Η “Depression Era” στο Μαξίμου

RED-Omonoia-LAE-NikosRoccosΌταν είσαι 58 χρονών ξέρεις πολλά και ακόμη πιο πολλά καταλαβαίνεις. Η γενιά μου είναι η πρώτη μεταπολιτευτική γενιά. Έχω γευτεί τις δράσεις και τις εκφάνσεις της πολιτικής με το κουτάλι-(χωρίς ποτέ να αποκτήσω ή να γευτώ τις κουτάλες που έθρεψαν πλουσιοπάροχα πολλούς από αυτούς που πρωταγωνίστησαν σ’αυτή). Το συμπέρασμα που βάσιμα και θεμελιωμένα βγάζω είναι ένα: η στράτευση στα προτάγματα της πολιτικής- ειδικά της αριβίστικης- και καριέρα είναι και καριέρες δημιουργεί. Όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο πρέπει να το αποδείξει.RED-Carpet-Ag.Konstantinos-Piraeus-NikosRoccosΥπάρχει η οικονομική κρίση στην Ελλάδα και η συνακόλουθη κοινωνική-γεγονός αναντίρρητο αυτό. Και υπάρχουν οι δράσεις αυτή κρίση να ξεπεραστεί. Υπάρχουν εκδοχές αντιλήψεων πάνω στο ποιες πρέπει να είναι αυτές οι δράσεις. Θεμιτό κι αυτό. Πάνω σ’αυτές τις εκδοχές κτίστηκαν ή αντίστοιχα κατέρρευσαν πολιτικές καριέρες. Ο Τσίπρας ας πούμε έγινε Πρωθυπουργός, ο Βενιζέλος βγήκε από τη κεντρική πολιτική σκηνή. Και βλέπουμε τώρα το παράλογο ο νέος καριερίστας να ακολουθεί τη πολιτική γραμμή και τις κατευθυντήριες γραμμές που όρισε ο αποτυχημένος. Επί της ουσίας δηλαδή ο νέος καριερίστας δικαιώνει με τις πράξεις του ηθικά τον αυτοθυσιασμένο όπως αποδεικνύεται, αφού δεν υπολόγισε το πολιτικό κόστος, παλιό. Υπάρχει βέβαια η απατηλή ρητορεία του αμοράλ νέου καριερίστα αλλά το ψέμα έχει κοντά ποδάρια και οσονούπω θα απογυμνωθεί εντελώς και σ’αυτή. Η κλούβια ρητορεία ήδη αποδομείται αλλά ο χοντρόπετσος Τσίπρας δεν έχει λόγο να στενοχωριέται ιδιαίτερα. Στη προσωπική του στρατηγική έχει υπάρξει κερδισμένος. Όπως κάθε σωστός μαυραγορίτης κέρδισε πολλά τη περίοδο της κρίσης και άρα θα έχει να απολαμβάνει πολλά και όταν αυτή περάσει και αυτός δεν θα μπορεί να κυκλοφορεί στη πιάτσα απ’την οποία τόσα αποκόμισε.28-4-2016-091-Homeless-Panepistimiou-Nikos-RoccosΣε ένα αυστηρά μονοθεματικό μπλογκ όπως αυτό το φωτογραφικό ποια θέση έχει μια τέτοια αναφορά και μια τέτοια ανάλυση; Δυστυχώς έχει και παραέχει. Την αφορμή τη πήρα-την είχα από καιρό την αφορμή απλά τώρα την εκμεταλλεύομαι-από μια σειρά συνεντεύξεων στη κρατική τηλεόραση-με ό,τι απαξιωτικό μπορεί να κουβαλάει ο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛικός νεογκαιμπελισμός. Ανάμεσα σ’αυτές και μια συνέντευξη του ιθύνοντα νου της κολεκτίβας(sic) με τη ψυχοπονιάρικη ονομασία “Depression Era”. (εδώ). Να είσαι φωτορεπόρτερ και να καλύπτεις ανάμεσα στ’ άλλα και τα γεγονότα τα συνυφασμένα με την οικονομικοκοινωνικοπολιτική κρίση και μπορώ να το καταλάβω και δεν μπορώ αντικειμενικά να φέρω καμιά ένσταση.  Επίσης μπορώ να καταλάβω ο κάθε ένας φωτογράφος να έχει άποψη και για τη κρίση και για τα τεκταινόμενα γύρω από αυτή. Μπορώ επίσης να καταλάβω, παρόλο ότι δεν ασπάζομαι, τη στράτευση πίσω από την όποια άποψη για τη κρίση. Αυτό που αδυνατώ να καταλάβω είναι κατά ποια έννοια αυτή η στράτευση παρήγαγε αποτελέσματα γι’αυτούς για τους οποίους όχι μόνο υποτίθεται ότι έγινε αλλά και που τους χρησιμοποίησε προς αυτό το σκοπό. Μπορώ να δω βελτιωμένες πολλές ζωές φωτογράφων με τη προβολή της ψυχοπονιάρικης δράσης τους αλλά δεν έχω απολύτως καμιά ένδειξη για βελτίωση των όρων ζωής αυτών των όντως αναγκεμένων ανθρώπων. Υπάρχει η τιμιότητα της φωτογραφικής καταγραφής αλλά από την άλλη με τέτοιες τακτικές υπάρχει η ατιμία και η απάτη της μεγαλόστομης, της κλούβιας φιλανθρωπίας με την οποία κτίζουν κατά καιρούς καριέρες πολλοί. Οι φιλανθρωπίες δημιούργησαν τον σκανδαλιστικό ανώτατο κλήρο. Οι κοινωνικές ανησυχίες έκαναν το Τσίπρα πρωθυπουργό που γράφει στα μαλακά του μόρια όλες εκείνες τις φοβερές και τρομερές διακηρύξεις, επιδεινώνοντας ακόμη περισσότερο και διαρκέστερα τη ζωή του έλληνα.  Σε κάποια στιγμή της συνέντευξης του ο ιθύνων νους της κολεκτίβας αναφέρει ότι κατάφεραν ακόμη και να σπάσουν το φράγμα των κατεστημένων θεσμών και να εκθέσουν στο έγκυρο και θεσμικό Μουσείο Μπενάκη, λες και δεν είχε προηγηθεί ο Τσίπρας σε ένα τέτοιο επίτευγμα, μπαίνοντας στο Μαξίμου.Tsipras-Parliament-Building-NikosRoccosΛοιπόν για να τελειώνουμε με την υποκρισία και επειδή έχουν απλώσει τα δίκτυα της αρπαχτής τους σε πολλά νερά ταυτόχρονα: δεν μπορείς να το παίζεις και φιλάνθρωπος και ιεροκήρυκας και καλλιτέχνης και καριερίστας. Κάθε μια ιδιότητα είναι διακριτή και αποδεικνύεται με έργο και στο βαθμό που μπορεί να το εμπεριέχει αυτό-τι έργο να έχει ο καημένος ο ιεροκήρυκας; Μ’ άλλα λόγια: παίδες όσο σπεκουλάρατε στην αντιμνημονιακότητα σπεκουλάρατε. Η φάση και της δικής σας αποδόμησης ήρθε. Η μυξοκακακόμοιρη αλλά ατελέσφορη για τους άλλους συμπόνια σας σας προσπόρισε ανέλπιστα πολλά. Το κάνατε και πάλι το κομμάτι σας. Ήρθε όμως ο καιρός της ειλικρίνειας και της αλήθειας-για όσο κρατήσει, ψευδαισθήσεις δεν έχω όσο μάσκες θα πουλιούνται και θ’αγοράζονται.

Υ.Γ. Νάλεγες ότι τουλάχιστον τους δικαιώνει η ποιότητα του έργου τους; Σαχλαμάρες! Μιζεροκακόμοιρη κλαούρα και πένθιμη θεματική που η αιτία της βρίσκεται σε ενδιάθετη ανεπάρκεια και όχι σε κάποια στοχαστική θεώρηση του πόνου.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Αλέξης Τσίπρας

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s