Πρέπει ο ντιλετάντης

shopwindow-church-mikhalakopoulou-str-nikosroccos-fffffΠρέπει με ένα κάποιο τρόπο να τα εννοείς αυτά που λες και γράφεις.Για να το διατυπώσω καλύτερα: πρέπει με αυτό το κάποιο τρόπο να μπορείς να τα εννοείς αυτά που λες και ακόμη περισσότερο αυτά που γράφεις. Είτε μπορείς όμως να τα εννοείς είτε δεν μπορείς-εγώ συνήθως σ’αυτή τη δεύτερη κατηγορία κατατάσσω αυτούς που άλλα λένε και άλλα εννοούν και τελικά πράττουν-πρέπει εν πάση περιπτώσει να παρουσιάζεσαι συνεπής , διαφορετικά μεσομακροπρόθεσμα θα πιαστείς στη φάκα της ίδιας σου της απάτης. Μιά του ψεύτη, δυό του ψεύτη, που λένε και στο χωριό του καθενός μας.

Ο ντιλετάντης όσο καπάτσος και νάναι αν είναι ρηχός, κλούβιος, άδειος, κενός θα το δείξει κάποια στιγμή το ανύπαρκτο περιεχόμενο του του διαμπερούς του πνεύματος που το θερίζουν οι θύελλες της ημιμάθειας και της συνακόλουθης σύγχυσης-γι’αυτό άλλωστε και η ασυνέπεια των εύκολα εκφερόμενων λόγων με τα δύσκολα και απαιτητικά έργα της ποιοτικής εφαρμογής. Βέβαια σ’όλο αυτό το καιρό ο κλούβιος αυτός νους σουβλίζει καλά και παντοία κέρδη από παντού-είναι βλέπετε φανατικός οπαδός της αβαρίας στη ποιότητα αν είναι να εξυπηρετηθεί το ιερό κέρδος-πάρτον τούμπα το δάσκαλο και τις πομφολυγώδεις παρόλες του! Με την απληστία που διακρίνει πάντα τέτοιες αρπακτικές ψυχές χώνονται όπου βρουν λαγούμι κέρδους και τσιμπολογούν καρπούς και από το πιο ισχνό κλαράκι. Η προστυχιά τους είναι όμως καλλιεπής και ραδινά εκφρασμένη με πάντα πρόχειρη τη μάσκα της μελαγχολικής υποκρισίας και του στοχαστικού καθωσπρεπίστικου υπολογισμού. Είναι τόσο γοητευτικοί όσο οι τυπικοί απατεώνες που σουφρώνουν στα μεγάλα σαλόνια περιουσίες από χήρες. Γι’αυτό άλλωστε ποτέ κανένα από τα θύματα του δεν ένιωσε ριγμένο. Στη θέση του ρημαγμένου πορτοφολιού του θύματος τού άφησε μια μεγαλόπρεπα νεφελώδη επιταγή της Τέχνης χωρίς αντίκρυσμα! Πόσο κομψό, ε!

Βασικά η μόνη σοφία που τον διακρίνει έναν τέτοιο οξυδερκέστατο αλλά αμοράλ ντιλετάντη είναι ότι μιλώντας γενικόλογα και θολά και χαλαρά έως ξεχειλωμένα εφαρμόζοντας αυτά τα θολά γενικά λόγια, άλλωστε κάθε κουβέντα περί καλλιτεχνίας τη σηκώνει τη θολούρα, ξέρει να αποφεύγει τις κακοτοπιές που μπορεί να τον εκθέσουν στο κατά βάση προβατοειδές και προβατοειδώς πολύ-αυτό που λέμε τσοπανηδόν!- κοινό του. (Το κοινό του απαρτίζεται σαφώς από εύπιστα και πρόθυμα αρνιά, αρκεί ο τσοπανοδάσκαλος να τους χαϊδεύει τη ματαιοδοξία μιας εύκολα προσβάσιμης αλλά προ πάντων ξεκούραστης, κατά το δυνατό πιό ακοπίαστης καλλιτεχνίας, του είδους: οι εκδρομές σαν Τέχνη! Μ’άλλα λόγια, όπως κάθε απατεώνας που πετυχαίνει , βρίσκει και κάνει. Σαν άλλος Σώρρας ας πούμε! Στο πιο στυλάτο του βέβαια και στο πιο κλασάτο του και στο πιο μουλωχτό του φυσικά-μη καρφωνόμαστε κιόλας!)

Ένα άλλο στοιχείο αυτού του ραφινάτου ντιλεταντισμού είναι ότι παρόλη την απελπιστική του ημιμάθεια καταφέρνει να χώνεται σε τεκμαρτώς ποιοτικότερα απ’τον ίδιο περιβάλλοντα-(τεκμαρτώς είπαμε, μαχητώς τεκμαρτώς, δηλαδή το ποιοτικό κι εδώ κρίνεται και σταθμίζεται και αξιολογείται αν είναι όντως έτσι)- και να επιβιώνει θαυμαστά και μάλιστα μεγαλουργώντας! Κάποιοι όμοιοι του προφανώς κρατούν κλειδιά κι εκεί και από αλληλεγγύη κάτι ξέρουν κι αυτοί προς τον όμοιό τους. Η τέχνη της επικοινωνίας στα συνωμοτικότερα της.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Αστικές Νεκρές Φύσεις, Φωτογραφίες δρόμου, street photography, Trivia, Urban Still Life

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s