Monthly Archives: February 2016

Η μεγαλύτερη απάτη

People with camera-Odeon Herod Atticus-Nikos Roccos-Νίκος Ρόκκος

Ο ανθρώπινος πολιτισμός στη βαθιά και στη πιο πυκνή του ουσία είναι ένα περιβάλλον συμβάσεων μέσα στο οποίο καλούμαστε να κινηθούμε. Κάθε σύμβαση ενσωματώνει και ένα ψέμα-ακόμη και η τεκμηριωμένη και αληθοφανής Επιστήμη! Και κάθε ψέμα είναι και μιας μορφής απάτη-εξηγούμαστε απάτη με τη θεμιτή, με τη συμβατική της έννοια, δηλαδή σαν όρος που προϋποτίθεται και τον αποδεχόμαστε σαν τέτοιο. Σκέφτομαι λοιπόν ότι δεν υπάρχει πιο παραστατικό παράδειγμα τέτοιας απάτης από το ρούχο. Αυτό το εξάρτημα που επινοήθηκε για λόγους επιβίωσης μετατράπηκε σε εργαλείο επιβολής και μέσα από αυτή τη διαδικασία απάτης. Φοράει ένα κορίτσι νυφικό; Είναι νύφη! Φοράει κάποιος ράσο; Γίνεται από παπάς μέχρι Πάπας; Φοράει μανδύα με ερμίνες και κορόνα; Γίνεται βασιλιάς. Από ένα σημείο και πέρα καταφέρνει και επιβάλλεται με μόνο το ρούχο του, ακόμη και αν ο ίδιος σαν προσωπικότητα είναι τόσο άδειος όσο το άδειο πουκάμισο που το έλεγαν Ελένη. Όχι μόνο αυτό αλλά-“Τα καινούργια ρούχα του Βασιλιά”:μακράν το ιδυοφυέστερο παραμύθι όλων των εποχών, που καταφέρνει συντριπτικό χτύπημα όχι μόνο στην ίδια την εξουσία αλλά και στην νομιμοποιητική δύναμη του δυνητικά ακόμη και ηλίθιου λαού-και η γυμνή αλήθεια μπορεί να φτάσει να ντύσει εικονικά κάποιον σαν βασιλιά αρκεί η τυφλή υποταγή της συνείδησης τη δεχτεί σαν τέτοια: σαν ρούχο.

Υ.Γ. Πώς έφτασα από μια φωτογράφιση μόδας-που κι αυτή βέβαια αυτήν την απάτη εξυπηρετεί και υπηρετεί-να το γενικεύω τόσο, μπορεί να φαντάζει αυθαιρεσία. Αν σας πω όμως ότι οι περισσότεροι που βλέπουν τη φωτογραφία νομίζουν ότι πρόκειται για πραγματική νύφη και όχι για μοντέλο, θα καταλάβετε ποιος συνειρμός με οδήγησε σε τόσο ακραία γενίκευση.

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου, street photography

Μέρες καλοκαιριού

Βάρκιζα-987βωψ-nv

Πριν ακόμη ξεψυχήσει ο-ξέπνοος έτσι κι αλλιώς-χειμώνας ζούμε μέρες πρώιμου πλην αποφασισμένου καλοκαιριού.Στην Ελλάδα έχουμε το προνόμιο να είμαστε πάντα κοντά στο σκηνικό αυτής της εποχής: τη θάλασσα. Πάμε μια βόλτα στη Βάρκιζα;

Leave a comment

Filed under Couples, Φωτογραφίες δρόμου, street photography

Επιλεκτική εστίαση και μονοχρωματικότητα

Nat.Gallery-Athens-Nude-Nikos-Roccos-Νίκος-Ρόκκος-BW

Ακόμη και αν είχα απεριόριστη δυνατότητα για εξαντλητικά ευρύ βάθος πεδίου, σ’αυτή την εικόνα η επιλογή μου θα ήταν να εστιάσω επιλεκτικά μόνο στη φιγούρα της γυναίκας στο πρώτο πλάνο. Κυρίως γιατί έτσι θα πλασάρονταν το μήνυμα-τόσο προφανές πια!-που ήθελα να περάσω αλλά και γιατί είναι τόσο καταλυτική η ομορφιά του έργου τέχνης στο δεύτερο πλάνο, ειδικά στην έγχρωμη εκδοχή της φωτογραφίας, που ουσιαστικά θα καταργούσε όχι μόνο αυτό το μήνυμα αλλά και εκ των πραγμάτων την εφαρμοσθείσα αλλά αποδεδειγμένα ατελέσφορη επιλεκτική εστίαση. Nat.Gallery-Athens-Nude-Nikos-Roccos-Νίκος-Ρόκκος

Αντί οποιουδήποτε άλλου περαιτέρω επιχειρήματος, παραθέτω-αντιπαραθέτω, πιο σωστά-την ίδια την έγχρωμη εκδοχή. Οι ζεστοί τόνοι του ζωγραφικού αριστουργήματος και η απαράμιλλη αισθησιακότητα-παραπέμπει κατ’ευθείαν στην εικονική Αφροδίτη Rokeby του Velasquez!-κλέβουν όλες τις εντυπώσεις αλλά ακόμη και τις σκοπούμενες προθέσεις του φωτογράφου, που μοιάζει να ξεπερνιέται σαν ο κατασκευαστής της εικόνας του, από την καταλυτική παρουσία, ακόμη και την τόσο συνειδητά και προγραμματικά ανεστίαστη, του μεγάλης πνοής ερωτογραφήματος. Μόνο στην ασπρόμαυρη εκδοχή σώζονται κάπως αυτές οι προθέσεις του φωτογράφου, που στην ουσία τους είναι οι προθέσεις της φωτογραφικής αντίληψης αφήγησης και περιγραφής καταστάσεων και αισθημάτων.

Leave a comment

Filed under ...και λίγη Θεωρία!, Μουσεία

Presenzassenza

Urban Still Life-Stadiou str-Wooden legs-Nikos Roccos-Νίκος Ρόκκος

Πόσο πιο σπαρακτική παρουσία ν’αφήσει πίσω της μιά τέτοια απουσία;

Leave a comment

Filed under Αστικές Νεκρές Φύσεις, Urban Still Life

Χαριτωμένα εκτονωτικά

Indignants-Syntagma-Nikos Roccos-Νίκος Ρόκκος

Ας το ξεκινήσω απ’το σινάφι μου το επιχείρημα μου πριν καταλήξω στη πολιτική: δεν θάταν αστείο να ανατεθεί σε ένα φωτογράφο μια δουλειά, που υπόσχεται ότι θα τη διεκπεραιώσει ικανοποιητικά και όταν τελικά δεν τα καταφέρει να επικαλείται αστείες δικαιολογίες που δεν μπορούν να σταθούν μέσα στα συμφραζόμενα των επαγγελματικών του υποχρεώσεων; Είναι υποχρεωμένος να προβλέπει τις όποιες δυσκολίες και πάνω σ’αυτές να οργανώνει την διεκπεραίωση της εργασίας του. Και αν εν πάση περιπτώσει αδυνατεί, παραιτείται και παραδίδει την εργασία σε επαρκέστερο συνάδελφο του. Προφανώς δεν μπορεί να απαιτεί οι εξηγήσεις του να σώζουν τη δουλειά που δεν διεκπεραίωσε.People with camera-Indignants-Syntagma-Nicos Roccos-Νίκος Ρόκκος

Πάμε στη πολιτική τώρα. ΟΙ φωτογραφίες που αναρτώ σήμερα είναι από τη συμμετοχή μου-ενεργητική, μαχητική, στρατευμένη και αυταπαρνητικά ανυστερόβουλη-στο κίνημα και στις δράσεις των αγανακτισμένων της -θρυλικής πια!- “Πλατείας”. Ήταν μια συμμετοχή πολύμορφη που ανάμεσα στ’ άλλα περιελάμβανε και τη Φωτογραφία. Καμιά από τις δεκάδες φωτογραφίες που διένειμα τότε στο διαδίκτυο όχι μόνο δεν πληρώθηκε αλλά και δεν υπογράφτηκε από μένα. Και αυτό έγινε σκόπιμα γιατί ήθελα να είναι ακέραιη η προσφορά μου χωρίς ίχνος ούτε της ελάχιστης ιδιοτέλειας και υστεροβουλίας. Ήμουν κι εγώ εκεί λοιπόν. Πρωταρχικά διαμαρτυρόμουν για το ασυγχώρητο έγκλημα της πρωτοφανούς προεκλογικής απάτης του ανεκδιήγητου Παπανδρέου. Δουλεύοντας πάντα στον ιδιωτικό τομέα και μην έχοντας καμιά κερδοφόρα συναλλαγή με το Δημόσιο, δεν περίμενα απολύτως τίποτα από τη πολιτική παρά μόνο τη στοιχειώδη σοβαρότητα να αποκαταστήσει την ευρυθμία της αγοράς που κατέστη η αιτία να εξωκοίλω οικονομικά. Υποστηρίζοντας τις αντιμνημονιακές δυνάμεις, υποστήριζα ουσιαστικά την επιστροφή στη κανονικότητα. Αυτήν άλλωστε υπόσχονταν και αυτοί-μόνη εξαίρεση το ΚΚΕ που ούτε αντιμνημονιακό δήλωνε ούτε θεωρούσε κανονικότητα την επιστροφή στο προηγούμενο στάτους: με αυτή την έννοια το ΚΚΕ δεν εκμεταλλεύτηκε το εκλογικό σώμα και ίσως γι’αυτό και δεν εισέπραξε τα εκλογικά κέρδη από την πολιτικο-οικονομική και κοινωνική κρίση. Το 2012 ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ-δαγκωτό, παρόλο ότι η συνεργασία με ανθρώπους του Παπανδρέου-βλέπε Κατσέλη-με είχε “χαλάσει”. Υποσχέθηκε πολλά ο Τσίπρας και δεν είχα καμιά ψευδαίσθηση ότι ελάχιστα ήταν σε θέση να πραγματοποιήσει. Περίμενα όμως μιά πορεία επιστροφής στη κανονικότητα, κάτι που η προηγούμενη κυβέρνηση έδειχνε να την έχει ξεκινήσει. Αντ’αυτού όμως σ’αυτόν τον ένα χρόνο κυβερνητικής θητείας τι είδαμε; Καταβύθιση στην απόλυτη αντικανονικότητα. Επιδείνωση όλων των όρων σε όλους τους τομείς ανεξαρτήτως. Και τι ακούμε σαν απάντηση σε όλα αυτά από τους ερασιτέχνες του κυβερνητικού στρατοπέδου; Τις δικαιολογίες για τις αντιξοότητες των συνθηκών που αντιμετωπίζουν! Λες και αυτό ήταν κάτι που δεν ήταν σε θέση να το αντιληφθούν. Η παραίτηση Σγουρίδη και ο λόγος που αυτή συνέβη είναι δηλωτική ενός κλίματος αδυναμίας διαχείρισης της κατάστασης-θυμίζει το παρακμιακό κλίμα της παραπαίουσας κυβέρνησης Παπανδρέου τον δραματικό εκείνο Ιούνιο του 2011-από τότε και οι φωτογραφίες της ανάρτησης. Ο Τσίπρας και οι υπόλοιποι αντιμνημονιακοί μάς τράβαγαν στη “Πλατεία” και εμείς εκτονωνόμασταν πανηγυριώτικα αλλά κανείς από αυτούς δεν είχε στο μυαλό του τη λύση για την επιστροφή στη κανονικότητα και αντί να βελτιώσουν τους όρους της επιστροφής, τους επιδείνωσαν ακόμη περισσότερο. Σήμερα η κατάσταση εκτραχύνεται με την διαφαινόμενη αδυναμία της κυβέρνησης να διαχειριστεί το προσφυγικό. Συνειδητοποιώ τώρα, εκ των υστέρων ότι έτρεχα στη “Πλατεία” και σπαταλούσα τις δυνάμεις μου για να κάνω μια σπείρα ανίκανων ηγεμονεύουσα πολιτική δύναμη με παντελή αδυναμία να λύσουν τα προβλήματα που οι ίδιοι επεσώρευσαν σε όσα οι προκάτοχοι τους είχαν ήδη δημιουργήσει. Με τον τρόπο μου πέρναγα καλά στις διαδηλώσεις και οι φωτογραφίες που έβγαζα είχαν και ηρωικότητα αλλά και χαζοχαρούμενη ανεμελιά όπως ακριβώς ο κύριος που μας έβγαλε βόλτα το σκύλο του κρατώντας του το πλακάτ του.

 

Μέσα σ’αυτή την αγωνιστικά-λέμε τώρα!-παλλόμενη χαζοχαρουμενιά χάσαμε την ουσία του αιτήματος κι τη σπουδαία αξία αυτής της ουσίας: τη ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ! Ο μαξιμαλισμός των κλούβιων ανέξοδων λόγων μας οδήγησε σε ακόμη χειρότερες μέρες-σε λίγο καιρό θα κοντεύουμε ένα χρόνο με ελέγχους στις τραπεζικές συναλλαγές, γεγονός δηλωτικό μιας βαριά νοσούσας Οικονομίας. Ας καταλάβουμε ότι η Πολιτική δεν είναι Θεολογία, δεν είναι θρησκεία, δεν είναι υπεσχημένοι παράδεισοι. Είναι υγιές περιβάλλον για να αναπτύσσονται στα πλαίσια της εύρυθμης λειτουργίας της οι σχέσεις των ανθρώπων και των ποικίλων δράσεων τους. Σ’αυτό το στοιχειώδες η κυβέρνηση Τσίπρα έδειξε την απόλυτη ανεπάρκεια της. Η δραματοποιημένη επίκληση στις δυσκολίες είναι ουσιαστικά η εκδήλωση μιας πολιτικής θρασυδειλίας που μόνο στον Παπανδρέου βρίσκει το απολύτως αντίστοιχο της. Έκαναν συνειδητά μια πολιτική αρπαχτή και τίποτε άλλο. Μόνο αυτό τους ένοιαζε ήδη από την περίοδο που εμείς εκστασιαζόμασταν με τη γλυκοτσούτσουνη πολιτική λαγνεία του τσόγλανου-πόσες φορές δεν δικαιώθηκε αυτή η αδόκιμη φράση της Κανέλλη σ’αυτόν τον ένα φρικτό χρόνο!- Τσίπρα.

Leave a comment

Filed under Αλέξης Τσίπρας

Μορφές και ψυχές

Omonoia-sq-junkie-and-dog-Nikos-Roccos-Νίκος-Ρόκκος

Η αλληλεγγύη των μορφών σαν αλληλεγγύη των ψυχών! Ή για να το πούμε πιο απλά, πώς μια ψυχή-αυτή του σκύλου-μπορεί να πλησιάσει τη βασανισμένη ψυχή του φίλου και σύντροφου της, υιοθετώντας ακόμη,με μόνο όπλο τη διαισθητική προσέγγιση της μίμησης, τη κίνηση και την εκφραστική ενός σώματος που παραδέρνει στις αβύσσους της εξάρτησης. Σχεδόν τριάντα χρόνια φωτογραφίζω και πάνω από πενήντα τόσα χρόνια ζω και κατανοώ με τη συνείδηση μου τον απίστευτο εκφραστικό πλούτο των σκύλων. Κάτι τόσο βαθύ στην αδήριτη ανάγκη να προσεγγιστεί μιά ψυχή που υποφέρει πρώτη φορά ζω και φυσικά πρώτη φορά καταγράφω. Υποκλίνομαι στο μεγαλείο ταπεινής ζωής που τόσο πειστικά εκπροσωπούν αυτά τα ζωντανά.

Leave a comment

Filed under Γαβ και νιάου κι άμα λάχει τσίου, Φωτογραφίες δρόμου, street photography

Η χαρά της καταγραφής

People with camera-Makriyianni str.-Nikos Roccos-Νίκος Ρόκκος

Μπορεί εγώ να έχω πωρωθεί με την ελιτίστικη άποψη μου περί Τέχνης της Φωτογραφίας αλλά δεν εθελοτυφλώ τόσο ώστε να μη βλέπω ότι ο κόσμος αυτό που κατ’εξοχήν χαίρεται και απολαμβάνει στη Φωτογραφία είναι η καταγραφή και άρα, κατά μία έννοια, η τεκμηρίωση ενός βιωμένου του αισθήματος.

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου, street photography