Category Archives: Loretta Lux

Loretta Lux

@Loretta Lux: Self Portrait. Όμορφη, χαριτωμένη, έξυπνη, ευρηματική.

@Loretta Lux: Self Portrait. Όμορφη, χαριτωμένη, έξυπνη, ευρηματική.

Παλιομοδίτικη σαν μεταμοντέρνα(είναι μια εκδοχή του παλιομοδίτικου ο μεταμοντερνισμός): αυτός είναι ο πρώτος χαρακτηρισμός της σπουδαίας γερμανίδας φωτογράφου Loretta Lux. Γεννημένη στη Δρέσδη, την ανατολική κουλτουρόπολη της (ανατολικής τότε) Γερμανίας και σπουδαγμένη στις Καλές Τέχνες  στο Μόναχο, την αντίστοιχη δυτική κουλτουρόπολη, είναι μια σημαντική νέα παρουσία στο κόσμο της Φωτογραφίας. Με καλή αισθητική συγκρότηση, μπορούσε να παρεκκλίνει από το αντικείμενο των αρχικών σπουδών της και να υιοθετήσει την τεχνική της φωτογραφίας για να εκφραστεί καλλιτεχνικά.

@Loretta Lux: At the Window. Κατά τη ταπεινή μου γνώμη η εμβληματικότερη εικόνα της, κάπου ανάμεσα στον Gerhard Richter(με το εύρημα της στροφής τπου κεφαλιού, που μετατρέπει το πορτραίτο σε ηθογραφία-και Gaspar David Friedrich με τον τρόπο -καθαρά ρομαντικό-που δραπετεύει η ψυχή από το περίκλειστο περιβάλλον στο οποίο είναι εγκλωβισμένη αλλά και το πώς περιγράφεται το τοπίο έξω μεσα απ'το παράθυρο.

@Loretta Lux: At the Window. Κατά τη ταπεινή μου γνώμη η εμβληματικότερη εικόνα της, κάπου ανάμεσα στον Gerhard Richter(με το εύρημα της στροφής τπου κεφαλιού, που μετατρέπει το πορτραίτο σε ηθογραφία-και Gaspar David Friedrich με τον τρόπο -καθαρά ρομαντικό-που δραπετεύει η ψυχή από το περίκλειστο περιβάλλον στο οποίο είναι εγκλωβισμένη αλλά και το πώς περιγράφεται το τοπίο έξω μεσα απ’το παράθυρο.

Όλη αυτή η υποδομή της καταγωγής της αλλά και των σπουδών της αποτυπώνεται με σαφήνεια και ενάργεια στο έργο της σαν επιρροές, που όμως σε καμιά περίπτωση δεν ακυρώνουν τη δικιά της προσωπική σφραγίδα. ‘Ενα εύθραυστο ευαίσθητο και τρυφερό κορίτσι αλλά και μια πνευματώδης διανοούμενη που στοχάζεται πάνω στο έργο της,που έχει την πρωτοτυπία να θέλει να είναι αναφορικό στο παρελθόν. Όχι μόνο το σχετικά πρόσφατο του 20ου αιώνα με τις επιζωγραφισμένες φωτογραφίες παιδιών με όλες εκείνες τις  ωχρές αποχρώσεις αλλά και το απώτερο που μπορεί να φτάνει στα παιδικά πορτραίτα των μεγάλων αναγεννησιακών και του Βορρά-Holbein ας πούμε-και του Νότου-Agnolo Bronzíno, απ’τον οποίο κατάγεται αυτή η κάπως ανήσυχη νεύρωση των αθώων αλλά απροσδιόριστα ανήσυχων πιτσιρικιών που παρελαύνουν μέσω των στυλιζαρισμένων εικόνων της.

@Loretta Lux: ένα  ριμέικ του Balthus για από και για ανήλικους

@Loretta Lux: ένα ριμέικ του Balthus για από και για ανήλικους

Όχι, δεν κάνει γλυκερή τέχνη για εύκολη συναισθηματική κατανάλωση. Και μόνο ότι στις επιρροές της αναγνωρίζεις  στυλίστες της δυσθυμίας όπως ο μεγάλος ρομαντικός Philip Otto Runge, οι ολοφάνερες αναφορές της στο  Biedermeier ή ο “απροσάρμοστος” για τα δεδομένα της τέχνης του 20ου αιώνα Balthus, δίνει ένα μέτρο της γκάμας των εμπεδωμένων επιδράσεων που δέχτηκε και που τη διαμόρφωσαν κι αυτή σαν μια σπουδαία στυλίστα φωτογράφο.

@Loretta Lux Στυλιζάρισμα και εικαστικός ιστορικισμός

@Loretta Lux Στυλιζάρισμα και εικαστικός ιστορικισμός μέσα από τον σκοπούμενο ναϊβισμό.

Βέβαια το αναντίλεκτα πολύ προσωπικό της στυλ και η στενή θεματική των εικόνων της-φωτογραφίες παιδιών μόνο-την έχουν εγκλωβίσει σε μια μανιέρα που ναι μεν ακόμη έχει χυμούς και παράγει εικόνες εύστροφες και καθηλωτικές αλλά αν δεν ανανεώσει το ρεπερτόριο της, είναι μαθηματικά βέβαια ότι θα καταλήξει άνυδρη, στεγνή και στείρα επανάληψη μοτίβων.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Loretta Lux