Από την Ασωμάτων στην Ερμού

variation-on-a-theme-of-henricartierbresson-ermou-str-nikosroccosΤα μεγάλα έργα τέχνης στέκουν επιβλητικά μπρος στο αποσβολωμένο μας βλέμμα και φράζουν το παραγωγικό μας πνεύμα με την παραλυτικά επιβλητική τους παρουσία και ισχύ. Ένας τρόπος να τα ξεπεράσεις είναι η αναλυτικού χαρακτήρα μίμηση τους που δεν αποσκοπεί όμως στη δουλική αντιγραφή και εξαπάτηση και γίνεται περισσότερο σαν επεισόδιο αυτογνωσίας.

tumblr_mh6y1nyaiu1rkotcoo1_1280

Henri Cartier Bresson: Athens 1953

 

Η φωτογραφία της σημερινής ανάρτησης τραβήχτηκε απολύτως συνειδητά σαν απόπειρα αναιμικού συγκριτικά ριμέικ-δεν είναι όμως σε καμιά περίπτωση απόπειρα κριτικού revisiting-της εμβληματικής εικόνας του Henri Cartier-Bresson. Το άμωμο αριστούργημα του Μπρεσσόν μπορεί να γίνει αντικείμενο ενός φιλοπερίεργου και αναδημιουργικής λογικής ριμέικ αλλά είναι τόσο εμβληματικά τελεσίδικη η διατύπωση του που δεν παίρνει κανενός χαρακτήρα κριτική ή διορθωτική δράση(έχω γράψει εδώ γι’αυτή την εικόνα σε ανύποπτο χρόνο, πολύ προτού τραβήξω τη φωτογραφία της σημερινής ανάρτησης). Είναι σαφές ότι η φωτογραφία μου δεν προσεγγίζει ούτε σε απόσταση μερικών εκατομμυρίων χιλιομέτρων όχι μόνο τη βαθιά ουσία της εμβληματικής εικόνας του πατριάρχη της φωτογραφίας δρόμου αλλά δεν αγγίζει ούτε καν την επιδερμίδα της σκέψης της και της εμφάνισης της. Είναι μια αδέξια, αναιμική προσπάθεια που την ενέπνευσε η στιγμή και η συγκυρία του δρόμου και η μόνη χρησιμότητα της είναι ότι μέσα από την αποτυχημένη αυτή προσπάθεια εκτιμάς ακόμη περισσότερο το πρωτότυπο πνευματικό επίτευγμα ενός μεγάλου δημιουργού.

Είναι αλήθεια ότι πολλές φορές συναντάμε καταστάσεις που μοιάζουν με ανάλογες άλλων που είχαν το προσόν να γίνουν εμβληματικές εικόνες. Ο πειρασμός του ριμέικ-(ένα κλικ είναι άλλωστε, δεν είναι το γύρισμα μιας ταινίας του Χίτσκοκ όπως το “Ο Άνθρωπος που Ήξερε Πολλά”, το πιο επιτυχημένο ριμέικ όλων των εποχών!)-είναι τόσο ακαταμάχητα δυνατός ώστε θα ήταν το όποιο ατελέσφορο αισθητικά αποτέλεσμα του μικρή δικαιολογία για να μη το προσπαθήσεις. Την εμπειρία την έχω ξαναπεριγράψει εδώ . Δέστε το σαν είδος άσκησης σε τελευταία ανάλυση. Ακόμη κι έτσι έχει το δημιουργικό του στοιχείο.

 

Υ.Γ. Εξυπακούεται απολύτως ότι ένα τέτοιο ριμέικ δεν θα το έκανα ποτέ στην οδό Αγίων Ασωμάτων του Μπρεσσόν. Εκεί μόνο δουλική αντιγραφή πια μπορείς να κάνεις.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Henri Cartier-Bresson, Φωτογραφίες δρόμου, street photography

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s