Monthly Archives: December 2012

Έρωτας ολόφωτος

people200 005

 

 

Έρωτας ολόφωτος, χωρίς καμιά σκιά να τον βαραίνει, ανοικτός στη θέα της ανθρωπότητας. Η Ακρόπολη στη κορυφή της δεν έχει σκιές να βαρύνει τα πλάσματα που φωτεινά την περπατούν.

 

 

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου

Γλυκιές αναταποδόσεις

Σαρωνίδα 67γβ67νβ87 - Αντίγραφο

Κανόνας απαράβατος: ποτέ με την παρέα μου δεν τραβάω με τη δικιά μου μηχανή. Αυτό θα με μπλέξει σε μια απίστευτη περιπέτεια να πρέπει να ανταποκρίνομαι σε πολλών πολλές απαιτήσεις στις οποίες αντικειμενικά δεν μπορώ να ανταπεξέλθω. Γι’αυτό πάντα τραβάω με τις δικές τους ερασιτεχνικές κάμερες και τα υπόλοιπα τα κανονίζουν μόνοι τους ή-οι ,ελάχιστοι πια, πιο άσχετοι-με το φωτογράφο της συνοικίας τους. Όμως μ’αρέσει πολύ να φωτογραφίζω παρέες άλλων. Ειδικά όταν φωτογραφίζονται!

Την υπέροχη αυτή παρέα συναντήσαμε κάπου το Μάη του 2009 στη Σαρωνίδα. Γαλλόφωνοι-αν θυμάμαι καλά Καναδοί-ίσως με κάποιους Έλληνες ανάμεσα τους. Κλίμα ευωχίας ανάμεσα στη παρέα-είχαν καλοφάει και προφανώς είχαν καλοπιεί στη παρακείμενη ψαροταβέρνα-και ο πιο ζωηρός της παρέας, πέρα απ’το ότι βρήκε αφορμή για ένα πρώιμο αν και δειλό καλοκαιρινό μπάνιο, θεώρησε -και πολύ σωστά-ότι η γωνία λήψης μέσα απ’τη θάλασσα είναι ασυνήθιστη ώστε άξιζε τον κόπο μια τέτοια φωτογραφία. Εκεί πάνω τους πέτυχα κι εγώ και τους σημάδεψα με την κάμερα μου. Ξαφνιάστηκαν ευχάριστα και δέστε πώς ανταπέδωσαν το ξάφνιασμα…

Σαρωνίδα 67δωτυ789 - Αντίγραφο

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου

Συνάχια!

Milano (4)

Νοέμβρης 1999, Μιλάνο. Το κρύο ήρθε σχετικά νωρίς στη μελαγχολική αυτή πόλη αλλά οι τελετές που έχουν κανονιστεί από μήνες να γίνουν, θα γίνουν, βρέξει -χιονίσει. Προφανώς και όταν κανόνιζαν το γάμο τους ,το ζευγάρι της φωτογραφίας-οι πρώτοι Κινέζοι στο Μιλάνο!-δεν είχαν βάλει το σκηνικό αλλά και την θερμοκρασιακή πραγματικότητα του καιρού στο προγραμματισμό τους. Σχετικά ελαφρά λοιπόν ντυμένοι οι νιόπαντροι, βρέθηκαν αντιμέτωποι με έναν ξαφνικό και μάλλον απρόσμενο θυμό του καιρού-ο Νοέμβρης είναι συνήθως μάλλον γλυκός στο Μιλάνο-και από το Δημαρχείο όπου έγινε η τελετή μέχρι την Πλατεία του Ντουόμο, όπου θα πήγαιναν για τις καθιερωμένες φωτογραφίες, πρόλαβαν και άρπαξαν το συνάχι που τόσο κλέος χιουμοριστικό δίνει στη φωτογραφία αυτή-αν συνδυαστεί μάλιστα και με το αρχιτεκτονικό αντίστοιχο της θρυλικής Galleria Vittorio Emanuele! Ποτέ δεν ένιωσα πιο κοντά σε μια από τις μεγάλες μου φωτογραφικές αγάπες-τον Elliot Erwitt. Του την αφιερώνω!

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου

Το αιώνιο δίλημμα!

Πλατεία Κλαυθμώνος 9μ8μ6ν5βσ3 - Αντίγραφο

Το συνειδησιακό κακό που προκάλεσε η ψηφιακή φωτογραφία σ’εμάς τους φωτογράφους του ασπρόμαυρου είναι αυτή η δυνατότητα, η ευχέρεια να επιλέξεις, μετά τη λήψη, αν θέλεις τη φωτογραφία σου να την έχεις μόνο ασπρόμαυρη, μόνο έγχρωμη ή-και εδώ βρίσκεται η σατανικότητα της ευκολίας-και τα δυό! Από τη στιγμή όμως που έχω δει τη φωτογραφία έγχρωμη, με πιάνει μια παράξενη αναβλητικότητα, ίσως και μια αναστολή-η εικόνα είναι πια ένα δεδομένο που μοιάζει σαν τελεσίδικο πεπρωμένο- και τελικά δεν παρεμβαίνω-και είναι τόσο εύκολο να συμβεί αν το θες! Είναι πολύ λίγες οι φορές που νιώθω ότι η εικόνα θα ζήσει μια όντως καλύτερη ζωή αν νοηθεί μόνο σαν ασπρόμαυρη.

Varieta' 037 - Αντίγραφο (2)

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Κάτω στο Πειραιά στο λιμάνι.

pireus 001

 

Αρχές δεκαετίας του 1990! Πειραιάς!

 

Έχω την εντύπωση ότι τουλάχιστον η μισή από την ομορφιά του Πειραιά είναι αντανακλαστική. Έρχεται από άλλους τόπους. Από τους τους τόπους προορισμού. Και η θάλασσα-η θάλασσα του Πειραιά!-είναι καλός αγωγός τέτοιων ηδονικών συνειρμών. Είναι Δεκέμβρης πια αλλά το καλοκαίρι χουχουλιάζει όμορφα στο θυμικό μας όχι μόνο σαν αναμνήσεις αλλά και σαν προσδοκία φυγής, σαν σχεδιασμός ενός κοντινού φωτεινού και κάπως ευκολόπιαστου μέλλοντος.

 

Εκείνες τις πρώτες χρονιές του 1990, που με δέρναν χοντρές και αποτρόπαιες αφραγκίες, δεν ταξίδευα ακόμη για καλοκαιρινές διακοπές-στη πραγματικότητα ποτέ αυτή την πολυτέλεια δεν την απόλαυσα χορταστικά ποτέ, γιατί πάντα κρατούσα ένα μέρος του κομποδέματος μου για κάποιο ταξίδι στο εξωτερικό. Αλλά η αγάπη για τη θάλασσα και το ταξίδι φυσικά πάντα με εξιτάριζε και με ωθούσε να κατεβαίνω συχνά στο Πειραιά για να βιώσω έστω νοερά τον ορίζοντα του ταξιδιού.

 

Η φωτογραφία της ανάρτησης έχει το ασυνήθιστο και μ’αυτή την έννοια και εξαιρετικό για μένα ότι τραβήχτηκε με ευρυγώνιο-28άρης της Nikon-κάτι παρά πολύ σπάνιο στη φωτογραφική μου δραστηριότητα. Παρόλο ότι ήμουν συνειδητός φωτογράφος του ασπρόμαυρου ήμουν-και είμαι-εχθρικά διακείμενος στην αλόγιστη χρήση αυτού του φακού και τον θεωρούσα συμβατό μόνο με εικόνες τοπιογραφικής αντίληψης ή -καταχρηστικά και κατά παραχώρηση-στην αρχιτεκτονική εφόσον δεν τίθεται οξύ θέμα παραμόρφωσης.

Leave a comment

Filed under Τοπίο, Φωτογραφίες δρόμου