Category Archives: Αλέξης Τσίπρας

Αυτά ΔΕΝ λέγονται!

Veranzerou-str-Urban-Still-Life-Nikos-Roccos-Νίκος-Ρόκκος-BWΈνα νεοφασιστικής κοπής “δημοσιογραφικό” ΣΥΡΙΖΑΝΕΛοειδές που ακούει στο όνομα Φιλιππάκης δεν δήλωσε απλά-δηλαδή δεν υπήρξε θύμα κάποιου προφορικού παρορμητισμού του-αλλά ΕΓΡΑΨΕ-που σημαίνει ότι είχε όλα τα περιθώρια υπευθυνότητας και στοχασμού-ότι δεν θα τον ένοιαζε αν έσκαγε κάποια βόμβα και στα πόδια του Στουρνάρα! Η “δημοσιογραφία” του μεσαιωνικού μίσους και της ασύντακτης αυτοδικίας σε εγκλήματα που υπάρχουν μόνο στα μυαλά-στόκους των ιδεοληπτικών εμμονικών. Δεν ξέρω,δεν με αφορά-μπορεί και να μη γουστάρω κιόλας-η ποινική δίωξη του ψυχάκια “δημοσιογράφου” αλλά αυτά τα πράγματα δεν λέγονται. Και πολύ περισσότερο δεν γράφονται. Είναι αδιανόητα να εκπέμπονται από χείλια ενήλικων που για κακή μας τύχη διαχειρίζονται κατ’επάγγελμα το δημόσιο λόγο. Δεν με ενδιαφέρει-μπορεί και να μη τη γουστάρω-η ποινική του δίωξη αλλά ένα τέτοιο ελεεινό υποκείμενο  πρέπει να απομονωθεί και να απαξιωθεί σαν περσόνα,να να καταγγελθεί και να διασυρθεί σαν είδος δημόσιου λόγου. Δεν μπορεί να λύνεις τις όποιες πολιτικές διαφορές και διαφωνίες με τη λογική των εμφυλιοπολεμικών κουμπουριών. Ποιος είναι αυτός που αποφασίζει ποιος πρέπει να πεθάνει με βόμβα; Ποιο δικαιϊκό σύστημα τον οπλίζει με τέτοια δολοφονική αρμοδιότητα; Υπάρχουν ή όχι κανόνες στο δημοκρατικό κοινοβουλευτικό παιχνίδι; Δεν μπορεί και να μετέχεις σ’αυτό αλλά και να το αμφισβητείς και μάλιστα στο σκληρό πυρήνα του που είναι η δικαιοδοσία πάνω στη ζωή ή το θάνατο των ανθρώπων που συμβαίνει μάλιστα να είναι αντίπαλοί σου; Αυτός είναι ενεργοποιημένος φασισμός. Όπως και ο άλλος, ο μουλωχτός, που τάχα μου και δήθεν μου, λυπάται μεν για το συμβάν κατά του Παπαδήμα, ΑΛΛΑ… Τι αλλά κύριος; Δεν υπάρχει εναλλακτική διατύπωση από την ολόψυχη καταδίκη της εγκληματικής πράξης. Δεν χωράνε αστερίσκοι στη μισαλλοδοξία. Αυτό το “αλλά” είναι ο σκληρός πυρήνας του φασισμού, είναι το αυγό του φιδιού.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Αλέξης Τσίπρας, Urban Still Life

Τ’αχαμνά της μαϊμούς και το τεκμήριο της γραβάτας

10Jan2017-(116)-Snow-Sculpture-Syntagma-sq.-Winter-NikosRoccosΜόνο ένας ασύγκριτα και ασυναγώνιστα ξεδιάντροπος πολιτικός αλήτης του φυράματος του Αλέξη Τσίπρα θα είχε το απροσμέτρητο θράσος, την ώρα ακριβώς που ξεβρακωμένος από κάθε απατηλή αντιμνημονιακή ικμάδα, οδηγεί τη παράταξη των πολιτικών συντρόφων του απατεώνων στο να ψηφίσουν το δεύτερο, κατάδικό τους Μνημόνιο, να επιχαίρει τόσο και να εξαπατά ώστε, μεταξύ σοβαρού και αστείου, τη γελοία στάση του στο θέμα της γραβάτας που δεν φοράει, να τη χρησιμοποιεί σαν τεκμήριο ότι και καλά από τη στιγμή που θα τη φορέσει, θα σημαίνει ότι έχει κιόλας απαλλάξει τη χώρα απ’τις οδύνες της κρίσης, στην οποία ο ίδιος τόσο συνέβαλε και τόσο την εμβάθυνε. Πιο ελεεινό υποκείμενο δεν έχει αναδείξει το ελληνικό πολιτικό σύστημα. Διαχρονικά. Ο αμοραλισμός του δεν γνωρίζει φραγμούς. Επί της ουσίας έχει το κυνισμό του Κονδύλη που έλεγε ότι το πιο εύκολο πράγμα είναι να κάνεις ένα πραξικόπημα-στο Τσίπρα ο κυνισμός προσαρμόζεται στο  ότι το πιο εύκολο είναι να διαπράξεις μια πολιτική απάτη. Και σού φαίνεται ότι όσο πιο ανήκουστη μπορεί να ακούγεται και να είναι αυτή, τόσο ο αδίστακτος πολιτικός απατεώνας του εγκληματικού φρονήματος του Τσίπρα τη διαπράττει πιο εύκολα, πιο άνετα και πιο σαδιστικά ηδονικά. Η πολιτική χυδαιότητα στον υπερθετικό βαθμό, δηλαδή σαν προσβολή του εξαπατημένου!

Leave a comment

Filed under Αλέξης Τσίπρας

Η “Depression Era” στο Μαξίμου

RED-Omonoia-LAE-NikosRoccosΌταν είσαι 58 χρονών ξέρεις πολλά και ακόμη πιο πολλά καταλαβαίνεις. Η γενιά μου είναι η πρώτη μεταπολιτευτική γενιά. Έχω γευτεί τις δράσεις και τις εκφάνσεις της πολιτικής με το κουτάλι-(χωρίς ποτέ να αποκτήσω ή να γευτώ τις κουτάλες που έθρεψαν πλουσιοπάροχα πολλούς από αυτούς που πρωταγωνίστησαν σ’αυτή). Το συμπέρασμα που βάσιμα και θεμελιωμένα βγάζω είναι ένα: η στράτευση στα προτάγματα της πολιτικής- ειδικά της αριβίστικης- και καριέρα είναι και καριέρες δημιουργεί. Όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο πρέπει να το αποδείξει.RED-Carpet-Ag.Konstantinos-Piraeus-NikosRoccosΥπάρχει η οικονομική κρίση στην Ελλάδα και η συνακόλουθη κοινωνική-γεγονός αναντίρρητο αυτό. Και υπάρχουν οι δράσεις αυτή κρίση να ξεπεραστεί. Υπάρχουν εκδοχές αντιλήψεων πάνω στο ποιες πρέπει να είναι αυτές οι δράσεις. Θεμιτό κι αυτό. Πάνω σ’αυτές τις εκδοχές κτίστηκαν ή αντίστοιχα κατέρρευσαν πολιτικές καριέρες. Ο Τσίπρας ας πούμε έγινε Πρωθυπουργός, ο Βενιζέλος βγήκε από τη κεντρική πολιτική σκηνή. Και βλέπουμε τώρα το παράλογο ο νέος καριερίστας να ακολουθεί τη πολιτική γραμμή και τις κατευθυντήριες γραμμές που όρισε ο αποτυχημένος. Επί της ουσίας δηλαδή ο νέος καριερίστας δικαιώνει με τις πράξεις του ηθικά τον αυτοθυσιασμένο όπως αποδεικνύεται, αφού δεν υπολόγισε το πολιτικό κόστος, παλιό. Υπάρχει βέβαια η απατηλή ρητορεία του αμοράλ νέου καριερίστα αλλά το ψέμα έχει κοντά ποδάρια και οσονούπω θα απογυμνωθεί εντελώς και σ’αυτή. Η κλούβια ρητορεία ήδη αποδομείται αλλά ο χοντρόπετσος Τσίπρας δεν έχει λόγο να στενοχωριέται ιδιαίτερα. Στη προσωπική του στρατηγική έχει υπάρξει κερδισμένος. Όπως κάθε σωστός μαυραγορίτης κέρδισε πολλά τη περίοδο της κρίσης και άρα θα έχει να απολαμβάνει πολλά και όταν αυτή περάσει και αυτός δεν θα μπορεί να κυκλοφορεί στη πιάτσα απ’την οποία τόσα αποκόμισε.28-4-2016-091-Homeless-Panepistimiou-Nikos-RoccosΣε ένα αυστηρά μονοθεματικό μπλογκ όπως αυτό το φωτογραφικό ποια θέση έχει μια τέτοια αναφορά και μια τέτοια ανάλυση; Δυστυχώς έχει και παραέχει. Την αφορμή τη πήρα-την είχα από καιρό την αφορμή απλά τώρα την εκμεταλλεύομαι-από μια σειρά συνεντεύξεων στη κρατική τηλεόραση-με ό,τι απαξιωτικό μπορεί να κουβαλάει ο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛικός νεογκαιμπελισμός. Ανάμεσα σ’αυτές και μια συνέντευξη του ιθύνοντα νου της κολεκτίβας(sic) με τη ψυχοπονιάρικη ονομασία “Depression Era”. (εδώ). Να είσαι φωτορεπόρτερ και να καλύπτεις ανάμεσα στ’ άλλα και τα γεγονότα τα συνυφασμένα με την οικονομικοκοινωνικοπολιτική κρίση και μπορώ να το καταλάβω και δεν μπορώ αντικειμενικά να φέρω καμιά ένσταση.  Επίσης μπορώ να καταλάβω ο κάθε ένας φωτογράφος να έχει άποψη και για τη κρίση και για τα τεκταινόμενα γύρω από αυτή. Μπορώ επίσης να καταλάβω, παρόλο ότι δεν ασπάζομαι, τη στράτευση πίσω από την όποια άποψη για τη κρίση. Αυτό που αδυνατώ να καταλάβω είναι κατά ποια έννοια αυτή η στράτευση παρήγαγε αποτελέσματα γι’αυτούς για τους οποίους όχι μόνο υποτίθεται ότι έγινε αλλά και που τους χρησιμοποίησε προς αυτό το σκοπό. Μπορώ να δω βελτιωμένες πολλές ζωές φωτογράφων με τη προβολή της ψυχοπονιάρικης δράσης τους αλλά δεν έχω απολύτως καμιά ένδειξη για βελτίωση των όρων ζωής αυτών των όντως αναγκεμένων ανθρώπων. Υπάρχει η τιμιότητα της φωτογραφικής καταγραφής αλλά από την άλλη με τέτοιες τακτικές υπάρχει η ατιμία και η απάτη της μεγαλόστομης, της κλούβιας φιλανθρωπίας με την οποία κτίζουν κατά καιρούς καριέρες πολλοί. Οι φιλανθρωπίες δημιούργησαν τον σκανδαλιστικό ανώτατο κλήρο. Οι κοινωνικές ανησυχίες έκαναν το Τσίπρα πρωθυπουργό που γράφει στα μαλακά του μόρια όλες εκείνες τις φοβερές και τρομερές διακηρύξεις, επιδεινώνοντας ακόμη περισσότερο και διαρκέστερα τη ζωή του έλληνα.  Σε κάποια στιγμή της συνέντευξης του ο ιθύνων νους της κολεκτίβας αναφέρει ότι κατάφεραν ακόμη και να σπάσουν το φράγμα των κατεστημένων θεσμών και να εκθέσουν στο έγκυρο και θεσμικό Μουσείο Μπενάκη, λες και δεν είχε προηγηθεί ο Τσίπρας σε ένα τέτοιο επίτευγμα, μπαίνοντας στο Μαξίμου.Tsipras-Parliament-Building-NikosRoccosΛοιπόν για να τελειώνουμε με την υποκρισία και επειδή έχουν απλώσει τα δίκτυα της αρπαχτής τους σε πολλά νερά ταυτόχρονα: δεν μπορείς να το παίζεις και φιλάνθρωπος και ιεροκήρυκας και καλλιτέχνης και καριερίστας. Κάθε μια ιδιότητα είναι διακριτή και αποδεικνύεται με έργο και στο βαθμό που μπορεί να το εμπεριέχει αυτό-τι έργο να έχει ο καημένος ο ιεροκήρυκας; Μ’ άλλα λόγια: παίδες όσο σπεκουλάρατε στην αντιμνημονιακότητα σπεκουλάρατε. Η φάση και της δικής σας αποδόμησης ήρθε. Η μυξοκακακόμοιρη αλλά ατελέσφορη για τους άλλους συμπόνια σας σας προσπόρισε ανέλπιστα πολλά. Το κάνατε και πάλι το κομμάτι σας. Ήρθε όμως ο καιρός της ειλικρίνειας και της αλήθειας-για όσο κρατήσει, ψευδαισθήσεις δεν έχω όσο μάσκες θα πουλιούνται και θ’αγοράζονται.

Υ.Γ. Νάλεγες ότι τουλάχιστον τους δικαιώνει η ποιότητα του έργου τους; Σαχλαμάρες! Μιζεροκακόμοιρη κλαούρα και πένθιμη θεματική που η αιτία της βρίσκεται σε ενδιάθετη ανεπάρκεια και όχι σε κάποια στοχαστική θεώρηση του πόνου.

Leave a comment

Filed under Αλέξης Τσίπρας

Ο “αγώνας” και τα -(αληθινά μόνα)-θύματα

6May2017-(7824)-Urban-Still-LIfe-Stadiou-str.-May-Wreaths-Memory-Floers-NikosRoccosΣτην εποχή της διακυβέρνησης του αμερικανόφιλου-(trump-αριφαρόφιλου όπως σίγουρα και επιθεωρησιακά θα εξελιχθεί)-Τσίπρα μνήμη για τα θύματα της Μαρφίν δεν χωρεί. Το πνεύμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου ζει και βασιλεύει στο ιδεοληπτικό μυαλό των ΣΥΡΙΖΑίων στόκων και των ακροδεξιών συνοδοιπόρων τους ΑΝΕΛιτών του κατακαημένου καμένου εγκεφάλου του Καμμένου.

Tsipras-Burnt-Building-Stadiou-Memorandum-NikosRoccosΌμως αν σκεφθούμε λίγο θα συνειδητοποιήσουμε κάτι αληθινά φρικτό: στη πραγματικότητα τα θύματα του απατηλά αυτοαποκαλούμενου αντιμνημονιακού αγώνα βρίσκονται στο άλλο στρατόπεδο, δηλαδή σ’αυτούς που δεν επέλεξαν την αντιμνημονιακή ρητορεία και συνοδοιπορία. Τα θύματα του αντιμνημονιακού “αγώνα” δεν έπεσαν από σφαίρες αστυνομικών αλλά από δράσεις συνειδητοποιημένων, μαχητικών και ακτιβιστών αντιμνημονιακών. Είναι μια παράμετρος της εκφυλιστικής ερμηνείας των γεγονότων που έχει ξεφύγει της προσοχής μας. Στη πραγματικότητα τη πρωτοκαθεδρία στην εκτόξευση βίας-κάθε μορφής,με κορύφωση τη θανατηφόρα βία που έλαβε χώρα στη “Μαρφίν”-την είχε η επελεύνουσα κυβερνητική δύναμη των γιαλαντζί-όπως αποδείχτηκε-αντιμνημονιακών. Κάντε τη σύγκριση πώς πέρασε τα άπονα μνημόνια του ο μεγάλος πολιτικός απατεώνας Τσίπρας-αβρόχοις ποσί!-με την απίστευτη πολιτική κοσμιότητα των “μνημονιακών” αντιπάλων του και ανατρέξτε στη γκάμα βίας και αλητείας των ορδών του απατεώνα.

Leave a comment

Filed under Αστικές Νεκρές Φύσεις, Αλέξης Τσίπρας, Urban Still Life

Το νέο πρόσωπο της ακροδεξιάς

20May2016-(275)-Poster-Anarchy-A--Urban-Still-Life-Tie-Politics-Athinas-NikosRoccos-DSΠόση κατήφεια στα πρόσωπά τους τα άλλοτε αγέλαστα άλλοτε σπασμωδικά και νευρικά ανθυπομειδιώντα. Τα γκεμπελάκια της ΕΡΤ μέσ’ στη βαρυθυμιά και τη βουβή τσαντίλα χτες. Ο φασιστογενής αντιευρωπαϊσμός τους, των ίδιων και των καθοδηγητών αφεντικών που τους τοποθέτησαν ιθύνοντες εκεί, δεν τους επέτρεψε να κρύψουν τη σύσπαση πόνου από το βαθύ σπαραγμό τους για την ήττα της  συντρόφου Λε Πεν. Της μόνης αληθινής και πραγματικά αλληλέγγυας σε όλες τις αντιευρωπαϊκές προσπάθειες των συριζανελιτών. cropped-suriza-kai-xrusi-augi-odigisan-ti-xora-se-ekloges-tora-i-europaiki-akrodeksia-elpizei-sti-niki-tou-suriza-ti-den-katalabaineteΗ ηττημένη των χθεσινών εκλογών Marine Le Pen προσδοκούσε στο θρίαμβο του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ. Θάταν άκομψο για τους κρυφοφασίστες συριζανελίτες να μην νιώσουν ανάλογα αλληλέγγυοι και στη πιθανή νίκη της δόκιμης ρατσίστριας αλλά και στην απευκταία για τους στρατηγικούς συνεταίρους της αντιευρωπαϊκής Χρυσής Αυγής συριζανελίτες να μη συμμεριστούν το πολιτικό της πένθος-της κόρης του φασίστα πατέρα της.

Η ακροδεξιά έχει νέο πρόσωπο στην Ελλάδα. Το δοκίμασε και το φόρεσε χτες η ΕΡΤ-τόχε κάνει με ανάλογη επιτυχία και η Ζωή Κωνσταντοπούλου παλιότερα με παρθενική συστολή γνωστή και σαν “τραβάτε κι ας κλαίω”. Το αληθινά νέο πρόσωπο της Ακροδεξιάς στην Ελλάδα λέγεται ΣΥΡΙΖΑ, είναι εγκατεστημένο στην έτσι κι αλλιώς κακόφημη-και εξ αιτίας του!-Πλατεία Κουμουνδούρου. Βόσκει ελεύθερα σαν φίδι εκεί μέσα όπου στο φιλικό θερμοκήπιο της αριστερής ρητορείας επωάζει τα μοχθηρά αυγά του.

Leave a comment

Filed under Αλέξης Τσίπρας

Τι Παπάγος, τι Πλαστήρας!*

10Nov2016-(12)-Papagos-Statue-NikosRoccos - CopyΑν με ρωτήσετε θα σας πω ότι σπάνια έχει υπάρξει πιο δικαιωμένο σύνθημα από αυτό των κομουνιστών της εμφυλιακής περιόδου. Βέβαια εγώ κομουνιστής δεν είμαι και η οπτική μου είναι εντελώς διαφορετική από τη δική τους αλλά στο σκληρό πυρήνα της αυτή η διατύπωση λέει μια μεγάλη αλήθεια και για τη περίοδο που αρχικά διατυπώθηκε αλλά και γενικότερα, όταν δηλ. χρησιμοποιείται συμβολικά για να υπογραμμίσει νέα δεδομένα με παλιά όμως χαρακτηριστικά και κυρίως τις ομοιότητες που κρύβουν οι προβαλλόμενες, καθαρά επιδερμικού και ρητορικού κατά βάση χαρακτήρα, διαφορές.

Τώρα που είμαστε με το ένα πόδι στον ανοιγμένο λάκκο του τέταρτου μνημόνιο-το δεύτερο του Τσίπρα, που αποδεικνύεται μ’αυτό και ρέκορντμαν!-ποια είναι η ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στον ίδιο και τον προηγούμενο πρωθυπουργό που τόσο τον λοιδωρούσε ο κουραδονταής του Go back κυρία Μέρκελ” , των νταουλιών και των ζουρνάδων; Μνημονιακός ο Σαμαράς, διπλά μνημονιακός ο Τσίπρας. Έχει μήπως καμιά σημασία ή ακόμη περισσότερο αξία, η κλούβια και χωρίς κανένα ουσιαστικό αντίκρυσμα ρητορική του Τσίπρα; Απολύτως καμιά! Αν είναι να εντοπιστεί μια διαφορά είναι ότι, στα πλαίσια της μνημονιακής λογικής, ο Σαμαράς αποδείχτηκε αποτελεσματικότερος αφού πέτυχε πολύ καλύτερους δείχτες και βρισκόταν μια ανάσα πριν την έξοδο από το Μνημόνιο, κάτι που, αν μη τι άλλο, δείχνει μια διαχειριστική ικανότητα που δεν έχει να κάνει τίποτα με τη μαντάρα του απολύτως ανίκανου Τσίπρα, που ακόμη παλεύει στον απέραντο ωκεανό των αντιφάσεων και προ πάντων των εγκληματικών αντινομιών του.

Και όπως ο Παπάγος-με όρους Ιστορίας και όχι ιδεολογίας, γιατί έτσι πρέπει να κρίνονται οι πολιτικοί, με τα έργα τους,με τα πεπραγμένα τους, καθότι οι διακηρύξεις τους δεν είναι μέρος της Ιστορίας αλλά της όποιας ιδεολογικής μυθολογίας, ίσως-ίσως ακόμη και της πολιτικής παραμύθας-ο Παπάγος λοιπόν,στρατιωτικός όσο και ο Πλαστήρας, αποδείχτηκε όμως αποτελεσματικότερος του, παρότι πολύ λιγότερο έμπειρος του περί τα πολιτικά. Η πολιτική του άφησε απτά αποτελέσματα σε μακροπρόθεσμη βάση, ενώ του Πλαστήρα ό,τι διασώθηκε ήταν ακριβώς αυτά που θα τα είχε εφαρμόσει και κάθε δεξιός αντίπαλος του, του Παπάγου συμπεριλαμβανομένου. Έτσι και με το καημένο το Τσίπρα. Αν κάτι υπάρχει περίπτωση να μείνει σαν αποτέλεσμα είναι ουσιαστικά η εφαρμογή-που κρυφά και ανομολόγητα όμως τηρεί-του σχεδιασμού που χάραξε και πολύ πιο ευφυώς και αποτελεσματικά τήρησε ο Βενιζέλος από το 2011-γι’αυτό και τα βαθιά οδυνηρά συμπλέγματα που κατακρεουργούν τη μικρή στενή ψυχή-όση έχει τέλος πάντων- του τόσο απελπιστικά λίγου Αλέξη.

*Οκ, άλλαξα τη σειρά των ονομάτων του πρωτότυπου σλόγκαν(Τι Πλαστήρας, Τι Παπάγος!) για να τη ταιριάξω με τη διαδοχή που υπάρχει στις εικόνες του διπτύχου-διαβάζοντας πάντα από αριστερά προς δεξιά. Δεν μού πήγαινε στη σύνθεση του διπτύχου η τοποθέτηση του μεγαλύτερων διαστάσεων αδριάντα του Παπάγου δεξιά.

Leave a comment

Filed under Αλέξης Τσίπρας

Κατάληψη στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος!

30sep2016-85-niarchos-fcc-architecture-nikosroccosΟ νέος ναός των τεχνών στην Αθήνα παραδόθηκε στα χέρια των ανάξιων και μιαρών βανδάλων της Καρανίκειας καταληψιακής αισθητικής. Ζούμε με άφατη θλίψη το ειρωνικό γεγονός της παράδοσης ενός λαμπρού πολιτιστικού συνόλου στα χέρια των απίστων της Τέχνης. Αξίζει κανείς να θυμηθεί τις αντιδράσεις των ΣΥΡΙΖΑίων όταν αποφασίστηκε η εκχώρηση του οικοπέδου στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και φυσικά την αρνητική ψήφο τους στη Βουλή. Τόφερε η ειρωνεία της Ιστορίας-αλλά και η απίστευτη και πρωτοφανής στα ελληνικά χρονικά συνέπεια στις προθεσμίες που ευλαβικά τήρησε το Ίδρυμα-να συμβεί ακόμη κι αυτό! Κι έτσι οι κατ’επάγγελμα καταληψίες νέμονται πια νομιμοφρόνως ένα ναό που είναι σίγουρο ότι πολύ σύντομα θα ασκημίσουν με τα έργα(sic) τη πολιτεία τους. Και μόνο ότι έτρεξε το όνομα του φαιδρού Κιμούλη για Διευθυντή στο Ίδρυμα είναι αρκετό για να καταλάβει κανείς πόσες ασχημίες και τερατουργήματα θα γεννήσει η συριζαϊκή επερχόμενη διοίκηση. 30sep2016-105-niarchos-fcc-architecture-nikosroccosΑπό τον υψηλής ποιότητας μαικηνισμό της οικογένειας Νιάρχου στο συμμοριακό τσογλανισμό των σημερινών ενοίκων του Μεγάρου Μαξίμου. Αν σκεφθεί κανείς ότι χάρη σ’αυτή την οικογένεια μπήκαν στη φτωχή μας Εθνική Πινακοθήκη πίνακες του El Greco  και του Delacroix. Ότι αυτή η ίδια οικογένεια είναι δωρητές στο Μουσείο του Λούβρου και το ΜοΜΑ-στο τελευταίο ο Φίλιππος Νίαρχος είναι επίτιμο μέλος της τιμητικής επιτροπής του περιώνυμου αυτού μουσείου-μπορεί κανείς να καταλάβει το διεθνές κύρος αυτού του ονόματος και το μέτρο της συμβολής του στα ελληνικά πολιτιστικά πράγματα αλλά και με ποιας χαμηλής αισθητικής πολιτικό προσωπικό θα πρέπει να συγκριθούν. Όσο η διαχείριση βρισκόταν στα χέρια αυτών των σπουδαίων ευεργετών υπήρχε η εγγύηση της υψηλής ποιότητας προσφοράς. Τώρα τι μάς περιμένει με τους λέτσους που μας κυβερνάνε; Κιμούλειο Άγος!30sep2016-103-niarchos-fcc-architecture-nikosroccosΕιλικρινά μιά τέτοια εξέλιξη είναι η χειρότερη δυνατή, ειδικά η σύμπτωση η εκκίνηση των δραστηριοτήτων του Ιδρύματος να είναι στη διάρκεια της διακυβέρνησης της χώρας από αυτούς τους απαίδευτους, αστοιχείωτους ημιμαθείς. Στράφι πάει η χαρά της δωρεάς. Είναι μαθηματικώς σίγουρο ότι οι χρήσεις του ιδρύματος θα εκφυλιστούν όπως οτιδήποτε άλλο ανέλαβαν να διαχειριστούν αυτοί οι από κάθε άποψη ελεεινοί ημίκαφροι.

Σ.Σ. Οι φωτογραφίες της ανάρτησης είναι από επίσκεψή μου στο Ίδρυμα το Σεπτέμβρη του 2016

Leave a comment

Filed under Αρχιτεκτονική Φωτογραφία, Αλέξης Τσίπρας