Το σύμβολο της παρακμής

Omonoia-sq.,-Decadent-Urban-Landscape-Nikos-Roccos

Για κάθε χώρα υπάρχει πάντα ένα διαθέσιμο τοπόσημο που μπορεί να τη συμβολίσει καίρια και αυτό συμβαίνει ανεξάρτητα και ερήμην εκείνου που επικοινωνιακά θα ήθελε να περάσει το ίδιο το κράτος με τα κατεστημένα εθνικά τοπόσημα του. Στην Ελλάδα της παρακμής αυτών των χρόνων, το απόλυτο αυτό τοπόσημο και κατά συνέπεια ο αποτελεσματικότερος συμβολισμός για τη χώρα, είναι η Ομόνοια. Κατά πολλούς πάντα έτσι συνέβαινε. Μπορεί να είναι και αλήθεια αυτό αλλά η Ομόνοια άλλων χρόνων δεν απέπνεε τη παρακμιακότητα της σημερινής. Κι αν ήταν λούστρο, επικάλυψη η παλιά ενδοξότερη Ομόνοια, μιά μεταμφίεση σε μιαν Ελλάδα που ποτέ δεν είχε υπάρξει αληθινά τέτοια; Αυτό δεν ισχύει γιατί, η καλύτερη εικόνα της είχε υποδομές καλύτερες, άρα ήταν και αντανακλούσε κάτι αντικειμενικά όντως καλύτερο. Χαρακτήρα επικάλυψης και λούστρου απέκτησε με την αφορμή της Ολυμπιάδας και για όσο διάστημα -πριν, κατά και μετά- διάρκεσε η εορταστική ατμόσφαιρα της. (θυμηθείτε τις πελώριες γιγαντοφωτογραφίες αγαπημένων συναδέλφων φωτογράφων, που στη πραγματικότητα έκρυβαν “πομπές” της πόλης στην Ομόνοια και αλλού και που φυσικά το κόστος μιας τέτοιας μάσκας ήταν υποπολλαπλάσιο από μια αληθινή αποκατάσταση του κτηρίου που καλύπτονταν-για να μη νομίζουμε δηλαδή ότι τους είχε πάρει ο καημός για τη Φωτογραφία και τη τέχνη της και τους δημιουργούς της).

Η φωτογραφία με το γιγαντιαίο πανώ στο δεύτερο φάτνωμα του δίπτυχου, είναι του Πάνου Κοκκινιά

Η φωτογραφία με το γιγαντιαίο πανώ στο δεύτερο φάτνωμα του δίπτυχου, είναι του Πάνου Κοκκινιά

Για μιά στιγμή φάνηκε ότι ο ελληνικός λαός είχε επιλέξει για τοπόσημο της κρίσης του τη Πλατεία Συντάγματος-τη “Πλατεία”-αλλά αυτά είναι τοπόσημα που τα δημιουργεί η συγκυρία, η δυναμική της και όσοι τη χειραγωγούν τελικά-αποδεικνύεται ότι πάντα υπάρχουν αυτοί. Μοιάζει σαν πεπρωμένο το εθνικό συμβολικό μας τοπόσημο τελικά να είναι πάντα η Ομόνοια και αν θέλουμε να αλλάξουμε το συμβολισμό του, μόνο αλλάζοντας την ίδια την Ομόνοια θα το καταφέρουμε. Όχι φυσικά με τη δημιουργία νέου απατηλού επιφαινόμενου και τη μεταφορά της ουσίας της Ομόνοιας σε άλλη πλατεία-άλλωστε αυτό δεν είναι και τόσο εύκολο, το έχουν αποδείξει οι άπραγες δεκαετίες που πέρασαν.

Υ.Γ. Γελάω γιατί κάποιος επισκέπτης του μπλογκ μού άφησε μήνυμα ότι η φωτογραφία που αναρτώ δεν εικονογραφεί με τον παραστατικότερο δα τρόπο τη παρακμή για την οποία μιλώ στο κείμενο! Αυτό είναι αλήθεια αλλά ξεχνάει ότι κατά πρώτο εγώ δεν είμαι φωτογράφος στρατευμένος στη μιζέρια και όταν βρίσκομαι απέναντι της έχω, ακόμη κι εδώ, τη τάση να την εξευγενίζω-όχι να την εξωραΐζω, αυτό είναι αλλουνού παπά βαγγέλιο και όχι δικό μου-αλλά και από την άλλη και το έχω γράψει πολλές φορές εδώ, το κείμενο, που σε κάθε περίπτωση σ’αυτό το αυστηρά φωτογραφικό μπλογκ χρησιμοποιείται σαν κράχτης και άρα σαν αποφασιστικά δεύτερης αξίας συστατικό του μπλογκ, το κείμενο λοιπόν είναι κατά κανόνα αυτονομημένο σε σχέση με την εικόνα.Τόχουμε άλλωστε ξαναπεί, ότι ακόμη και αν κάποια φαινόμενα έτσι μοιάζει να δείχνουν, εγώ φωτορεπόρτερ, δηλαδή φωτογράφος καταγραφής κάποιας υποτιθέμενης αλήθειας ούτε είμαι ούτε γίνομαι.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Αστικό Τοπίο

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s