Ιστορία δύο πόλεων

Siesta-Thiseio-View-to-Acropolis-Nikos Roccos-Νίκος Ρόκκος.jpg

Το καλοκαίρι του 1988 πήγα στη Ρώμη και έμεινα για περίπου δυό μήνες εκεί με ένα μόνο προγραμματικό σκοπό: να έχω ένα όσο το δυνατό πληρέστερο-με την εξαίρεση των εποχών φυσικά!-πορτραίτο της πόλης. Το ταξίδι όχι μόνο ήταν εξαιρετικά παραγωγικό από άποψη εικονογραφικής σοδειάς-παρόλο τον όχι ιδιαίτερα μεγάλο αριθμό φιλμ που καταναλώθηκαν για τη περίσταση-νομίζω κάπου 35 συνολικά, δηλαδή ούτε καν δύο την ημέρα!-αλλά και μού προσπόρισε κάποιο χρήμα συν προσκλήσεις στο εξωτερικό-στη Μπιενάλε Φωτογραφίας στο Τορίνο-και την απόκτηση μιάς ντουζίνας φωτογραφιών μου απ’το Maison Européenne de la Photographie στο Παρίσι. Η επιτυχία εκείνη με ενεθάρρυνε και άρχισα να σκέφτομαι ένα δεύτερο project: να συνδυάσω εικόνες της Αθήνας με αντίστοιχες-δικές μου φυσικά!-της Ρώμης. Αυτό φυσικά προϋπέθετε κάποια ταξίδια στη Ρώμη με σχετική διάρκεια φυσικά. Αλλά η ζωή αγαπάει μεν τους σχεδιασμούς και σε πολλούς ανταποκρίνεται γενναιόδωρα αλλά εξίσου μισεί και σνομπάρει άλλους. Οι συνθήκες δεν ευνόησαν το πρότζεκτ-είναι ενδεικτικό ότι ενώ έκανα αρκετά ταξίδια μετά το 1988 στην Ιταλία, κανένα από αυτά δεν είχε για προορισμό του τη Ρώμη, που σαν πόλη πάντα την προτιμούσα σε σχέση με το ξενέρωτο για τα δικά μου γούστα Μιλάνο.siesta-diptych-milano-athens-Nikos Roccos-Νίκος Ρόκκος

Έφτασα να έχω περισσότερες φωτογραφίες από το Μιλάνο και τη Μπολόνια παρά απ’τη Ρώμη. Και ενώ με τις δυό ιστορικές πόλεις της Μεσογείου μπορείς να φτιάξεις ένα δίπτυχο  των μύθων και των θρύλων τους η Αθήνα δύσκολα μπορεί να σταθεί δίπλα στο Μιλάνο. Καμιά παραλληλία δεν μπορεί να τις συνδέσει αλλά και καμιά αντίθεση δεν μπορεί να τις αντιπαραθέσει μέσα σε ένα λογικό συμφραζόμενο πέρα από το αυθαίρετο ότι συνδεόταν ο φωτογράφος με τις δύο αυτές παράταιρες πόλεις.

Η οικονομική μου κατάσταση δεν μού επιτρέπει να σκέφτομαι ούτε τη καταγραφή της Ελευσίνας απέναντι στα Μέγαρα, πόσο μάλλον υπερπαραγωγές του τύπου που σκεφτόμουν 25 χρόνια πριν. Υπάρχουν βέβαια οι χορηγείες αλλά αυτές είναι για όσους περνούν τη φωτογραφική τους ζωή στους διαδρόμους της κάθε λογής εξουσίας-πολιτικής και οικονομικής-και όχι για όσους τους τρώνε οι δρόμοι της φωτογραφίας. Άσε που είναι μιά απίστευτη πληκτική διαδικασία η όλη φάση γλυψίματος αυτών των λογής, γιατί τις πιο πολλές φορές είναι απελπιστικά αδιάφοροι.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Editorial Photography, Φωτογραφίες δρόμου, street photography

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s