Category Archives: Robert Mapplethorpe

Ο Θάνατος και η Κόρη( updated)

Death-and-the-maiden-Witkin-MapplethorpeSFWB---DSFRΣε μια από τις αληθινά σπανιότατες φορές που έχω επισκεφθεί φωτογραφική γκαλερί-στα 25 τόσα χρόνια ενασχόλησης μου με τη φωτογραφία, αν πω ότι έχω πάει 5 φορές,η διαίσθηση μου θα μού πει ότι υπερβάλλω-κατάφερα και να φωτογραφίσω-δεν είχε καθόλου κόσμο γιατί ήταν πολύ νωρίς το απόγευμα, δεν δέχονταν ακόμη αλλά τους είπα ότι είμαι αλλοδαπός, κρατούσα και τη Leica στο χέρι κι έτσι μ’αφησαν να περάσω. Αν και πήγα στην έκθεση κυρίως για τον Helmut Newton, η μία και μόνη λήψη που έκανα, αφορούσε-συνδυαστικά-άλλους φωτογράφους: τον Joel Peter Witkin και τον Robert Mapplethorpe. Στον πρώτο ανήκει το νεταρισμένο σύμπλεγμα σκελετών και στον δεύτερο το φλου-τόσο ατύπικο σαν θέμα-γυναικείο γυμνό. Βρέθηκα σε μια τέτοια γωνία ώστε αμέσως συνειδητοποίησα έναν εν δυνάμει διάλογο ανάμεσα σ’αυτές τις δύο αντανακλώμενες η μία στην άλλη εικόνες. Ακαριαία μάλιστα εντόπισα και το θέμα που θα έβγαζε σαν εξαγόμενο αυτός ο διάλογος: το σχεδόν προαιώνιο -από τα βάθη του μεσαίωνα-αγαπημένο στη Βόρεια, τη Γοτθική για να συνεννοούμαστε καλύτερα,τέχνη με το “Θάνατο και την Κόρη” όπου η σκελετική μορφή του Θανάτου αρπάζει την σε πλήρη άνθιση της νιότης της Κόρη. Από Hans Baldung Grien, Hans Holbein τον νεώτερο μέχρι τον Otto Dix, το θέμα το έχουν διαπραγματευτεί πολλοί σπουδαίοι καλλιτέχνες, γιατί συνδυάζει δύο διαχρονικού ενδιαφέροντος θέματα: το γυμνό και το θάνατο.

Robert Mapplethorpe: Lydia Cheng, 1987

Robert Mapplethorpe: Lydia Cheng, 1987

Μέσα στο χώρο της γκαλερί φυσικά και επειδή δεν χρησιμοποιώ ποτέ φλας, δεν μπορούσε να γίνει λόγος για βάθος πεδίου και άρα έπρεπε να επιλέξω πού θα νετάρω. Αν φλουτάριζα το σύμπλεγμα των σκελετών, τότε κανείς δεν θα μπορούσε να διακρίνει περί τίνος ακριβώς πρόκειται. Αντίθετα με φλου το μνημειακό γυμνό του Μάπλεθορπ, μπορούσε κάποιος κάπως να διακρίνει  ένα γυναικείο κορμί-αν και τώρα που κάνω τη σύγκριση με το πρωτότυπο που αναρτώ, βλέπω ότι η αναγνώριση είναι ισχνή. Όσοι έχετε κάνει τέτοια παιχνίδια ξέρετε αυτού του είδους τις δυσκολίες.

Joel Peter Witkin: Ερωτιδέας και Κένταυρος

Joel Peter Witkin: Ερωτιδέας και Κένταυρος

Τότε που δημιούργησα αυτή τη φωτογραφία είδα μόνο τις εικόνες καθεαυτές και φυσικά έβλεπα και τη δικιά μου που θα έβγαινε απ’το συνδυασμό τους. Τώρα όμως αναδρομικά βλέπω κι άλλα.

1992-cupid_and_centaurΤην παράξενη συνεύρεση δύο μάλλον ασύμβατων του ενός προς τον άλλο καλλιτεχνών. Ο Γουΐτκιν μοιάζει να είναι ο κατεξοχήν υμνητής του θανάτου και της ακρωτηριασμένης σάρκας σαν ποιητικής κατάστασης. Η τέχνη του είναι σκληρή και σκοπούμενα αποτροπιαστική. Παρόλα αυτά αν εγκύψεις με περισσότερη υπομονή στο έργο του-το παραδέχομαι ότι χρειάζεται αυξημένες αντοχές-θα βρεις εικόνες αληθινά μεγάλης πνοής. Από την άλλη ο Μαπλεθορπ είναι ο φωτογράφος της σφύζουσας από υγεία και ρώμη-ρωμαλεότητα ακόμη και στις γυναίκες που φωτογράφιζε!-σάρκας. Είναι όμως κάπως παγερός, νεοκλασικά παγερός και ίσως επί της ουσίας πιο θανατόπληκτος από τον φαινομενικά “αρρωστημένο” Γουΐτκιν.

Robert Mapplethorpe: Αυτοπροσωπογραφία

Robert Mapplethorpe: Αυτοπροσωπογραφία

Η μόνη του φορά που ο Μάπλεθορπ  ζέστανε την τέχνη του με νόημα και βάθος και μάλιστα μοιάζει να συναπαντιέται με την πρώτη ύλη του Γουΐτκιν, ήταν στην μνημειώδη αυτοπροσωπογραφία του, το magnum opus όλης της αμφιλεγόμενης καριέρας του-εξαιρώ τις σπουδαίες του νεκρές φύσεις με λουλούδια. Αν ποτέ ένας θάνατος δικαίωσε και καθαγίασε ένα καλλιτεχνικό έργο, το βαθιά υπαρξιακό αυτό πορτραίτο του Μάπλεθορπ, μια ευθεία και απροκατάληπτη θέαση του θανάτου, είναι ακριβώς αυτή η περίπτωση.Witkin-Mapplethorpe-SF-Wb-DS

(update: 24/11/2013 ώρα 8:09μμ). Τώρα μόλις σκανάρισα και την βερσιόν με φλουταρισμένες τις σκελετικές φιγούρες. Δεν θυμόμουν ότι την είχα τυπώσει. Δεν είναι κακιά εικόνα. Έχει κάποιο μυστήριο και ο σκελετός, έτσι φλου που είναι, μοιάζει σαν φάντασμα. Πολύ φοβάμαι όμως ότι η εικόνα μόνη της είναι δυσανάγνωστη. Αποκτάει αυτό το ενδιαφέρον που δείχνει μόνο όταν ξέρουμε την πρώτη εκδοχή. Την ανεβάζω πάντως και για σύγκριση και γιατί μού έκανε κάποιο κλικ.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Joel Peter Witkin, Robert Mapplethorpe