Monthly Archives: July 2015

Η Αθήνα το καλοκαίρι

Dionysiou-Areopaghitou-str.-Couples-DS-BW

Φεύγει πολύς κόσμος τέτοια εποχή απ’την Αθήνα. Και σίγουρα εκεί που πάνε περνάνε καλύτερα από δω. Υπάρχει όμως αρκετός κόσμος που μένει πίσω. Αν νομίζετε ότι όλος αυτός ο κόσμος δυστυχεί και ολοφύρεται γιατί δεν μπορεί να πάει διακοπές, είστε μακριά νυχτωμένοι. Πάντα τη βρίσκει την άκρη το μπατηράκι. Η καλοπέραση δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο των πλουσίων. Άλλωστε η λαϊκή φιλοσοφία τόχει αποτυπώσει αφοπλιστικά: Η ΦΤΩΧΙΑ ΘΕΛΕΙ ΚΑΛΟΠΕΡΑΣΗ!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου

Συντελεστές της ισορροπίας

Siesta-Mitropoleos-Sq-WB-DS-F

Αυτό που μπορεί να θέλει να πει η φωτογραφία είναι ότι με τον τρόπο μας, ο καθένας μας, σαν μέρος ενός πολύ μεγαλύτερου, πολύ πλατύτερου, πολύ γενικότερου όλου, είμαστε, σ’αυτό που μας αναλογεί σαν μικρή πεπερασμένη μονάδα, συντελεστές της ισορροπίας του σύμπαντος. Όπως κάθε στοιχείο στην εικόνα έχει την ορισμένη του θέση και όπως κάθε απόπειρα αλλαγής της επιτευχθείσας ισορροπίας θα σταθεί μοιραία για το μικρό αυτό σύνολο που αντιλαμβανόμαστε σαν σύνθεση της εικόνας, έτσι, αν ιδεατά επεκτείνουμε στο άπειρο και στο διηνεκές την εικόνα μας, στη πραγματικότητα αυτό που θα κάνουμε θα είναι να προσθέτουμε νέα στοιχεία ισορροπίας-ή ανισορροπίας αν δεν το κάνουμε σωστά και υπολογισμένα με κριτήριο την αρμονία της κάθε νέας προκύπτουσας σύνθεσης.

Έχουμε τη θέση μας στο κόσμο τόσο ώστε όχι μόνο να είμαστε μέρη του αλλά και σύσταση του οργανική και θεμελιακή.Είμαστε κι εμείς ο κόσμος. Μπορεί να είμαστε μια απειροελάχιστη συνειδησιακή μονάδα του αλλά όσο ο κόσμος μπορεί να τελειώνει μ’εμάς άλλο τόσο μπορεί και να αρχίζει, όσο μπορεί να είμαστε η άκρη του άλλο τόσο ανετότατα μπορεί να είμαστε και το κέντρο του. Ποτέ δεν ξέρεις το μενού των ισορροπιών του σύμπαντος. Πού και σε ποιον και γιατί δίνει κάθε νέα φορά νέες προτεραιότητες. Εμείς οφείλουμε να είμαστε σε εγρήγορση και σε αναμονή. Και όταν γέρνουμε στο πεζούλι της εκκλησιάς να κοιμηθούμε, να τα έχουμε συνυπολογίσει καλά όλα τα προηγούμενα περί αρμονίας και ισορροπίας.

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου

Καμιά φορά…

Adrianou-str.-Cat-watching-people-in-a-café-WB-DS

Καμιά φορά, τον κόσμο μπορεί να τον εξουσιάσει ένα βλέμμα. Αρκεί να υπάρχει όχι μόνο μια τέτοια ηγεμονική πρόθεση αλλά και η υποδομή γι’αυτό. Οι γάτες την έχουν αυτήν την υποδομή-φαινομενικά την έχουν και οι αετοί αλλά σ’αυτούς υπάρχει το αβαντάζ του ύψους όπου ζουν, είναι δηλαδή μια γενετική επιλογή διαμορφωμένη σε μεγάλο βαθμό από εξωγενείς παράγοντες και συμβατή με το είδος τους. Η γάτα θα ηγεμονεύσει και θα εξουσιάσει με το βλέμμα της εξίσου καλά και στη κορυφογραμμή όσο και στο υπόγειο. Είναι γεννημένη ηγεμονίς(τί όμορφη και-αλίμονο!- πόσο ξεχασμένη λέξη!).

Leave a comment

Filed under Γαβ και νιάου κι άμα λάχει τσίου

Απ’το τρένο στον…’Ερασμο!

Interail-Youth-Peloponissou-RWS-Summer-WB-DS-f

Απλοποιώντας και σχηματοποιώντας, θάλεγα πως το Interail Pass είναι το Erasmus Programme στον Ευρωπαϊκό νεανικό τουρισμό!(στα χρόνια μου δεν υπήρχε ακόμη το Εράσμους). Η  όποια μετεφηβική, φοιτητική δηλαδή, δημιουργική ανεμελιά, υπηρετήθηκε τα καλοκαίρια μας με το ιντερέιλ. Καβαλούσαμε το τρενάκι κι’όπου μας έβγαζε! Στα δυό πρώτα μου φοιτητικά χρόνια αλώνισα σχεδόν κυριολεκτικά την Ιταλία και τον τρίτο χρόνο μαζί με την Ιταλία έβαλα την Αυστρία και τη Νότια Γερμανία. Άλλοι φίλοι μου, συμφοιτητές μου, με καλύτερες οικονομικές δυνατότητες, γύρισαν ολόκληρη την Ευρώπη μ’αυτό το τρόπο! Ας μη γελιόμαστε. Ως ένα βαθμό αυτό ήταν ζωή πάνω στο τραίνο! Με αντοχές βίσωνα αλλά διατροφή σπουργιτιού-τρία σάντουϊτς σε δυό μέρες!-όταν κάποια στιγμή γυρίζαμε σπίτια μας, πιο πολύ μοιάζαμε με εξαντλημένους ερημίτες από τις κακουχίες και τις στερήσεις μιας αποστολής, παρά με ανέμελους μετέφηβους ταξιδιώτες. Αν καμιά φορά κάναμε κάποια πρόσκαιρη ερωτική γνωριμία με ντόπια κορίτσια, τους ρημάζαμε τα ψυγεία κι έτσι καταφέρναμε να διατηρήσουμε κάποιες δυνάμεις για τη συνέχεια του ταξιδιού! Αγαπήσαμε την Ευρώπη σαν τρόπο ζωής αλλά και σαν πολιτισμό, γνωρίζοντας τον μέσα απ’το ιντερέιλ.

Leave a comment

Filed under Editorial Photography

Αυτό που δεν φαίνεται

107-2nd-v-sh-frΚαμιά φορά αυτό που είναι ενδιαφέρον σε μιά φωτογραφία δεν γίνεται αμέσως αντιληπτό.Αν εξαιρέσουμε τις περιπτώσεις θολούρας στη πρόθεση του φωτογράφου που, νομίζοντας ότι βλέπει κάτι σπουδαίο, απαιτεί να το αντιληφθούν και οι άλλοι-θέλω να ελπίζω ότι ποτέ δεν έχω υπάρξει μιά τέτοια περίπτωση-αν εξαιρέσουμε λοιπόν τέτοιες νοσηρές καταστάσεις, τότε όταν αυτό συμβαίνει, έχει μάλλον να κάνει με μια διακριτικότητα στη διαπραγμάτευση, μια χαμηλόφωνη διατύπωση, μια διάθεση υπαινικτικότητας, σαν ένα θέμα παιγμένο με σουρντίνα. Φλερτάρει μια τέτοιου είδους εικονογραφία με τη κοινοτοπία, το μπανάλ, το τετριμμένο, το πεζό. Χρειάζεται μια ελαφρά προσαρμογή της αντίληψης μας στο νέο αυτό θεματικό και μορφικό συμφραζόμενο όσο περίπου και το αφτί μας όταν πρέπει να περάσει από τα μεγάλα ορχηστρικά και χορωδιακά σύνολα του ρομαντισμού στις πιο χαμηλόφωνες διατυπώσεις της μουσικής δωματίου ή του lied.

Πολλοί μπορούν να πουν ότι το όλο εύρημα είναι ο απρόβλεπτος “συντονισμός” στα δύο τόσο ετερόκλητα κόκκινα της εικόνας. Είναι στοιχείο του ενδιαφέροντος της εικόνας αλλά δεν είναι μόνο του. Είναι η όλη ιδιορρυθμία του αστικού τοπίου να εκπλήσσει με τους απροσδόκητους συνδυασμούς του, στοιχείο που πάντα θα τού δίνει μια ελαφρά σουρεαλιστική χροιά, που ξενίζει ευχάριστα και δημιουργεί συνειρμούς απροσδιόριστα ποιητικούς. Ξαφνικά το συμβατικά πεζό αστράφτει με μια νέα ιδέα ομορφιάς που προέκυψε από την ωραία τύχη να έχει γίνει έτσι αντιληπτή, δηλαδή μέσα από τον ωμό ρεαλισμό μιας φαινομενικά πεζής καταγραφής.

Leave a comment

Filed under Τοπίο

Πρωτόλειο

Zappeion-Girl-Couple-WB-DS

Αν και η σύνθεση της εικόνας είναι καλή και η επιλογή εστίασης στο κορίτσι του πρώτου πλάνου σωστή θεματικά, δεν παύει να είναι ένα πρωτόλειο που στα μάτια μου πια δείχνει εύκολα τον αδύναμο αυτό χαρακτήρα του-σε ωριμότερα χρόνια δεν θα άφηνα να υπάρχει η φιγούρα της μακρομαλλούσας ξανθιάς κυρίας πίσω από το έκπληκτο και μαγνητισμένο πάνω μου κοριτσάκι. Το οποίο σημαίνει ότι θα είχα την υπομονή να περάσει έτσι ώστε να μη βρίσκεται στον ίδιο άξονα σημασίας με το παιδί. Κάπως τέλος πάντως θα διευθετούσα τη κατανομή των στοιχείων έτσι ώστε να μην υπάρχουν αλληλοεπικαλύψεις άτεχνες, παρελκυστικές, που εκτρέπουν, αποσπούν τη προσοχή και προκαλούν κάποια σύγχυση-αν και όχι πολλή, όμως δεν παύουν να είναι ενοχλητικές.

Αγόρασα τη πρώτη μου μηχανή στα τέλη του Γενάρη του 1987. Ακόμη όμως δεν τραβούσα με τους ρυθμούς που καθιέρωσα ένα δυό χρόνια μετά. Εξάλλου είχα και άλλη δουλειά και παράλληλα σπούδαζα στου Σταυράκου, οπότε ο χρόνος που διέθετα για τη φωτογραφία ήταν ο τυπικός του ερασιτέχνη της Κυριακής. Μόνο μέσα σ’αυτό το πλαίσιο η εικόνα αποκτά την όποια αξία μπορεί να έχει:τραβηγμένη δηλαδή στους πρώτους δυό ή τρεις μήνες εκείνης της εμβληματικής για τη μετέπειτα ζωή μου χρονιάς. Έδειχνε και δείχνει φυσικά ένα δυνατό ένστικτο για αρμονική και ισορροπημένη σύνθεση και μια φυσική και πηγαία αντίληψη της φωτογραφικής στιγμής διαφορετικής από το απλό στιγμιότυπο, της στιγμής δηλαδή σαν μιας νοηματοδοτικής δυναμικής που διαχέεται σε όλα τα μέρη της εικόνας εμπλουτίζοντας την νοηματικά.

Συνηθίζω να λέω γι’αυτή τη φωτογραφία ότι λατρεύω να τη μισώ. Οι αδυναμίες της πάντα θα με τσαντίζουν αλλά βλέπω ποιες χαρές μού υποσχόταν η ελπίδα που τότε μού φανέρωνε και σήμερα, παρόλες τις επαγγελματικές πίκρες, συνεχίζει να μού επιβεβαιώνει. Νιώθω ότι γεννήθηκα για ν’αγαπώ και να υπηρετώ τη Φωτογραφία.

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου

Βαθύσκιωτο καλοκαίρι

Zappeion-Alley-Summer-Old-men-playing-backgammon-WB-DS

Να μιά φωτογραφία που δεν μπορώ να θυμηθώ όχι μόνο πότε την έχω πάρει αλλά ούτε καν-τρόπος του λέγειν φυσικά!-αν είναι δική μου! Δεν θυμάμαι τίποτα από τα όποια χρονικά πραγματολογικά της συμφραζόμενα.Δεν μπορώ ούτε κατά προσέγγιση να ορίσω το χρόνο λήψης. Το πλαστικό μπουκάλι νερού ίσως βοηθάει να αποκλειστούν οι πρώτες χρονιές μου στη φωτογραφία-σχηματικά ας τις ορίσουμε ανάμεσα στο 1987 μέχρι το 1995- όταν δεν είχε διαδοθεί η χρήση του πλαστικού μπουκαλιού, ειδικά του μικρού.

Φυσικά είμαστε στο Ζάππειο και είναι εξόφθαλμο ότι είναι φουλ καλοκαίρι. Αυτό που μπορώ να πω με βασιμότητα είναι ότι οι ηλικιωμένοι που έρχονται εδώ το τέτοια εποχή ανήκουν στους ευπορότερους από τους φτωχούς συνταξιούχους που καταφεύγουν στη δροσιά του Ζαππείου και του Εθνικού Κήπου. Ο λόγος είναι γιατί οι ακόμη φτωχότεροι δεν διανοούνται να πληρώσουν απανωτά εισιτήρια μέχρι να πάνε και να γυρίσουν από κει. Κάποιοι βέβαια μένουν σχετικά κοντά ή τους βολεύει η συγκοινωνία της περιοχής τους. Είναι μια πολύ ιδιαίτερη κατηγορία οι ξωμάχοι του αθηναϊκού καλοκαιριού στο Ζάππειο. Θυμόσοφοι, καρτερικοί, υπομένουν το μαρτύριο των ανελέητων καυσώνων με στωικότητα παραδειγματική. Πολλοί από αυτούς είναι μάλιστα γέννημα θρέμμα Αθηναίοι, κάτι που εξηγεί γιατί δεν έχουν εξοχικό κάπου έξω απ’την Αθήνα.

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου