Η Τέχνη του να διασκεδάζεις-τους άλλους

marionettes-street-show-rebetis-ermou-str-nikosroccos-3rdv-bwΕίναι παλιό και εδραιωμένο πια στη συνείδηση και τη ψυχή καλλιτεχνών και κοινού: υπάρχει πολλή μελαγχολία στη ψυχή των ανθρώπων που αναψύχουν και διασκεδάζουν τις ψυχές όλων εμάς των υπόλοιπων. Είναι το σχιζοφρενικό της τέχνης του θεάματος-το παλιό, μυθικό, θρυλικό: ridi pagliaccio”, γέλα παλιάτσο ακόμη και την ανυπόφορα δύσκολη και οδυνηρή ώρα των δακρύων σου.street-show-ag-filippos-sq-monastiraki-wb-ds Μοιάζει να περνάνε καλά την ώρα της παράστασης. Έτσι πρέπει να δείχνουν. Πρέπει να ξεχνούν ότι μετεωρίζονται κάπου ανάμεσα στο εφήμερο μιας απόλαυσης που προσφέρουν, στο ανασφαλές αύριο του επαγγέλματος τους και την έτοιμη ανά πάσα στιγμή αποκαρδιωμένη ψυχή τους να τους προδώσει κουρασμένη από τη μάταιη και ψυχοφθόρα και ατελέσφορη προσπάθεια.street-show-dionysiou-areopagitou-nikos-roccos-colΣυμβαίνει ακόμη και σε πολυσύχναστους δρόμους το κασελάκι να παραμένει απειλητικά άδειο για το βράδυ που δρομέως επέρχεται. Σκεφθείτε ας πούμε ότι αυτή η πολυμελής οικογένεια θεατών ουσιαστικά αποτελεί έναν πελάτη-δυνητικό κι αυτόν και καθόλου σίγουρο, τη μητέρα των παιδιών. Βέβαια οι υπαίθριοι καλλιτέχνες δεν είναι η πιο βαριά περίπτωση δοκιμαζόμενης τάξης εργαζομένων. Είναι όμως σίγουρα η πιο μελαγχολική-ίσως μαζί με τους εργάτες των χρυσωρυχείων και των αδαμαντορυχείων: εξορύσσουν φανταχτερή πρώτη ύλη από την οποία αυτοί οι ίδιοι δεν παίρνουν  παρά τα ψίχουλα των κερδών και της απόλαυσης.

Υ.Γ. Όχι σπάνια μού συμβαίνει να μού ζητούν το κάτι τι τους με τη βάσιμη δικαιολογία ότι κατά κάποιο τρόπο τους εκμεταλλεύομαι κι εγώ. Παλιότερα έδινα-αναγνώριζα τη βασιμότητα του ισχυρισμού παρόλο ότι ελάχιστες από αυτές δημοσιεύονταν. Τώρα προσπαθώ να αποφύγω το βλέμμα τους με το υπαινιγμό του εύλογου αιτήματος: τα λίγα κέρματα στη τσέπη μου μετά βίας θα καταφέρουν να με οδηγήσουν στο σπίτι μου.Το ξέρω ότι δε θα χορτάσουν με το κείμενο που τους έγραψα αλλά ας θεωρηθεί σαν ένα είδος αποζημίωσης τους σε είδος-το μόνο που σαν υπαίθριος κι εγώ καλλιτέχνης μπορώ να τους προσφέρω με τη γενναιοδωρία του μόνου περισσέμματος που διαθέτω σε αφθονία: των αισθημάτων της αλληλέγγυας προς αυτούς καρδιάς μου.

Υ.Γ.2 Και οι τρεις φωτογραφίες της ανάρτησης είναι και αδημοσίευτες και φυσικά απλήρωτες-αλίμονο! Και από πίσω ακολουθούν άλλες μερικές εκατοντάδες ανάλογες-σκέφτομαι ειδικά τις αναλογικές με το αβάσταχτα βαρύ κόστος του φίλμ, της εμφάνισης του, των χαρτιών και της εκτύπωσης τους-η δεύτερη φωτογραφία είναι μια τέτοια.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Editorial Photography, Φωτογραφίες δρόμου, street photography

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s