Category Archives: Roma

Το εξτρά μιάς επίσκεψης

Dancer-Piazza-Barberini-Nikos Roccos-Νίκος Ρόκκος

Αν στη Piazza Barberini της Ρώμης πήγαινες σαν επισκέπτης και δεν ήσουν απλά ένας περαστικός, θα σε περίμενε εκεί σταθερά ένα μπόνους για το κόπο σου και την επιλογή σου. Προφανώς ένας επισκέπτης αυτής της περιώνυμης πλατείας θα πήγαινε για να θαυμάσει τον Τρίτωνα του Bernini και αν ήταν πιο ψαγμένος θα χωνόταν στο παρακείμενο ομώνυμο ανάκτορο-συνδυαστικά έργο των δύο επιφανέστερων και ιδυοφυέστερων αρχιτεκτόντων του ρωμαϊκού μπαρόκ, Borromini και Μπερνίνι(πάλι!). Για πολλά χρόνια αυτό το προαναφερθέν εξτραδάκι στον επισκέπτη της πλατείας ήταν ο άνδρας της φωτογραφίας-ένας κατά τη τέχνη του χορού σαλός, ας πούμε-που έδινε συνεχή σόου στη μέση της πλατείας. Ανταγωνιζόταν σε δημοτικότητα τον πέτρινο Τρίτωνα του Μπερνίνι-διαλεγόταν κινησιολογικά μαζί του!-και αποζημίωνε τους τουρίστες με επιπλέον φωτογραφίες, εμπλουτίζοντας το άλμπουμ των διακοπών τους στη Ρώμη με την αναπάντεχη φιγούρα του.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου, Roma, street photography, Street Portraits

Ρόλοι

Roma-Beggar(woman)-Siesta(man)-Nikos-Roccos-Νίκος-Ρόκκος

Το αληθινά πιο σκληρό της ζωής-στο βαθμό που αυτή είναι κακιά και άπονη-είναι ο περιρρέων κυνισμός της, κυνισμός του οποίου τόσο δυνατά κι ασυναγώνιστα αψευδής μάρτυρας μπορεί να είναι η φωτογραφία-απόδειξη η εικόνα της σημερινής ανάρτησης. Η πραγματική ζωή μοντάρεται-αν αυτό είναι που τής συμβαίνει-ερήμην κανόνων, κηρυγμάτων, προθέσεων, διακηρύξεων. Διαπλέκονται τα αντίθετα χωρίς κανένα προγραμματισμό και ξαφνικά ο πόνος πάει χέρι με χέρι με την απονιά, ο πλούτος με τη φτώχεια, η αθωότητα με τη μοχθηρία. Το κυνικό όμως όλων αυτών καταστάσεων είναι στη πραγματικότητα άλλο: ότι αυτοί στους οποίους από τη φύση, τη μοίρα ή όπως αλλιώς θέλετε πέστε τo, έχουν αυτούς τους κατανεμημένους ρόλους, δεν θα τους υποστηρίζουν εσαεί από το μετερίζι που η μοίρα τους έβαλε. Αν το φέρει η τύχη-ή η ατυχία, εξαρτάται η ανατροπή ποια τροπή θα φέρει για τον καθένα-και στη διάρκεια της ζωής αλλάξει ο ρόλος τους, πολύ εύκολα η δυναμική της νέας ζωής θα τους κάνει αφενός μεν να υιοθετήσουν τις συμπεριφορές που συνηθίζονται στο κουστούμι του νέου ρόλου και φυσικά να ξεχάσουν-είναι νομοτέλεια αυτό, μην έχετε ψευδαισθήσεις- τις προηγούμενες του παλιού. Να το πούμε αλλιώς; Αν το φέρει η κατάσταση και ο άνθρωπος του φόντου βρεθεί στη δύσκολη θέση να πρέπει να αφήσει το ραχάτι του και να βγει στη ζητιανιά για τον επιούσιο του, νομίζετε ότι αν και για τη ζητιάνα αλλάξει ο ρόλος, προς το καλύτερο αυτή τη φορά, τής είναι δύσκολο να πιάσει τη θέση που θα αφήσει ο κοιμισμένος;

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου, Roma

Η Ρώμη με το τρόπο της

roma-siesta-wb1-r-ds-sh

Το σωστό, το πρέπον, το αρμόζον, το αναμενόμενο, σε τελευταία ανάλυση το αναπόδραστο, είναι να φωτογραφίζεις με τον τρόπο σου. Διάολε, μιλάμε για δημιουργικό φωτογράφο άλλωστε και πάντα αυτόν θα εννοούμε σ’αυτό το μπλογκ. Θα διακινδυνεύσω όμως μια μικρή θεωρία, όσον αφορά τη φωτογράφιση κάποιων εμβληματικών τόπων*-η Ρώμη είναι ένας τέτοιος, ασυζητητί-άποψη που συνοψίζεται στο ότι ανεξάρτητα από το ποιο φωτογραφικό στυλ και ιδίωμα έχει ο κάθε φωτογράφος που φωτογραφίζει ένα τέτοιο τόπο, με ένα κάποιο αδιευκρίνιστο, ίσως-ίσως ακόμη και ύπουλο, τρόπο, το κάνει μέσα στα συμφραζόμενα ενός απροσδιόριστου αλλά αισθητού στυλ που τον ξεπερνά και που τού επιβάλλεται ασυναίσθητα. Είναι ίσως αυτό το genius loci των εμβληματικών τόπων, το μαγικό τζίνι ας πούμε που σε καθοδηγεί στο ιδιαίτερο πνεύμα και την ουσία του τόπου που εξερευνάς φωτογραφικά.roma-siesta-il-vittoriano-b-wb-ds

Για να το πω αλλιώς: φωτογράφοι με διαφορετικό στυλ ο καθένας, αυτόματα, από τη στιγμή που άρχισαν να φωτογραφίζουν τη Ρώμη, κατά κάποιο τρόπο, αρχίζουν να συγγενεύουν στυλιστικά μεταξύ τους, ακόμη και αν διατηρούν αλώβητα τα επί μέρους μορφικά χαρακτηριστικά του στυλ τους. Αναπτύσσεται μια περίεργη κοινότητα αντίληψης ενός τόπου που μοιάζει να επιβάλλεται στα υποκείμενα που την παρατηρούν και τη καταγράφουν σαν πόλη. Μοιάζει να τους καθοδηγείται πια ο τρόπος που τη βλέπουν από μια ανώτερη δύναμη, που κυριολεκτικά τους κατευθύνει προς μιάν αντίληψη.Roma-Via-del-teatro-Marcello-fashion-Photoshooting-DS-sh-f

Είναι η ωραία παραλυτική δύναμη των σπουδαίων όμορφων τόπων που ξεπερνά ακόμη και την αυτοκρατορική δύναμη θέλησης της πιο συγκροτημένης καλλιτεχνικής προσωπικότητας. Να το πω ακόμη πιο παραστατικά; Δεν μπορείς να είσαι στο Σαλτσμπουργκ και να θέλεις να συνθέσεις μουσική με τον τρόπο που θατόκανες αν ήσουν στο Μπαϊρόιτ! Αυτή η αδυναμία σου να διαφοροποιηθείς εξαιτίας της πνευματικής υπεροχής ενός τόπου είναι η ιδιαίτερη επήρεια που αυτός ο τόπος μοιάζει να ασκεί σε όσους θέλουν να την εικονογραφήσουν. Αν θέλεις να φωτογραφίσεις τη Ρώμη και να γίνεις πιστευτός ότι αυτό έκανες ή προσπάθησες να κάνεις, θα το κάνεις με το τρόπο της.Roma-NV1

*Θα μπορούσε να ισχύσει ανάλογα και για δυνατές και εμβληματικές προσωπικότητες; Μμμμμ, εξαρτάται ποιες εννοούμε σαν τέτοιες. Ξέρετε δεν είναι πάντα μια επώνυμη προσωπικότητα και η πιο συνταραχτικά ενδιαφέρουσα.Roma-(2)

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου, Roma

Το σκηνικό της καρδιάς

...........Roma-Piazza-Navona-Couple-WB-DS1

Σκέφτομαι καμιά φορά μήπως το ίδιο το σκηνικό στο οποίο θα βρεθείς-σκόπιμα ή τυχαία αδιάφορο-σού επιβάλλει και μιαν ορισμένη συμπεριφορά. Όπως όταν πηγαίνεις στη Παναγιά τη Τηνιακιά, δεν μπορεί παρά να βρεθείς υπό την επήρεια της έκστασης για ένα επικείμενο θαύμα και έτσι ανάλογα να ενδυθείς το αρμόζον για τη περίσταση αίσθημα και συνακόλουθα συμπεριφορά, έτσι και όταν βρεθείς στην ερωτικά φορτισμένη Piazza Navona, δεν μπορεί παρά αυτοστιγμεί να μεταβληθείς και ανάλογα να συμπεριφερθείς σε ποθοπλάνταχτο ερωτοχτυπημένο. Το φωτογράφο να λυπάστε φίλοι μου που πρέπει να προσέρχεται σε τέτοια θρυλικά ερωτοφόρα μέρη αποστασιοποιημένος και ψύχραιμος, ενώ κι αυτού του δόλιου το φυλλοκάρδι το δέρνουν άνεμοι του πάθους εξίσου αξιοφωτογράφητοι.

Leave a comment

Filed under Italia Felice, Φωτογραφίες δρόμου, Roma

Οφθαλμομαντεία

.---Roma-Tarrochi-Piazza-Colonna-WB-DS-nvΗ μόνη μαντική τέχνη που θα μπορούσε να αποδεχτεί κανείς είναι το διάβασμα του βλέμματος, το διάβασμα των ματιών. Μπορεί να μην είναι σίγουρο ότι θα βρεις εκεί μέσα τα μελλούμενα αλλά το βέβαιο είναι ότι υπάρχουν συναρπαστικές αφηγήσεις της ψυχής ενός κρυφού παρόντος και παρελθόντος. Προφανώς μια τέτοια ανάγνωση δεν ανατίθεται σε οφθαλμομάντισσες αλλά είναι της απόλυτης και αποκλειστικής -και μάλιστα αμοιβαίας!- αρμοδιότητας των συναλλασσόμενων με την αγάπη τους μερών.

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου, Roma

Μετανάστης από την Αρκαδία

.--1-Roma-WB-DS-fff1a

Υπάρχει δυστυχισμένη Αρκαδία λοιπόν. Οι κάτοικοι της το ξέρουν κι αυτοί καλά. Δεν υπάρχει ευτυχισμένος τόπος που να μην έχει ζήσει βαθιές τραγωδίες. Δεν υπάρχουν φιλιά που να μη γίναν κάποια στιγμή αναφιλητά. Δεν υπάρχει ήλιος που να μη κρύφτηκε πίσω από σύννεφα.

Ευτυχισμένοι τόποι είναι οι άλλοι τόποι. Των άλλων οι τόποι. Αυτούς έχει για αποκούμπι της η αθώα μας άγνοια. Σ’αυτούς προσβλέπει η απελπισμένη μας λαχτάρα. Η προοπτική έχει στο κέντρο της προσοχής μας το μακρινό σημείο φυγής που πάντα βρίσκεται πολύ πέρα από εδώ, πάντα στο αλλού. Κάθε αλλού είναι ελπίδα και κάθε ελπίδα βρίσκεται στον ορίζοντα του βλέμματος μας, που τον κάθε προορισμό που φτάνει τον κάνει νέα αφετηρία για ακόμα πιο μακριά. Υπάρχει βέβαια ένα όριο: ο τοίχος του επέκεινα, το μη περαιτέρω του βλέμματος. Το εμβληματικά τελεσίδικο “Et in Arcadia ego”.

Leave a comment

Filed under Italia Felice, Φωτογραφίες δρόμου, Roma

Αντιφωτογραφικό Θέατρο

.--1a-Roma-Termini-Railing-Figures-WB-DS

Αποφεύγω να φωτογραφίζω φιγούρες σαν τέτοιες. Όχι μόνο λόγω της προφανούς ευκολίας τους αλλά και γιατί το εφέ εξαντλείται πολύ γρήγορα. Είναι βαθιά αντιφωτογραφικός τρόπος και περισσότερο προσιδιάζει στο γραφισμό-άλλωστε κάθε φωτογραφία μπορεί πολύ εύκολα να μεταγραφεί σε καθαρή γραφιστική εντύπωση. Στις σπανιότατες περιπτώσεις που το έχω χρησιμοποιήσει, η εικόνα δεν ενσωμάτωνε κάποιο αφηγηματικό στοιχείο που να χρειάζεται ορισμένως την έκφραση των προσώπων και περισσότερο είναι ένα είδος φωτογραφικής βινιέτας. Κατά μία έννοια, μοιάζει λίγο και με θέατρο σκιών, ίσως και κάτι από παντομίμα,μπορεί και λίγο από χαρτοκοπτική αλλά-επιμένω σ’αυτό-χωρίς υποψία αφήγησης ούτε καν περιγραφής μιας κατάστασης. Για μια στις χίλιες φορές καλό είναι, μόνο και μόνο για τη ποικιλία μέσα στην όλη παραγωγή σου. Μερικοί το παρακάνουν όμως και δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό τελικά καταντάει πολύ βαρετό.

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου, Roma