Όταν γιορτάζουν οι προτομές

ag-nikolaos-rizari-flags-urban-still-life-nikosroccosΑπό τη μιά υπάρχει η λόγια αισθητική της Εκκλησίας, καθαγιασμένη-καθαγιασμένη όχι θεολογικώ αλλά αισθητικώ τω τρόπω-μέσα απ’τη δικαίωση του φίλτρου των αιώνων.Καθόλα σεβαστή. Και από την άλλη η αισθητική της διεκπεραίωσης τρεχουσών αισθητικών αναγκών-διακόσμηση ας πούμε για τα εκάστοτε πανηγύρια-όπου το φτηνό πανηγυριτζίδικο, στα όρια του αγοραία εκδηλωτικού-ξεσαλωμένου θάλεγα- καρναβαλίστικου παίρνει το πάνω χέρι στη κατάσταση. Το kitsch κυριαρχεί πια απολύτως εδώ.

Βρίσκομαι σε τρομερή αμηχανία όταν αντιμετωπίζω τέτοιες καταστάσεις. Το ωραιοποιητικό μου ένστικτο-τόχουμε ξαναπεί, εγώ δεν κάνω καταγραφή, δεν με ενδιαφέρει αυτή η πλευρά της Φωτογραφίας, τα κίνητρά μου είναι αισθητικά-προσπαθεί να τιθασσεύσει τις ανεξέλεγκτες άγριες και φρικαλέες αυτές καταστάσεις και να δώσει εικόνες που, ενώ πηγάζουν από την οδύνη ενός τέτοιου απωθητικού ρεαλισμού-ρεαλισμού που μάλιστα προφασίζεται αισθητική πρόθεση!-να παρουσιάζουν μια εκτάκτως αντιαισθητική κατάσταση αδιαπραγμάτευτα αισθητικά. Αν ήμουν ο Marin Parr, ο Nick Waplinton ή ο  William Eggleston  δεν θάχα κανένα πρόβλημα, θα το διασκέδαζα και με το παραπάνω. Οι φωτογράφοι αυτοί δουλεύουν πάνω στο kitsch με τη σαφή προγραμματική σχεδόν, πρόθεση τους να το αποδομήσουν και οι εικόνες τους, που βρίθουν από ανελέητο εικαστικό χιούμορ, είναι ουσιαστικά μια πραγματεία αλλά, μοιραία, και ένα δειγματολόγιο του κιτς. Αυτή είναι μια παγίδα που προσπαθώ να την αποφύγω, γιατί θεωρώ ότι όταν διαπραγματεύεσαι ένα θέμα που το πολεμάς στο τέλος εκ των πραγμάτων το υπηρετείς. Όταν μετά από εκατό χρόνια το τρέχον κιτς που πλήττουν τώρα οι παραπάνω φωτογράφοι θα έχει ξεπεραστεί σαν τέτοιο-κάθε εποχή έχει το δικό της κιτς-οι εικόνες τους θα είναι ακατανόητες και θα μένουν περισσότερο σαν τεκμήρια γενικά κακού γούστου παρά σαν στρατευμένη αποδομητική αισθητική πρόταση.

Η άποψή μου είναι ότι ο φωτογράφος πρέπει να υπηρετεί πρωταρχικά και κύρια την ίδια την αισθητική σαν αυταξία και αυτός να είναι ο μόνος τρόπος που να καταπολεμά το κακό γούστο. Πρέπει οι εικόνες του να βγαίνουν αλώβητες από τη μάχη τους με το κακό γούστο. Αν βυθίζονται βαθιά μέσα στο κακό γούστο μεσομακροπρόθεσμα τελικά αυτό αναδεικνύουν και η πρόθεση τους, που αντικειμενικά δεν μπορεί να εντοπιστεί και να αναγνωριστεί, μένει στα αζήτητα σαν ουσιαστικά ακατανόητη για τις επόμενες γενιές.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Αστικές Νεκρές Φύσεις, Urban Still Life

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s