμό της φόρμας. Αλλά το κάνω συνειδητά και μόνο για τη χαρά του παιχνιδιού. Η χαρά αυτή συμπεριλαμβάνει και την απορία των τρίτων γύρω εκεί που δεν καταλαβαίνουν τί ακριβώς κάνω και είμαι τόσο σχολαστικός ώστε να καθυστερώ να κάνω το κλικ. Τις συντριπτικά περισσότερες φορές με θεωρούν ανίκανο που δεν ξέρει να φωτογραφίζει. Νομίζοντας μάλιστα ότι είμαι και ξένος, ακούω διάφορα σχόλια που κυμαίνονται από μπινελίκια μέχρι χαρακτηρισμούς της εικαζόμενης και τεκμαιρόμενης με τη λογική τους ανεπάρκειας μου. Προφανώς και το απολαμβάνω όλο αυτό-χρόνια τώρα!

*Εξυπακούεται ότι η λήψη είναι full frame, παρόλο ότι δεν είμαι από εκείνους που ασπάζονται τη δογματικού χαρακτήρα επιδειξιομανή δεξιοτεχνία αυτών που το κυνηγούν συστηματικά και σχεδόν σαν φετιχιστικό φωτογραφικό αυτοσκοπό. Ακόμη και τη περίοδο της αναλογικής Φωτογραφίας και παρόλο ότι το 95% των εικόνων μου ήταν full frame, δεν ήμουν από εκείνους που το υπερασπίζονταν αναφανδόν. Το θεωρούσα ότι υπηρετούσε ένα πολύ λειτουργικό σκοπό: την ανάδειξη της εικόνας μέσα στο πλαίσιο της άσπρης επιφάνειας του χαρτιού. Δεν διαχέονταν το όποιο λευκό της εικόνας που συνέβαινε να βρίσκεται στο όριο της εικόνας προς τη γύρω λευκή επιφάνεια του χαρτιού, πράγμα πολύ ενοχλητικά συγχυτικό. Συμβαίνει μάλιστα καμιά φορά, τώρα με την ψηφιακή, η εντελώς αντίθετη διαδικασία, ακριβώς όμως για την ίδια αιτία: να προσθέτω μαύρο ή γκρίζο καμιά φορά περιθώριο.

Leave a comment

Filed under ...και λίγη Θεωρία!, Couples, Ζευγάρια, Φωτογραφίες δρόμου, street photography

Πολλές αλανιάρες, λίγα λόγια

Cat-Argolidos-str.-NikosRoccosΤα λίγα λόγια οφείλονται στο ότι μάλλον είναι τόσο καταλυτικά πολλές οι αλανιάρες της σημερινής ανάρτησης ώστε ο μπλόγκερ φωτογράφος αδυνατεί αυτή τη φορά να διαχειριστεί το λόγο του.Cat-Ermou-str.-NikosRoccosΤου Κεραμεικού μιά γάταCat-Ermou-Asomaton-NikosRoccosΟ φρουρός της Αγίων ΑσωμάτωνMan-and-boy-caressing-Cat-Mitopoleos-sq.-NikosRoccosΓάτες στα χέρια…People-with-camera-Mitropoleos-sq.-Cat-NikosRoccosκαι γάτες στα μάτια…Andrianou-str.-People-with-camera-Cat-NikosRoccos…και στα μάτια της κάμερας των ανθρώπων.Cat-Fountain-Aiolou-str.-Nikos-Roccos-Νίκος-ΡόκκοςΓάτα πότε καμαρωτή…Cat-Fountain-Aiolou-str.-Nikos-Roccos-Νίκος-Ρόκκος…και πότε τρομαγμένη!

Leave a comment

Filed under Γαβ και νιάου κι άμα λάχει τσίου, street photography