Monthly Archives: May 2014

Το σπίτι στο δρόμο

Thrasylou-Plaka---Αντίγραφο-WB1---Αντίγραφο-DS

Τι να τα λέμε τώρα! Για μας που ζούμε σε πολυκατοικίες λαϊκές, στενάχωρες, ανήλιαγες, πάντα ένα ισόγειο σπίτι με αυλή είναι ένα  αστικό ιδεώδες,  ισοδύναμο με μεταθανάτιο παράδεισο. Καταλαβαίνεις τι σημαίνει κατώφλι. Ποιες σπουδαίες βιωματικές αξίες κουβαλάει αυτή η σπουδαία λέξη.Έρχεσαι σε επαφή με τη γη, με το χώμα. Νοιώθεις την αξία του ιδιαίτερα σε περίπτωση σεισμού. Με την πρώτη δόνηση, τσουπ! κι έχεις βρεθεί έξω! Για κατέβα μια δονούμενη σκάλα και οι υστερικές φωνές να σού κόβουν τα γόνατα περισσότερο κι απ’το σεισμό τον ίδιο!Διπύλου

Δεν είμαι άνθρωπος που φθονώ αλλά ότι ζηλεύω αυτούς που μένουν σε ισόγεια δεν μπορώ να το κρύψω. Και ενώ ποτέ μου δεν έχω την περιέργεια να δω ένα σπίτι σε πολυκατοικία-το όποιο και την όποια!-πάντα χαίρομαι όταν με προσκαλούν σε ισόγεια σπίτια. Ειδικά καλοκαιράκι στην αυλή πίσω! Πιτσιρικάς έζησα για τρία χρόνια σε τέτοιο σπίτι στο Νέο Ηράκλειο. Όλη μου η ανάμνηση από εκείνο το σπίτι είναι η αυλή, η μουριά της και η Ίρμα, ο κόπρος των παιδικών μου χρόνων που συνδέεται άρρηκτα μ’ εκείνο το σπίτι.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Editorial Photography

Ατύπικο

Ferryboat-Brindisi-WB-DS

Δεν θάλεγα ότι αυτή μοιάζει να είναι μια τυπική φωτογραφία μου. Αποφεύγω να φλουτάρω, μ’αρέσει μια διαύγεια στο μήνυμα που θέλει να εκπέμψει η εικόνα και αν και η σύνθεση της εικόνας δεν είναι κακή, μοιάζει να παραβιάζω την αυστηρή και συνήθως γεωμετρική διάταξη των στοιχείων μου. Απολύτως ατύπικο είναι επίσης ότι χρησιμοποιώ γι’αυτή τη φωτογραφία ευρυγώνιο φακό.

Καμιά φορά πρέπει κάπως να προσαρμόζεσαι στα δεδομένα της συγκυρίας που φωτογραφίζεις. Χειμώνας καιρός και σε θάλασσα φουρτουνιασμένη κι εγώ σε μια παλαβή φάση που χρησιμοποιούσα ένα απίστευτα λεπτόκοκκο φίλμ-το Tecnhical Pan 25 ASA της Kodak. Τι άλλο θα μπορούσε να βγει παρά μια τέτοιου είδους εικόνα; Εκ των υστέρων αναγνωρίζω σ’αυτή τη φωτογραφία τον Plossu που δεν είμαι.

Leave a comment

Filed under Uncategorized

Αβραάμ και Σάρα

 

elederly-couple-larissis-rws-wb-ds-(1)-rΠόσα χρόνια μπορείς να ζήσεις με τον πατέρα σου, με τη μάνα σου; Είκοσι; Εικοσιπέντε; Άντε τριάντα το πολύ αν σε καιρούς μνημονίου δεν έχεις δουλειά; Πιο πάνω δύσκολα και από κει και πέρα πάμε σε άλλες καταστάσεις που δεν αφορούν ούτε το μπλογκ ούτε την ανάρτηση. Και όσο ζεις με τους γονείς σου είσαι μια ευμετάβλητη ύλη υπό διαμόρφωση. Και παύεις να ζεις μαζί τους όταν πια έχεις παγιώσει την προσωπικότητα σου, προσωπικότητα που το πρώτο πράγμα που ζητάει είναι η ανεξαρτησία της υπό μορφή νέων, πιο ώριμων εξαρτήσεων. Παντρεύεσαι ή τέλος πάντων συμβιώνεις με τον ερωτικό σου σύντροφο και χαράζεις μια πορεία ψυχικής και σωματικής τελείωσης μέσα στην συνύπαρξη και το συγχρονισμό.

Τα ζευγάρια που έχουν αντέξει όλες τις δοκιμασίες του χρόνου και έχουν επιβιώσει σαν τέτοια, από κάποια στιγμή και πέρα ζουν, δρουν, κινούνται με βάση κάποιο ψυχικό αυτόματο πιλότο που τους κατευθύνει πια αυτός στη πορεία του υπολειπόμενου χρόνου τους. Επικοινωνούν με σιωπές, με διαισθήσεις, με οσφρήσεις και με βλέμματα εκ προοιμίου αλληλέγγυα. Είναι Βιβλική μια κοινή πορεία 40, 50, 60 χρόνων. Κάθε μεμψιμοιρία της καθημερινότητας έχει παραγκωνιστεί και έχει επικρατήσει η ουσία του κοινού σκοπού μιας αγάπης αμοιβαία αλλά και τόσο εύγλωττα βουβής. Σε μια τέτοια κατηγορία ανθρώπων το εφήμερο αποκτά στα μάτια μας μνημειακές διαστάσεις αλλά και βάθος ανυπολόγιστης βιωματικής πληρότητας μέσα στην ανυστερόβουλη αγαπητική καταλλαγή.

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου

Η λατρεία των εικόνων

1-St.-Gerasimos-chapel-Pireos-str.--Woman-kneeling-before-icon-WB-R2-DSCR

Άμα τόχεις ε; Άμα σε θέλει ε; Πέφτουν βροχή τα τυχερά! Με μια προϋπόθεση όμως: να έχεις προσπαθήσει. Να έχεις βγει να κυνηγήσεις και να έχεις λιώσει σόλες γι’αυτό. Από κει και πέρα είναι βέβαιο ότι θα σού κάτσει κάποια στιγμή το τυχερό.

Έξω από ένα εκκλησάκι στη Πειραιώς κάπου κοντά στην Ομόνοια η τυπική ζητιάνα με το απλωμένο χέρι. Από θέση αρχής και επειδή σέβομαι τη προσωπικότητα τους, δεν τις φωτογραφίζω έτσι που να αναγνωρίζονται. Τις θέλω μόνο σαν τη ζωντανή φιγούρα στο πλάνο μου. Να όμως το δώρο εξ ουρανού: για τη φοβισμένη γυναίκα ένας φακός που τη σημαδεύει έχει δαιμονικές προθέσεις και πριν προλάβω να συνειδητοποιήσω τι ακριβώς κάνει, γυρίζει και παίρνει αυτή τη φοβερή λατρευτική στάση μπρος στο εικόνισμα! Θα την ευγνωμονώ αιώνια! Αντί για μια τυπική διεκπεραιωτική εικόνα μού έδωσε ένα συναρπαστικό στιγμιότυπο αντάξιο της Christina Garcia Romero! Τόχω ξαναπεί: υπάρχει ο Θεός της φωτογραφίας που φροντίζει για τους φιλότιμους, τους ακάματους τους επιμελείς, τους εργατικούς φωτογράφους. Τώρα αν αυτοί δεν είναι σε θέση να πουλήσουν το τυχερό που τους έπεμψε με γενναιοδωρία ο καλός θεούλης αυτό είναι δικό τους πια πρόβλημα. Μην είμαστε και πλεονέκτες, που θάλεγε και μια ψυχή.

Η ουσία είναι ότι αυτή η φωτογραφία πρώτη φορά δημοσιεύεται εδώ. Είχα σχεδιάσει ένα θέμα για δημοσίευση όταν συνεργαζόμουν με το “Ε” (Έψιλον’) της Ελευθεροτυπίας αλλά μεσολάβησε μια ρήξη με το περιοδικό κι έτσι η φωτογραφία έμεινε στα αζήτητα.

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου

Μόνο ένας!

416-WB-wb-DS

Ας μπορούσε από όλους αυτούς, ένας, έστω μόνο ένας, να σώσει την ψυχή ενός, μόνο ενός. Και τι δε θάκανα για να ευλογώ το όνομα του. Αλλά αλίμονο! Ούτε τη δικιά τους ψυχή δεν είναι σε θέση να σώσουν. Ούτε καν ο ένας την ψυχή του άλλου, μεταξύ τους. Τόση σπατάλη ψυχική για ένα άδειο ράσο που δεν είναι καν το ωραίο άδειο πουκάμισο της Ελένης. Της αισθησιακά μυρωδάτης Ελένης το πουκάμισο.

Leave a comment

Filed under Editorial Photography

Πώς γίνονται οι φωτογραφίες

Συγγρού-1.40-νδφδγ-DS-nv

Το μυαλό είναι φτιαγμένο για να μοντάρει. Το ίδιο ισχύει απολύτως και για το μυαλό του φωτογράφου. Η επιλογή μιας συγκεκριμένης φέτας της πραγματικότητας από το αείρροο σύμπαν που σε πολιορκεί με ασύντακτες εντυπώσεις είναι μοντάζ στα πιο βασικά του. Έχεις επιλέξει να διαλέξεις για την τελική σου εικόνα αυτά που δείχνεις. Άνετα θα μπορούσαν νάναι εκατομμύρια άλλα,  ακριβώς εκεί μπροστά σου,  που όμως δεν διάλεξες να συμβούν αλλιώς αλλά έτσι. Υπήρχε έδαφος κάτω από αυτό που δείχνει η φωτογραφία. Υπήρχε στέγη και ουρανός πιο πάνω. Δεξιά ίσως μια πόρτα. Μπορεί μια γάτα, ένα αμάξι αριστερά. Διάλεξες όμως αυτό. Συνειδητά.Έχεις το βάρος της τελικής επιλογής. Κριτής σου πια είναι οι άλλοι.

Leave a comment

Filed under Editorial Photography, Αστικές Νεκρές Φύσεις

Της άνοιξης. Που φεύγει

Ευρυδάμαντος-2.06-πολοπκ---Αντίγραφο

Έχω πάλι πρόβλημα με το κομπιούτερ μου κι έτσι για κάποιες μέρες θα κάνω αναρτήσεις-διεκπεραιωτικές αναγκαστικά, που σημαίνει μόνο έγχρωμες ψηφιακές – από το pc ενός συγγενικού μου προσώπου. Υλικό; Βρήκα ένα στικάκι με φωτό από κάποιες δουλειές που τις παρέδιδα στην αρχή  μ’αυτό τον τρόπο-(μετά τις έστελνα με email)- πριν κάποια-ακόμη καλά- χρόνια.  Δεν χρειάζονται καμιά επεξεργασία-τις παρέδιδα έτοιμες για ανάρτηση. Ας ελπίσουμε ότι η ζημιά στο δικό μου pc δεν είναι μεγάλη και δεν θα πάρει χρόνο να διορθωθεί-περιμένω και μια απάντηση για δουλειά και τα νεύρα μου είναι τσατάλια με την αναστάτωση.

Leave a comment

Filed under Editorial Photography, Αστικές Νεκρές Φύσεις