Category Archives: Όλια Λαζαρίδου

Όλια Λαζαρίδου

Olia-Lazaridou-horizontal-WB-DS

Έχω πολύ καιρό να αναρτήσω πορτραίτο και αυτό με λυπεί πολύ. Το αγαπάω σαν είδος όσο κανένα άλλο. Με κάνει και στοχαστικότερο. Αλλά δυστυχώς συμβαίνει να έχει στραβώσει πολύ η υπόθεση πορτραίτο στο αρχείο μου. Είτε είναι προβληματικά σκαναρίσματα είτε πολύ ταλαιπωρημένες εκτυπώσεις-ειδικά αυτές που είχαν παραδοθεί σε περιοδικά για δημοσίευση. Όπως καταλαβαίνει κανείς πολύ εύκολα, δεν είναι δυνατόν για να κάνεις μια ανάρτηση που απαιτεί τρεις με πέντε φωτογραφίες να φας ένα μεροκάματο στο κομπιούτερ.Olia-Lazaridou-WB-DS

Εν πάση περιπτώσει μετά από πολύ καιρό το ξανατολμώ με αυτά τα τρία μόνο πορτραίτα της Όλιας Λαζαρίδου. Μιας γυναίκας πολύ φίνας και πολύ χαριτωμένης. Σ’όλα αυτά τα πορτραίτα που έκανα για το περιοδικό “Ε” της Ελευθεροτυπίας, δυστυχώς ούτε αρκετός χρόνος μού δίνονταν-έστω ένα ημίωρο βρε αδελφέ!- αλλά ούτε και η απαραίτητη μόνωση-στο ίδιο δωμάτιο υπήρχε και ένας δημοσιογράφος που έπαιρνε συνέντευξη και ένας σκιτσογράφος, που έφτιαχνε μια καρικατούρα! Ξέρετε αν το πρόσωπο που φωτογραφίζεις σού είναι αδιάφορο, μπορείς να πεις τράβα εκεί 15-20 κλικ , η δουλειά θα γίνει. Φωτογραφίες θέλουν δεν  ζητάνε πορτραίτα του Ρέμπραντ.  Δεν πάει έτσι όμως. Να το ξέρετε: για τον προσωπογράφο, δεν υπάρχει πρόσωπο αδιάφορο. Κάθε πρόσωπο είναι ένα ψυχικό τοπίο που ανακαλύπτεις. Αν συμβαίνει τώρα αυτό το πρόσωπο να έχει και συναρπαστική προσωπικότητα και αυτή τη μέγιστη των αρετών που μπορεί να έχει ένα πλάσμα που θα γίνει εικόνα, τη ΧΑΡΗ-είναι ακριβώς η περίπτωση της Όλιας Λαζαρίδου- τότε η προσωπογραφική πράξη είναι βίωμα, είναι στοχασμός, είναι χαρά, είναι συγκλονισμός.Olia-Lazaridou-1st-version---Αντίγραφο-(2)WB-R-DS

Ο συνολικός χρόνος που μού διέθεσε αυτή η σπουδαία και τόσο απίστευτα χαριτωμένη γυναίκα ήταν περίπου ένα εικοσάλεπτο. Σ’αυτόν τον μάλλον περιορισμένο χρόνο αυτό που πάνω απόλα προσπάθησα ήταν να έχω την μεγαλύτερη δυνατή ποικιλία. Αυτό σίγουρα το πέτυχα αν και στην τελευταία φωτογραφία μού ξέφυγε αυτό που ήθελα ακριβώς-δηλαδή να έρθει το ντέφι στο ημικύκλιο του τόξου της ντουλάπας. Η κυρία Λαζαρίδου ήταν κουρασμένη και στην απαιτητική αυτή στάση δεν μπορούσε να ανταποκριθεί για τον ορισμένο χρόνο που μπορούσε να μού διαθέσει. Αναρτώ τη φωτογραφία περισσότερο σαν ιδέα παρά σαν πραγματοποιημένη και τελεσίδικη εικόνα. Εξυπακούεται ότι,  όπως πάντα συμβαίνει με τα πορτραίτα που κάνω, οι φωτογραφίες είναι σκηνοθετημένες και στημένες και σε καμιά περίπτωση snapshots, που για μένα είναι έννοια καθ’ολοκληρίαν ασύμβατη με την έννοια πορτραίτο.

Leave a comment

Filed under Όλια Λαζαρίδου, Η τέχνη της προσωπογραφίας