Category Archives: Street Portraits

Δυό ευρώ πορτραίτο

.7Jan2017-Monastiraki-Street-POrtrait-Smoking-Ermou-NikosRoccosΦωτογραφικά είμαι δισυπόστατος-μπορεί και σ’αλλα να είμαι τέτοιος αλλά προφανώς αυτά δεν αφορούν αυτό το στενά και αυστηρά φωτογραφικό μπλογκ. Δισυπόστατος με την έννοια ότι έναν-τον απολύτως αναμενόμενο για δρόμο δηλαδή-εαυτό παρουσιάζω στη Φωτογραφία Δρόμου και τον απολύτως αντίθετο όταν πρόκειται για οποιοδήποτε άλλο είδος φωτογραφίας και ειδικότερα στο Πορτραίτο. Στο Πορτραίτο θέλω τόσο απόλυτα να ελέγχω αυτό που κάνω ώστε ουσιαστικά να σκηνοθετώ και μάλιστα με ενοχλητική πολλές φορές για τον φωτογραφούμενο σχολαστικότητα κάθε ίντσα της υπό δημιουργία φωτογραφικής επιφάνειας. Οι σχετικά λίγες προσωπογραφικού χαρακτήρα φωτογραφίες δρόμου που έχω κάνει δεν εντάσσονται στα πλαίσια της προσωπογραφικής μου δραστηριότητας αλλά της καθαρόαιμης φωτογραφίας δρόμου. Με την έννοια δηλαδή ότι δεν υπάρχει σκηνοθεσία. Με την έννοια δηλαδή ότι δεν υπάρχουν εντολές που δίνονται σ’αυτόν που στέκεται απέναντι στο φακό μου στο δρόμο.

Με τον άντρα της φωτογραφίας συνέβη το εξής ασυνήθιστο και εντελώς απροσδόκητο: από καιρό τώρα με ενοχλούσε να τον φωτογραφίσω-κυκλοφορεί στο Μοναστηράκι και στα πέριξ. Αυτό που επίμονα ζητούσε από μένα διαπίστωσα ότι το ζητούσε κι από άλλους. Συνδύαζε έτσι τη ματαιοδοξία της φιλαρέσκειας του με ένα ταπεινό χαρτζηλίκωμα. Εξυπακούεται ότι η άρνησή μου πρωταρχικά αφορούσε την παντελή αδιαφορία μου για να κάνω ένα πορτραίτο του άνδρα. Εν πάση περιπτώσει τη περίοδο των χριστουγεννιάτικων γιορτών με τουμπάρισε και συμφωνήσαμε να τού δώσω 2 ευρώ και να του τραβήξω κάποια κλικ. Τού έβαλα όμως τον όρο ότι θα κάνει ό,τι του λέω. Αποδείχθηκε, αναμενόμενα, ασυνεπής και στάθηκε απολύτως αδύνατο να καταφέρω να τον πείσω να υπακούσει στις εντολές μου-υπήρχε μια συμπεριφορά νευρόσπαστου στο όλο του φέρεσθαι. Δεν κωλυσιέργησα παραπάνω. Τούδωσα τα συμφωνημένα και παραιτήθηκα απ’τη προσπάθεια. Ποτέ δεν ήξερα καλύτερα τι ακριβώς επιζητώ όταν κάνω ένα πορτραίτο παρά τη στιγμή εκείνη που αρνήθηκα να συνεχίσω. Συνοπτικά: δεν θέλω να είναι η τύχη που με κατευθύνει όταν κάνω πορτραίτο αλλά η πλήρης οργανωτική μου συνείδηση. Θεωρώ λοιπόν αυτή τη φωτό σαν φωτογραφία δρόμου παρόλο ότι ξεκίνησε με τη προοπτική του πορτραίτου.

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου, street photography, Street Portraits

Η μοναξιά του αυτοφωτογραφιζόμενου

15dec2016-loneliness-selfie-panepistimio-nikosroccos-dsΒασικά η μόνη ερμηνεία που δίνω στο κατακλυσμιαίο φαινόμενο της αυτοφωτογράφισης είναι η πλήξη και η αμηχανία που πάντα τη συνοδεύει. Είναι πολύ σπάνιες οι περιπτώσεις να έχουμε να κάνουμε με αληθινή, αυθεντική εκδήλωση αυταρέσκειας-αναρτώ μία τέτοια περίπτωση εδώ και είστε εσείς που θα την εντοπίσετε ποια είναι-εντάξει, ευκολάκι είναι!selfying-evaggelismos-park-solitude-nikosroccosΥπάρχει αναστοχασμός σ’αυτού του είδους την αυτοπαρατήρηση; Πιστεύω ναι, εδικά σε όσες περιπτώσεις δεν βλέπω πόζα. Κατά μία έννοια το κινητό λειτουργεί πια και σαν καθρέπτης.ermou-people-with-camera-selfie-nikos-roccos-%ce%bd%ce%af%ce%ba%ce%bf%cf%82-%cf%81%cf%8c%ce%ba%ce%ba%ce%bf%cf%82Πόσες φορές μπορεί να είναι λειτουργική μια αυτοφωτογράφιση; Ποσοστιαία αρκετές αλλά όχι για να κυριαρχήσουν τέτοιες λήψεις στο σκεπτικό των αυτοφωτογραφιζόμενων.30dec2016-selfie-woman-ermou-str-nikosroccos-bwΚάτι που με απασχολεί σαν ερώτημα είναι αν όλοι αυτοί που αυτοφωτογραφίζονται ασχολούνται με αυτή τη λήψη και μετά από αυτή. Όταν ας πούμε πάνε στο σπίτι τους, στο γραφείο τους. Περνάνε τη λήψη στο κομπιούτερ και τη βλέπουν; Για πόση ώρα; Και τί ακριβώς κάνουν μ’αυτή; Την περνάνε και σ’άλλους;-αυτό έχει μιας κάποιας μορφής λογική και λειτουργικότητα και μπορώ να το καταλάβω. Αν όμως τίποτα από όλα αυτά δεν συμβαίνει, προς τί όλη αυτή η ενασχόληση; Είναι ενδοσκόπηση; Είναι άσκηση ματαιοδοξίας; selfie-monastiraki-ds-bwΕγώ υπηρετώ την εικόνα και προφανώς δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα οι άνθρωποι να φωτογραφίζονται και ακόμη περισσότερο να αυτοφωτογραφίζονται. Εμπλουτίζει αφάνταστα το ρεπερτόριο και είναι αληθινή απόλαυση να βλέπεις τέτοιες εικόνες, παρόλο που για την αφεντομουτσουνάρα μου αποδεικνύομαι ανεπίδεκτος αυτοφωτογράφισης και όσες-ελάχιστες!-φορές το επιχείρησα ήταν γιατί εκεί είδα μια αφορμή για μια ενδιαφέρουσα εικόνα και όχι για να αναδείξω τον εαυτό μου, που σάς διαβεβαιώ είναι απελπιστικά αδιάφορος σαν φωτογραφημένη μορφή.1-self-portrait-nikosroccos-fv-2

 

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου, street photography, Street Portraits

Όταν το έργο έχει θεατές

couple-kiss-eolou-str-nikosroccosΟ έρωτας δεν είναι θέαμα. Ο έρωτας είναι κοσμογονία και αν γίνεται αντικείμενο θέασης αυτό έχει να κάνει με τον κοσμογονικό του χαρακτήρα. Η καθηλωτική προσήλωση των βλεμμάτων μας πάνω του δεν έχει να κάνει με τα συστατικά της ψευδαίσθησης μιας θεατρικής παράστασης αλλά με το δέος ενός κοσμογονικού φυσικού γεγονότος που βρίσκεται σε εξέλιξη μπρος στα έκθαμβα μάτια μας.

Leave a comment

Filed under Couples, Ζευγάρια, Street Portraits

Η φωτογενής αυτοπεποίθηση

people-with-camera-national-library-nikosroccos-bwΓια κάποιους είναι δυσεξήγητο αλλά για μένα που είμαι πια τόσα χρόνια στο φωτογραφικό κουρμπέτι το πράγμα είναι πολύ απλό. Είναι έμφυτο. Κάποιοι γεννήθηκαν με το ταλέντο της διάθεσης να προβάλλουν τον εαυτό τους. Να τον δείχνουν με κάθε δυνατή αφορμή. Είναι ατρόμητοι μπρος σε κάθε είδους κοινό. Η αυτοπεποίθηση τους-που σας διαβεβαιώ δεν έχει να κάνει με κανενός είδους εμφανισιακή αρετή ή ομορφιά, είναι άλλης τάξης αξία αυτή που κουβαλούν-είναι ουσιαστικά η λαγνεία του εαυτού τους, που τον υπολήπτονται όσο τίποτα άλλο σ’αυτή τη ζωή-με πανηγυρικό τρόπο, που καμιά φορά καταντάει ακόμη και πανηγυριώτικος. Από τις τάξεις αυτής της σπουδαίας ράτσας στρατολογούν τα στελέχη τους το θέαμα και η εκδοχή του που ξέρουμε σαν πολιτική. Πρέπει να είσαι άτρωτος στο μαζικό βλέμμα για να καταφέρνεις να επιβιώνεις σ’αυτές τις δράσεις. Οι άνθρωποι μας αυτοί έχουν εκ γενετής ανοσία σ’αυτό. Αλλά όχι μόνο αυτό αλλά επιπλέον απολαμβάνουν την έκθεση τους με ηδονικό καλπασμό στις κοιλάδες του απέραντου εγώ τους.

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου, Street Portraits

Ένα όμορφο θέμα

Couple-Hat-Stadiou str.-Nikos Roccos-Νίκος ΡόκκοςΜε την αφορμή μια ωραία σειρά φωτογραφιών του Koci Hernandez που αλίευσα στο διαδίκτυο, σκέφτηκα πόσο αληθινά όμορφο είναι το φαινομενικά απλό αυτό θέμα του καπέλου. Αλλά και πόσο αβανταδόρικο, ειδικά για όσους φωτογραφίζουν σε χώρες με μεγάλη παράδοση στο κάθε λογής καπέλο-πρωταρχικά το Ηνωμένο Βασίλειο φυσικά!Photographing-Ag.-Filippou-sq.-Funny-Bag-Hat-Nikos-RoccosΤέτοια ώρα που κάνω βέβαια την ανάρτηση-άτιμη αϋπνία!-δεν έχω όρεξη να ψάξω να βρω σχετικές φωτογραφίες και ουσιαστικά όσες αναρτώ-με την εξαίρεση της τελευταίας-είναι εικόνες των τελευταίων δύο μηνών.Man-in-Mexican-Hat-Frynihou-str.,-Roccos-DSΈχω την άποψη ότι ωραίο είναι το καπέλο που φοράνε οι άλλοι και ότι πάντως σε κάθε περίπτωση το δικό μου είναι πάντα κακό και γι’αυτό έχω αποφασίσει να μη φορέσω ποτέ-ακόμη και στο στρατό το απέφευγα συστηματικά παρόλο ότι δυό τρεις φορές έφαγα καμπάνες γι’αυτό τον αστείο λόγο. Πάντως σε όλους τους άλλους το καπέλο μ’αρέσει ακόμη και όταν το ίδιο το καπέλο καθεαυτό δεν είναι καλό. Σίγουρα είναι ένα φωτογενές αξεσουάρ είτε είναι καλό είτε όχι.Monastiraki-Hats-Nikos-Roccos

Πάντως συνειδητοποιώ ότι είναι τέτοια η σίγουρη ομορφιά του θέματος ώστε αν είχα λεφτά θα έκανα ένα ταξίδι σε μιά χώρα με αναπτυγμένη τη κουλτούρα του καπέλου και νοιώθω ότι θα είχα ένα πλούσιο και ποικίλο πορτφόλιο γλαφυρών εικόνων.Couple-METRO-Monastiraki-station-Hat-NikosRoccosΕνδεικτικό της αλήθειας που διατυπώνω είναι ότι-με την εξαίρεση της τελευταίας που τραβήχτηκε στο εξωτερικό, στη Ρώμη, πριν 28 χρόνια-όλες οι φωτογραφίες της ανάρτησης, ενώ είναι τραβηγμένες στην Ελλάδα και δη στην Αθήνα αφορούν ξένους, κόντρα δηλαδή σε κάθε λογική στατιστική πιθανότητα ποσοστιαίας συμμετοχής Ελλήνων! Σού φαίνεται ότι αν δεν υπήρχαν τουρίστες στην Ελλάδα το καπέλο θα το βλέπαμε-και θα το φωτογραφίζαμε φυσικά!-με τα κυάλια μας στραμμένα προς το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Βολιβία, το Μεξικό ή το Τέξας!roma-hats-campidoglio-nikos roccos-νίκος ρόκκοςΥ.Γ. Πόσο όμορφα ταιριάζει με τη σημερινή ανάρτηση η διαχρονική φιγούρα του κοιμισμένου κουτσαβάκη της επικεφαλίδας του μπλογκ! Και πόσο-σε ανύποπτο χρόνο, ε;-δείχνει την αγάπη μου για το θέμα του καπέλου-κάτι που ουσιαστικά το συνειδητοποιώ μόλις τώρα!

1 Comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου, Street Portraits

Η συνείδηση του πορτραίτου

Street-Painter-Boy-posing-Moastiraki-sq.-NikosRoccos

Προφανώς και είναι διαφορετικά! Αλλιώς είναι να ποζάρεις για ένα ζωγράφο-ακόμη και τον ανηλεότερα ρεαλιστή!-και εντελώς διαφορετικά για ένα φωτογράφο-ειδικά τον αποκρουστικότερα ανίκανο και αναίσθητο-(έχει πολλούς τέτοιους το επάγγελμα, περισσότερους από όσους μπορεί να φανταστεί και η πιο κακοπροαίρετη φαντασία σας που εύκολα αποδεικνύεται ανεπαρκής σαν τέτοιαμ σαν κακοπροαίρετη).Street-Painter-Ermou-str.-NikosRoccos

Στη ζωγραφική-και στις παραλλαγές της όπως κατ’οικονομία πρέπει να θεωρήσουμε τους καρικατουρίστες-πάντα θα υπάρχει ένα όριο ρεαλισμού που ποτέ κανένας δεν θα το φτάσει όταν συγκριθεί με την ανελέητο ακριβολόγο νατουραλισμό της φωτογραφικής μηχανής που από μόνη της μπορεί να υπερκεράσει τις όποιες δυνατότητες του συμβατικού φωτογράφου-(πρέπει νάναι πολύ μάγκας ο φωτογράφος για να εξευγενίζει μια ψυχή φωτογραφούμενη χωρίς τη προσφυγή σε ψηφιακά ή όχι εργαλεία εξιδανίκευσης). Στο ζωγράφο, αν δεν είναι η πνευματική, τεχνική και ηθική του συγκρότηση να κοντρολάρει τις όποιες εξεζητημένα ακραίες νατουραλιστικές του τάσεις, τότε σίγουρα θα είναι το όριο της όποιας σχεδιαστικής και ζωγραφικής του δεινότητας, που εκ των πραγμάτων ΠΟΤΕ΄δεν θα μπορέσει να ανταγωνιστεί, ακόμη και αν το θέλει-σπάνιο πια αυτό, βέβαια-το μηχανικό τρόπο της φωτογραφικής μηχανής και του χειριστή της φωτογράφου.Street-Painter-Couple-Ermou-str.-NikosRoccos

Μπορείς λοιπόν όταν ποζάρεις στο ζωγράφο να είσαι όσο χαλαρός θέλεις-που σημαίνει άφοβος, καθότι άτρωτος από το μάτι και το χέρι του ζωγράφου. Αντίθετα απέναντι στην αδιάκριτη φωτογραφική μηχανή, που εκτός των άλλων μπορεί να είναι και ψυχικά αναίσθητη και ηθικά αδίστακτη, ιδίως σαν επέκταση της όποιας αχρειότητας ή της ανικανότητας του χειριστή της αν συμβαίνει να είναι τέτοιος, η καχυποψία είναι φίδι που πάντα θα ζώνει αυτόν που στέκεται απέναντο στη κάμερα. Άλλωστε πόσοι φωτογράφοι μπορούν πραγματικά να εγγυηθούν ήθος και ικανότητα συνδυασμένα;1 Street painter and couple-Girl-Kydathineon str.-Nikos Roccos-Νίκος Ρόκκος2 Street painter and couple-Boy-Kydathineos str.-Nikos Roccos-Νίκος Ρόκκος

Μπορεί λοιπόν κάποιος να συμπεράνει, χωρίς να είναι ακραία αυθαίρετος στο συλλογισμό του, ότι από τη ψυχική διάθεση του μοντέλου, μπορείς να καταλάβεις αν ποζάρει για ζωγράφο ή για φωτογράφο. Οι χαλαρότερες εκδοχές σίγουρα παραπέμπουν σε ζωγράφο απέναντι στο μοντέλο.Κατά κανόνα τουλάχιστον. Γιατί σίγουρα υπάρχουν οι εξαιρέσεις ένθεν κακείθεν.Street-Painter-Couple-Milano-Nikos-Roccos-Νίκος-Ρόκκος

Leave a comment

Filed under Η τέχνη της προσωπογραφίας, Φωτογραφίες δρόμου, street photography, Street Portraits

Όλα ειδυλλιακά!

Siesta-Homeless-Mitropoleos-sq.-NikosRoccos

Μοιάζουν όλα τόσο ειδυλλιακά, ειδικά μέσα στη γλύκα του καλοκαιριάτικου μεσημεριού! Είναι παράξενο αλλά μοιάζει η εξαθλίωση κάτω από το μεσογειακό ήλιο να φαίνεται λιγότερο τέτοια. Να φαντάζει ας πούμε σαν κατασκήνωση στο κέντρο της πόλης ή έστω μια σιέστα που την επέβαλε η ανώδυνα εκδηλωμένη απαίτηση της στιγμής μιας εποχής που τις καταλαβαίνει τέτοιες παροδικές παρεκκλίσεις από τη συνηθισμένη τάξη των πραγμάτων. Αλίμονο όμως! Η αλήθεια είναι πιο φρικτή από αυτό που δείχνει το συνειδητό ψέμα της φωτογραφικής εικόνας-η φωτογραφική εικόνα: ο μπάρμπας μας ο ψεύτης της ανθρωπότητας.

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου, Street Portraits