Ο σκληρός πυρήνας του Μεσαίωνα είναι εδώ

Kimomeni-Chalepas-Nikos-Roccos-Νίκος-Ρόκκος

Ο Θάνατος σαν Ύπνος. Τι γλυκά βολικό! Τι ποιητικά στρουθοκαμηλικό! Ακόμη και στον 21ο αιώνα ο θάνατος αντιμετωπίζεται με το ίδιο δέος όσο και στο πιο βαθύ και σκοτεινό μεσαίωνα. Μπορεί και να νάναι μοιραίο έτσι να συμβαίνει. Η ανεπίστρεφτη τελεσιδικία του θανάτου δεν σηκώνει εύκολα την χωρίς όρους αποδοχή της. Η ανθρώπινη αυταρέσκεια προσβάλλεται βάναυσα στο σκληρό πυρήνα της ματαιοδοξίας της και χρησιμοποιεί χίλια δυό ανόητα κόλπα για να ξεγελάσει το πληγωμένο της εγώ για την φρικτή αλήθεια της υλικής πραγματικότητας του θανάτου. Όσα δισεκατομμύρια χρόνια και να περάσουν η φυσική διαδικασία της φθοράς είναι μια ασυμφιλίωτη πραγματικότητα για τη μεγάλη μάζα της ανθρωπότητας. Η ιδέα της αποσύνθεσης του σώματος είναι έμφυτα αποκρουστική κι ας είναι απολύτως φυσική και υγιής στα πλαίσια της συνεχούς αναγέννησης της ύλης. Αναγέννησης που όμως προϋποθέτει και το θάνατο και την ανακύκλωση της πεθαμένης ύλης. Το αίτημα της καύσης των νεκρών, στο βαθμό που δεν είναι ένα διοικητικό μέτρο που το δημιουργεί η πιεστική ανάγκη από την έλλειψη κοιμητηριακών χώρων στο πυκνοδομημένο άστυ αλλά αίτημα μεταθανάτιας κοκεταρίας- ο Μπουτάρης έφερε το παράδειγμα της μάνας του που απέκρουε μετά βδελυγμίας την ιδέα να τη φάνε τα σκουλήκια στην επιχειρηματολογία του υπέρ της καύσης των νεκρών-ένα τέτοιο αίτημα λοιπόν που εκπορεύεται για προσωπικούς, υποκειμενικούς λόγους που έχουν να κάνουν με την ανόητα αισθητικότερη δυνατή προσέγγιση στη πραγματικότητα του θανάτου είναι ο αληθινά πιο βαθύς πυρήνας της Θρησκείας και του κάθε Μεσαίωνα που αυτή δημιουργεί. Η Ανάσταση ακριβώς αυτό υπόσχεται: άρση των συνεπειών του θανάτου. Ανάσταση εν πλήρη δόξη του πεθαμένου, φθαρμένου,λιωμένου και σκουληκοφαγωμένου σώματος μας. Οι πιο πιστοί οπαδοί των θρησκειών είναι αυτοί που προσβλέπουν σε μια κοσμετολογική αντίληψη του συμβάντος του θανάτου: επιστρατεύουν στο μάταιο πόλεμο τους κατά της άκομψα βίαιης αλήθειας της φθοράς τους πάντες και τα πάντα: από περίτεχνα, κομψά μνημεία με Κοιμωμένες μέχρι τον Αχιλλέα Χαρίτο που θα επιμεληθεί το μακιγιάζ στο κιβούρι(το τελευταίο συνέβη όντως στη περίπτωση της Βουγιουκλάκη!). Και μέσα σ’αυτά τα πλαίσια επιστρατεύεται η επιχειρηματολογία-προοδευτική και καλά!-της αυτοδιάθεσης του νεκρού μας σώματος για λόγους όμως προφανέστατα αισθητικούς: ακόμη και μεταθανάτια κάποιοι δεν θέλουν να παραδοθούν στις αγκάλες της Φύσης και των διαδικασιών της. Ο εγωισμός μερικών δεν τους επιτρέπει να δουν ότι, αν όχι τίποτα άλλο, αφού δρέψαμε όλους τους καρπούς που πλουσιοπάροχα μας πρόσφερε αυτός ο πλανήτης και αφού καταφέραμε να καταναλώσουμε βουνά ζωντανής πολλές φορές ύλης ο καθένας στη διάρκεια της ζωής μας, το ελάχιστο ευγνώμον για μια τέτοια απλοχεριά της Τύχης προς τη πλευρά μας είναι να τής διαθέσουμε ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΣΤΟΣ ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ το πεθαμένο πια σαρκίο μας. Ο εγωισμός έφτασε πια να το αρνείται ακόμη και αυτό το ελάχιστο στη ΦΥΣΗ. Η ανθρώπινη διαστροφή όταν θέλει να ταξιδέψει ακόμη και στο επέκεινα.

ΕΠΙΜΥΘΙΟ: Δεν θα βγούμε απ’το Μεσαίωνα στον οποίο όπως φαίνεται είμαστε ακόμη αγκιστρωμένοι αν δεν απαλλαχτούμε από τέτοιες ανόητες δεισιδαιμονικής φύσης φοβίες της πολύ συγκεκριμένης και πολύ φυσικής υλικότητας του θανάτου.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Trivia

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s