Category Archives: Lord Snowdon

Το δικαίωμα στην ακολασία

poltimore-tiara-as-cream-rinse

Lord Snowdon: Η πριγκήπισσα Μαργαρίτα στη μπανιέρα της φορώντας τη περιβόητη Poltimore Tiara-στο βάθος αριστερά η αντανάκλαση του σώγαμπρου βασιλικού κηφήνα-φωτογράφου(φωτογράφος; λέμε και κανένα κρυόκωλο βρετανικό ανέκδοτο για να εμμέσουμε γρηγορότερα και αποτελεσματικότερα).

Σε μια από τις κατά καιρούς εξερευνήσεις μου στο διαδίκτυο για τη Φωτογραφία έψαξα να δω και για τον Λόρδο Σνόουντον, φωτογράφο στο επάγγελμα-κατά αυτάρεσκη δήλωση του τουλάχιστον. Οι πάντες βέβαια τον ξέρουν σαν σύζυγο της αδελφής της βασίλισσας της Αγγλίας, της πριγκήπισσας Μαργαρίτας-(διάβασα ότι συγχωρέθηκε η καημένη). Σερφάροντας λοιπόν στις εικόνες του-(πληκτικές όσο η ζωή σε ένα παλάτι αστικής δημοκρατίας που σχιζοφρενικά επιμένει-αυτή η αστική δημοκρατία-να κρατάει ένα ανυπόφορα ξεπερασμένο θεσμό-αυτόν της κληρονομικής μοναρχίας- κόντρα σε κάθε δημοκρατική λογική και ενώ ο μοναρχικός θεσμός δεν είναι σε θέση να προσφέρει τίποτα ουσιαστικό ούτε καν σε επίπεδο συμβολισμού εξαιτίας των απελπιστικά ηλίθιων και βαθιά διεφθαρμένων λειτουργών του )-σερφάροντας λοιπόν στις εικόνες του απολύτως αδιάφορου και εξίσου ατάλαντου βασιλικού κηφηνομποέμ, έπεσα στη φωτογραφία που αναρτώ σήμερα. Είναι η μόνη αληθινά ενδιαφέρουσα φωτογραφία ολόκληρης της αδιάφορης και πληκτικής παραγωγής του-συνήθως φωτογράφιζε τη γυναικαδέλφη του βασίλισσα της Αγγλίας, το υπόλοιπο μεγάλο σόι της, διασημότητες της κοινωνίας του Ενωμένου Βασιλείου. Ανθρώπους του κύκλου του μ’άλλα λόγια. Ένα είδος Cecil Beaton αλλά στο ακόμη πιο ατάλαντο του.

 

Εδώ όμως, στη φωτογραφία της ανάρτησης, είναι βιωματικά αυθεντικός. Φωτογραφίζει το  κορίτσι του στο μπάνιο της αλλά από την έξτρα προνομιακή θέση αυτό το κορίτσι να είναι η αδελφή της βασίλισσας-με ό,τι θεσμικό βάρος μπορεί να συγχωρεί η ανοησία της κληρονομικής μοναρχίας. Συγχωρέστε με αλλά παρόμοια εικόνα δεν έχω υπόψη μου στην ιστορία της Φωτογραφίας. Το ιστορικό αυτό ντοκουμέντο σέρνει έναν ολόκληρο στόλο από συνειρμούς, ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη του τη μετέπειτα ιστορία του ζευγαριού και τις σκαμπρόζικες λεπτομέρειες του ιδιωτικού βίου της ακόλαστης πριγκήπισσας. Οι λογής βασιλόφρονες είναι έτοιμοι να της συγχωρέσουν πολλά αρκεί όσα κάνει-έκανε μάλλον, είπαμε συγχωρέθηκε-να τα διεκπεραίωνε φορώντας τη κορώνα της και τα λιλιά της. Την επαινούν μάλιστα γιατί-λέει!-ήταν τολμηρή, αντισυμβατική και ασυμβίβαστη. Σαχλαμάρες! Αν ήθελε να είναι κάτι τέτοιο, αν ήθελε να είναι μια αυθεντική, ειλικρινής μποέμισα πριγκήπισσα, να το έκανε με τη δικιά της μαγκιά και όχι με τη πρόσοδο από τη βασιλική χορηγεία, που σημαίνει με ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΗΜΑ! Αν ήθελε να δείξει εικόνα επαναστατημένης πριγκηπέσσας να αρνούνταν όλα τα προνόμια που της έδινε η ιδιότητα να είναι αδελφή της βασίλισσας-άρα εκ των πραγμάτων ετεροφωτιζόμενης άρα η αντισυμβατικότητα πάει βόλτα στις Βερσαλίες με τη Μαρία Αντουανέτα και το παντεσπάνι της.

 

Μιά τέτοια ανόητη φιλολογία τρέχει και για την άλλη τσουλάρα του βρετανικού βασιλικού οίκου, τη καημένη τη Νταϊάνα. Στη πραγματικότητα και οι δυό τους ήταν τόσο πιο πολλαπλάσια παράσιτα από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας τους ώστε να παραμελούν ακόμη και αυτά τα θεσμικά τους καθήκοντα να εμφανίζουν μια εικόνα στοιχειωδώς σοβαρή. Η Μαργαρίτα έτρεχε με το ζιγκολό της στα νησιά της Καραϊβικής και η Νταϊάνα με πλειμπόιδες του τύπου της Αλ Φαγέντ ή έδινε σκαμπρόζικες εξομολογητικές συνεντεύξεις σε Τριανταφυλλόπουλους της Μ.Βρετανίας.

 

Με άλλα λόγια οι κυρίες παραβίασαν τη στοιχειώδη ηθική αρχή που πρέπει να διέπει ένα συνεπές ακόλαστο άτομο. Να είναι ακόλαστο μόνο για τον εαυτό του και από τον εαυτό του. Και να το κάνει αυτό χωρίς οι ακολασίες του να επιβαρύνουν κανέναν άσχετο και αμέτοχο τρίτο. Να σηκώνει μόνος του το βάρος και το κόστος των ακολασιών του. Μόνο τότε ένας ακόλαστος δεν είναι διεφθαρμένος. Μόνο τότε σέβεται και προφυλάσσει το ιερό και απαράγραπτο δικαίωμα του στην ακολασία και του δίνει κύρος ηρωικό και επικό. Όταν στη πριγκήπισσα Μαργαρίτα τής ανακοινώθηκε ότι, στη περίπτωση που θα επέμενε να παντρευτεί κάποιον που η βασιλική οικογένεια δεν ενέκρινε θα έχανε αυτομάτως τα βασιλικά προνόμια-ανάμεσα στα οποία πρωτεύουσα θέση είχε η πλουσιοπάροχη χορηγεία και η χρήση των ανακτορικών ενδιαιτημάτων-τότε εκείνη  ανέκρουσε πρύμνα και εγκατέλειψε το μεγάλο της “έρωτα” με τον πανηγυρικότερα πιο άσπλαχνο και άπονο τρόπο. Και κάθε νέα φορά που η “ατίθαση” πριγκήπισσα έκανε και μια νέα “επανάσταση”, την απαρνιόταν πολύ γρήγορα και άσπλαχνα όταν ξαναετίθετο θέμα βασιλικής χορηγείας. Ο ακόλαστος έχει κάθε δικαίωμα να ασκεί την ακολασία του κρυφά-σεβαστό αυτό, μπορεί ακόμη και εκτιμητέο- δεν μπορεί όμως να υποκρίνεται σ’αυτούς που τού χρηματοδοτούν την ακολασία εν αγνοία τους και προφανώς παρά τη βούληση τους, πολύ περισσότερο αν την καταθέτουν απ’το υστέρημα τους που επιπλέον υστερεί πολλαπλάσια από τη βασιλική χορηγεία.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Lord Snowdon