Category Archives: Αστικό Τοπίο

Οριζοντίως και Καθέτως

Piraeus-Tower-Truck-Urban-Still-Life-Architecture-NikosRoccos-DSΠερνάω πολύ καλά όταν φωτογραφίζω. Το διασκεδάζω αφάνταστα. Νομίζω ότι αυτό είναι πολύ εύκολο να το διαπιστώσει κάποιος ακόμη και αν δεν έχει εντρυφήσει ιδιαίτερα στα της Τέχνης της Φωτογραφίας. Το παιχνιδιάρικο-που, να σημειωθεί, δεν είναι σε καμιά περίπτωση αντίθετο του σοβαρού αλλά αντίθετα μια από τις πιο ενδιαφέρουσες εκδοχές του-είναι ακριβώς μια από τις εκφάνσεις του πάντα αστείρευτου φωτογραφικού μου κεφιού. Ειδικά ο Πειραιάς, που, ίσως λόγω θάλασσας, τούχω ιδιαίτερη φωτογραφική αδυναμία και με εμπνέει με ένα πολύ ιδιαίτερης τάξης μπρίο ευρηματικότητας είναι ένα πεδίο όπου το κέφι μου αυτό γνωρίζει πολλές και ευφάνταστες καλές στιγμές και εξάρσεις. Βασικά αυτές είναι οπτικού χαρακτήρα, εικονοπαίγνια όπως αρέσκομαι να τα χαρακτηρίζω, με τονισμένες τις μορφικές αντιστίξεις. Ο περιβόητος-με την έννοια του κακόφημος-“Πύργος του Πειραιά” έχει πρωταγωνιστήσει πάρα πολλές φορές σε αυτά τα οπτικά παιχνίδια και δεν είναι λίγες οι αναρτήσεις που έχω κάνει με αυτό το κτήριο σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Στο αρχείο μου ο πλούτος ειδικά σ’αυτό το θέμα μοιάζει ανεξάντλητος και ευχάριστα ποικίλος-βαριέμαι και μισώ την επανάληψη, ειδικά του εαυτού μου.

Advertisements

Leave a comment

Filed under architect, Αρχιτεκτονική Φωτογραφία, Αστικό Τοπίο, Πειραιάς, Τοπίο

Υποβιβασμός της πληροφορίας

19Aug2016-Landscape-Palm-Trees-Railing-Ag.-Kosmas-NikosRoccos-BW-SH-DSΜε μια ακραία διατύπωση γίνεσαι σαφέστερος λόγω καταλυτικής παραστατικότητας. Λέω λοιπόν ότι η Φωτογραφία έχει τόση σχέση με τη πραγματικότητα που αποπειράθηκε να καταγράψει-και εφόσον όντως αυτή ήταν η πρόθεση της-όση η προσταγή του θαύματος με το ίδιο το θαύμα-ειδικά για κάποιον που δεν πιστεύει καθόλου σ’αυτά. Όμως θαύμα στη Φωτογραφία γίνεται αλλά είναι στην εντελώς διαφορετική κατεύθυνση από οποιαδήποτε πρόθεση όποιας καταγραφής.  Και αν ελάχιστα-απατηλότατα κι αυτά-ψήγματα υποτιθέμενης αλήθειας μπορεί να παραμένουν στην έγχρωμη εικόνα, αυτά εξαφανίζονται εντελώς με τη μετατροπή της εικόνας σε ασπρόμαυρη. Το τελευταίο δυνατό οχυρό της πληροφορίας, το χρώμα, εξορίζεται στη ρηξικέλευθη και ανατρεπτική της πληροφορίας αφαίρεση που είναι το ασπρόμαυρο. Ναι, σίγουρα, τα δέντρα μοιάζουν να είναι πανομοιότυπα όχι μόνο με της έγχρωμης μήτρας απ’την οποία προέκυψαν αλλά ακόμη και με τα πραγματικά στα οποία η φωτογραφική μηχανή στάθηκε απέναντι νομίζοντας ότι καταγράφει την ουσία της επιφαινόμενης αλήθειας τους ενώ στη πραγματικότητα συνελάμβανε τη μετάσταση της σε άυλη-και σίγουρα απολύτως ξένη προς την ύλη των αναπαριστώμενων δέντρων-έκφανση φωτοχημικότητας και διαισθητικής μετάπλασης σε κάτι καινοφανώς μυστηριακό: η Τέχνη κάνει πια παιχνίδι!

Leave a comment

Filed under Αστικό Τοπίο, Τοπίο

Γιατί υπάρχει η Τέχνη;

Feb2017-Plaka-Ruined-House-Dog-Sllep-Melancholy-NikosRoccos-DSΒασικά ένα τέτοιο ερώτημα είναι καθαρά ρητορικού χαρακτήρα και δεν κρύβει πολλή ουσία ούτε και πολλή αλήθεια. Και δεν τις κρύβει γιατί, μπορεί ναι μεν για το καλλιτέχνη να είναι η κύρια και η μόνη απασχόλησή του, η ζωή του όλη πολλές φορές-ειδικά για τον αφοσιωμένο-αλλά για τον καταναλωτή είναι μια εντελώς πάρεργη δραστηριότητα, που όχι σπάνια, ασκείται από τη δύναμη της κοινωνικής συνήθειας και καμιά φορά ακόμη και εντελώς ξώφαλτσα. Γι’αυτούς η Τέχνη υπάρχει για να ρεμβάζουν τις πολλές ώρες της πλήξης τους και τις ακόμη περισσότερες ώρες της σχόλης τους. Συγκινούνται με εντυπωσιακή ψυχική απόσταση από το δράμα του πεινασμένου καλλιτέχνη-που παρεμπιπτόντως όσο ακόμη ζούσε και δεν τους ήταν ένα βολικά σπαραχτικό μυθιστόρημα δεν τον συνέδραμαν ποτέ-κι έτσι με το πολύ καλλιτεχνικό μπίρι-μπίρι περνάει ή ώρα ανάμεσα στη μπιρίμπα και τις μπύρες! Έχω δει τέτοια φιλοκαλλιτεχνική τσίμπλα στη ζωή μου, τόση ώστε να γεμίσουμε δυό χωματερές με δαύτη.

Ρεαλισμός μέχρι κυνισμού φίλοι μου. Μη τσιμπάτε από την ερασμιότητα των εκφράσεων των λογής φιλότεχνων μεγαλοσχημόνων. Πίσω από αυτά τα λόγια τους πολλές φορές κρύβονται κτήνη που αλυχτάνε αλύπητα. Ο Ρέμπραντ πτώχευσε αλλά πάνω στη Τέχνη του και στο πόνο της πτώχευσής του έχει στηθεί μια μεγαλοπρεπής μπίζνα από μεταπράτες του πόνου του. Τί να τα λέμε τώρα; Τώρα που ο Ρέμπραντ, σαν Μεγάλος πια, δεν είναι ζωντανός μπορούμε άφοβα να κερδοσκοπούμε από την υπεραξία του, που δεν τού τη χαλαλίζαμε όμως όσο ήταν ζωντανός! Τσα!

Leave a comment

Filed under Αστικό Τοπίο, Γαβ και νιάου κι άμα λάχει τσίου, Φωτογραφίες δρόμου, street photography

Μ’αυτά και μ’εκείνα

22jul2008-chairs-urban-still-life-kotopouli-str-omonia-nikosroccos-ds-shΜ’αυτά και μ’εκείνα, συνειδητοποιώ ότι, δυό μέρες τώρα, δεν έχω αναρτήσει δική μου φωτογραφία-εντάξει μεσολάβησαν πολλά-τα πανηγύρια για την επέτειο του ΣΥΡΙΖΑ, το (ξανα)κομμένο ρεύμα και τα επακόλουθα αγωνιώδη τρεχάματα να βρεθούν λεφτά και να γίνει η αποκατάσταση.

Μιά επίσκεψη μου σε μπλογκ γνωστού έλληνα φωτογράφου μού θύμισε αυτή τη φωτογραφία μου που σήμερα αναρτώ. Ξέρετε, αυτή η γωνιά κάπου στην Ομόνοια αποδεικνύεται εξαιρετικά πολυφωτογραφημένη, γιατί την έχω δει σε πολλές παραλλαγές και από πολλούς άλλους φωτογράφους-όλες πολύ καλές! Όντως το σκηνικό ήταν εκτάκτως υποβλητικό. Οι περισσότερες εκδοχές που έχω δει ήταν ασπρόμαυρες-λογικό φαίνεται, κάνει τη σκηνική υποβλητικότητα της εικόνας ακόμη πιο δραματική. Εγώ επιλέγω όμως εδώ την έγχρωμη εκδοχή. Το τόσο εκτάκτως ποιητικό της φθοράς θεωρώ ότι δίνεται εναργέστερα με το γκρίζο, το ωχρό καφέ των τοίχων.

Με την αφορμή ενός τέτοιου θέματος, σκέφτομαι πόσο ενδιαφέρον θα ήταν να συγκεντρώνονταν εικόνες από ανάλογης στενής ομοιότητας θέματα διαφόρων φωτογράφων και μέσω μιάς έκθεσης και ακόμη περισσότερο μιάς έκδοσης να πραγματευόταν η διαφορά της διαπραγμάτευσης που τόσο έκδηλα προκύπτει ανάμεσα σε τέτοιας στενής ομοιότητας θεματική.Είναι ακριβώς στα όμοια θέματα που οι διαφορές των φωτογράφων αναδεικνύονται γλαφυρότερα, παραστατικότερα και εναργέστερα και έτσι παράλληλα αναδεικνύεται ακόμη σαφέστερα το στυλ του καθενός χωριστά.

Leave a comment

Filed under Αστικό Τοπίο, Αστικές Νεκρές Φύσεις, Urban Still Life

Ο René Magritte, η γαλάζια ώρα και… λίγο χιόνι

5jan2017-blue-hour-adrianou-str-landscape-light-nikosroccos-ds-editedΤη παραμονή του χιονιά-χιονιάς; λέμε τώρα!-έψαχνα απεγνωσμένα ζεστό χειμωνιάτικο θέμα, αφού είχα εγκαταλείψει κάθε ελπίδα για χιόνι στην Αθήνα. Μού προέκυψε αυτή η φωτογραφία με τον ψυχρό μπλε ουρανό κατάφορτο από βαριά μολυβένια σύννεφα αλλά ταυτόχρονα τη θερμή γλύκα του φωτός του φανοστάτη. Οκ, ας φτιάξουμε έναν Μαγκρίτ έκραξα ενθουσιαστικά μέσα μου: το “L’Empire des lumières”  του μεγάλου βέλγου σουρεαλιστή φώτιζε τη σκέψη μου και πυροδοτούσε την έμπνευσή μου. Βέβαια ο βέλγος αλλού το πήγαινε το τραίνο της δικής του σκέψης. Στο παράδοξο και ποιητικά αντιφατικό. Καμιά ζαχαρένια γλύκα δεν τού μέλωνε τη σύλληψη. Γι’αυτό άλλωστε είναι και τόσο μεγάλος. Γιατί είναι αντισυμβατικός. Όμως με τη διαίσθησή μου αλλά και τη καλή γνώση που έχω της τέχνης του, πιστεύω ότι η αφορμή της σπουδαίας σύλληψης του είναι μια εικόνα, ένα βίωμα μάλλον, παραπλήσιο με της εικόνας που αναρτώ και που το επεξεργάστηκε με τη δροσιά της σκέψης του πάντα ενεργητικού, παραγωγικού και τόσο αισθαντικού μυαλού του. 10jan2017-people-with-camera-adrianou-str-snow-winter-nikosroccosΤη μέρα του χιονιά πια ξαναπέρασα και, στο ίδιο ακριβώς μέρος όπου η απελπισία μου για χειμωνιάτικο θέμα με οδήγησε σε ένα ατύπικο για χειμώνα αστικό τοπίο, μού προέκυψε αυτό το στιγμιότυπο όπου ένας φωτογράφος έκανε κοντινές λήψεις κάποιας ανέγγιχτης ακόμη από κόσμο χιονισμένης γωνιάς. Διαπιστώνω με την ευκαιρία ότι, ακόμη και τα ίδια μέρη αν φωτογραφίζω, αναπροσαρμόζω στα νέα συμφραζόμενα το κάδρο μου, παρόλο ότι το συνθετικό σκεπτικό του μοιάζει να είναι σχεδόν το ίδιο. Αλλά τελικά δεν είναι. Διαφορετικά της μέρας τα καμώματα θα τάβλεπε η νύχτα και θα γελούσε!

l-empire-des-lumieres

Rene Magritte “L’ empire des Lumieres”

 

Υ.Γ. Με τούτα και με τ’άλλα παρολίγο να ξεχάσω να βάλω το πρωτότυπο που με ενέπνευσε. Ρενέ Μαγκρίτ λοιπόν και η “Αυτοκρατορία του Φωτός” του!

 

 

Leave a comment

Filed under Αστικό Τοπίο, Φωτογραφίες δρόμου, street photography

Η πλατεία ήταν γεμάτη

21oct2010-pigeons-koumoundourou-sq-nikosroccosΤα πουλιά μπορούν να κάνουν απειλητικές συγκεντρώσεις μόνο στα σενάρια του ευφυούς Χίτσκοκ. Στη Πλατεία Κουμουνδούρου, από όπου και η φωτογραφία, αυτό που κάνουν είναι, διαισθάνομαι, καθιστική διαμαρτυρία χώνεψης, με άφθονα ρεψίματα. Λίγο πριν τους είχαν διανεμηθεί από φιλόζωους-περίοικους;-τόνοι ψωμιού που τους καταβρόχθισαν εν ριπή οφθαλμού! Τα χορτασμένα-ακόμη και τη περίοδο της κρίσης!-περιστέρια δεν έχουν λοιπόν κανένα λόγο να διαμαρτύρονται κατά της ανθρωπότητας, πολύ περισσότερο μάλιστα που δεν γίνονται καν μεζέδες των πεινασμένων άστεγων που τότε, πριν γίνει κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ, ήταν μπόλικοι μαζί με τους μετανάστες και τις άλλες συντεχνίες άλλων, κάπως πιο ζοφερών, ημερήσιων και νυχτερινών, επαγγελμάτων.

 

Τώρα βέβαια που ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πια κυβερνητικό κόμμμα, η πλατεία Κουμουνδούρου έχει πιο επιμελή φύλαξη και τα πράγματα-τη μέρα τουλάχιστον, που εγώ κυκλοφορώ, τις νύχτες δεν ξέρω τι παίζει-είναι κλάσεις κοσμιότερα. Πάντως δεν το κρύβω ότι καημό τόχω να δω σ’αυτή τη πλατεία αντιμνημονιακές συγκεντρώσεις με επικέντρωση των συνθημάτων του κόσμου στο πρόσωπο του “τσογλανιού”-όπως προσφυώς τον έχει αποκαλέσει και μάλιστα σε ανύποπτο χρόνο η Λιάνα Κανέλλη-Τσίπρα. Μπορεί τώρα να πετάει άσφαιρες προεκλογικές στρακαστρούκες κατά του Σόιμπλε αλλά όλοι πια έχουμε καταλάβει τη διπρόσωπη φύση αυτού του ελεεινού υποκειμένου, του καμποτίνου ολκής όπως σήμερα τον αποκαλεί ο άλλοτε φίλος του και βουλευτής του Τατσόπουλος.

Leave a comment

Filed under Αστικό Τοπίο, Αλέξης Τσίπρας, Γαβ και νιάου κι άμα λάχει τσίου, Φωτογραφίες δρόμου, street photography

Το καλοκαίρι πάει διακοπές!

nea-peramos-landscape-boat-nikosroccosΝα ένας ωραίος, θετικός, αισιόδοξος και σίγουρα καλοπροαίρετος τρόπος ερμηνείας του φαινομένου του χειμώνα: είναι ένας μουρτζούφλης προσωρινός αντικαταστάτης του καλοκαιριού που θα βρίσκεται στη θέση του όσο αυτό κάνει τις διακοπές του στο νότιο ημισφαίριο.

Η Ελλάδα είναι τόπος φτιαγμένος για τα καλοκαίρια. Αυτό κυρίως εντοπίζεται στην ίδια τη ψυχική υποδομή των κατοίκων της και από κει διαχέεται στο γύρω από αυτούς περιβάλλον.

Leave a comment

Filed under Αστικό Τοπίο, Ελληνικό Καλοκαίρι, Τοπίο