Δυό ευρώ πορτραίτο

.7Jan2017-Monastiraki-Street-POrtrait-Smoking-Ermou-NikosRoccosΦωτογραφικά είμαι δισυπόστατος-μπορεί και σ’αλλα να είμαι τέτοιος αλλά προφανώς αυτά δεν αφορούν αυτό το στενά και αυστηρά φωτογραφικό μπλογκ. Δισυπόστατος με την έννοια ότι έναν-τον απολύτως αναμενόμενο για δρόμο δηλαδή-εαυτό παρουσιάζω στη Φωτογραφία Δρόμου και τον απολύτως αντίθετο όταν πρόκειται για οποιοδήποτε άλλο είδος φωτογραφίας και ειδικότερα στο Πορτραίτο. Στο Πορτραίτο θέλω τόσο απόλυτα να ελέγχω αυτό που κάνω ώστε ουσιαστικά να σκηνοθετώ και μάλιστα με ενοχλητική πολλές φορές για τον φωτογραφούμενο σχολαστικότητα κάθε ίντσα της υπό δημιουργία φωτογραφικής επιφάνειας. Οι σχετικά λίγες προσωπογραφικού χαρακτήρα φωτογραφίες δρόμου που έχω κάνει δεν εντάσσονται στα πλαίσια της προσωπογραφικής μου δραστηριότητας αλλά της καθαρόαιμης φωτογραφίας δρόμου. Με την έννοια δηλαδή ότι δεν υπάρχει σκηνοθεσία. Με την έννοια δηλαδή ότι δεν υπάρχουν εντολές που δίνονται σ’αυτόν που στέκεται απέναντι στο φακό μου στο δρόμο.

Με τον άντρα της φωτογραφίας συνέβη το εξής ασυνήθιστο και εντελώς απροσδόκητο: από καιρό τώρα με ενοχλούσε να τον φωτογραφίσω-κυκλοφορεί στο Μοναστηράκι και στα πέριξ. Αυτό που επίμονα ζητούσε από μένα διαπίστωσα ότι το ζητούσε κι από άλλους. Συνδύαζε έτσι τη ματαιοδοξία της φιλαρέσκειας του με ένα ταπεινό χαρτζηλίκωμα. Εξυπακούεται ότι η άρνησή μου πρωταρχικά αφορούσε την παντελή αδιαφορία μου για να κάνω ένα πορτραίτο του άνδρα. Εν πάση περιπτώσει τη περίοδο των χριστουγεννιάτικων γιορτών με τουμπάρισε και συμφωνήσαμε να τού δώσω 2 ευρώ και να του τραβήξω κάποια κλικ. Τού έβαλα όμως τον όρο ότι θα κάνει ό,τι του λέω. Αποδείχθηκε, αναμενόμενα, ασυνεπής και στάθηκε απολύτως αδύνατο να καταφέρω να τον πείσω να υπακούσει στις εντολές μου-υπήρχε μια συμπεριφορά νευρόσπαστου στο όλο του φέρεσθαι. Δεν κωλυσιέργησα παραπάνω. Τούδωσα τα συμφωνημένα και παραιτήθηκα απ’τη προσπάθεια. Ποτέ δεν ήξερα καλύτερα τι ακριβώς επιζητώ όταν κάνω ένα πορτραίτο παρά τη στιγμή εκείνη που αρνήθηκα να συνεχίσω. Συνοπτικά: δεν θέλω να είναι η τύχη που με κατευθύνει όταν κάνω πορτραίτο αλλά η πλήρης οργανωτική μου συνείδηση. Θεωρώ λοιπόν αυτή τη φωτό σαν φωτογραφία δρόμου παρόλο ότι ξεκίνησε με τη προοπτική του πορτραίτου.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου, street photography, Street Portraits

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s