Για μια αισθητική της επαιτείας

Panepistimiou-str-Beggar-Woman-Back-DS-NFV

Ποτέ μην υποτιμήσεις άνθρωπο όσο αξιοθρήνητος και αν σού φαίνεται. Το ότι μετέρχεται μέσα και τρικ που δεν το κάνεις εσύ αυτό καθεαυτό δεν λέει και τόσα πολλά. Υπάρχει ένα ολόκληρο πλέγμα αιτίων που φέρνει κάποιον σε μιά τέτοια κατάσταση και αυτά δεν είναι μόνο κατ’ανάγκη τα κυρίαρχα οικονομικοκοινωνικά. Εξάλλου αυτά ακριβώς φέρνουν κι άλλο κόσμο στο πεζοδρόμιο της ζητιανιάς αλλά προφανέστατα δεν “τόχουν” όλοι να βρίσκονται εκεί και αυτό σαφώς και δεν έχει να κάνει με αξιοπρεπέστερους συγκριτικά με άλλους αναξιοπρεπέστερους και καλά. Είναι θέμα ταλέντου και συγκεκριμένης ικανότητας να πλασάρεις τον εαυτό σου όχι τόσο σαν πειστικά αναγκεμένο-αν και η ουσία αυτή είναι-όσο η επιτακτικότητα του να επιβάλεις στο περαστικό το αίτημα σου σαν μη επιδεχόμενο αγνόησης. Είναι σ’αυτή τη στρατηγικά κρίσιμη στιγμή του θυμικού του διαβάτη που ο ευφυής ζητιάνος ποντάρει. Για να το πούμε αλλιώς: όλα σ’αυτό το επάγγελμα είναι θέμα σκηνοθεσίας.

Η κυρία της φωτογραφίας είναι μαστόρισσα στον τρόπο με τον οποίο πλασάρεται στον πολυάσχολο αφηρημένο διαβάτη. Ο τρόπος που κουλουριάζει το σώμα της, η σαφήνεια της διατύπωσης του αιτήματος της ζητιανιάς με την στρατηγικά κρίσιμη τοποθέτηση του κύπελλου υποδοχής κερμάτων δίπλα στη κορυφή του διαμορφούμενου πυραμοειδούς σχήματος, δηλαδή στο κεφάλι αλλά  και ταυτόχρονα και ίσως και προπάντων η διακριτικότητα αποφυγής της, δυσανεκτικής και για τα δύο μέρη, συνάντησης των βλεμμάτων, δείχνει σπουδή του αντικειμένου πολύμορφη και πολυεπίπεδη, που εμπλέκει από τη ψυχολογία, το θέατρο μέχρι την εικονογραφία. Το θέατρο του δρόμου-δεν το αναφέρω υποτιμητικά, σε καμιά περίπτωση-φτάνει σε απίστευτες υψηλές επιδόσεις με κάποια τέτοια χαρισματικά σ’αυτό το τομέα άτομα, τα οποία για την ομορφιά και τη πληρότητα του πειστικού αισθητικού θεάματος που παρέχουν το αξίζουν και με το παραπάνω το αντίτιμο στο κυπελλάκι τους(μιλάω όσο γίνεται πιο σοβαρά!). Δέστε την αρμονικότητα της στάσης του σώματος-η αντίθετη πλευρά, όχι αυτή δηλαδή που στέκομαι εγώ αλλά αυτή του διαβάτη, ήταν ακόμη πιο όμορφη αισθητικά-τη σοφή ολιγοχρωματικότητα της περιβολής της, τη ευγλωττία της ρητορείας της πτυχολογίας του μανδύα της, που σχεδόν θυμίζει ανάλογη πρώιμη φλαμανδή μαντόνα του των Robert Campin ή Rogier van der Weyden! Την ευφυΐα της επίκλησης αλλά και την αρμονικότητα της θέσης του μπαστουνιού ή τη λογιότητα του φοβερού ευρήματος της τυχαιότητας της παράμερης παντούφλας. Αυτά είναι σκηνοθετικά ευρήματα ολκής και αποδεικνύουν ότι αυτός που τα βρίσκει και τα χρησιμοποιεί με τόσο επιδέξιο και πειστικό τρόπο, έχει υψηλή πνευματική συγκρότηση, που σαφώς δεν έχει να κάνει με το όποιο μορφωτικό του επίπεδο. Είναι ένα πακέτο σκηνοθετικό που είναι αδύνατο να το αγνοήσεις, ακόμη και αν η καρμιριά σου είναι παροιμιώδης και αντισταθείς τελικά στη γενναιοδωρία μιας πενιχρής φιλοδωρίας.

Advertisements

1 Comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου

One response to “Για μια αισθητική της επαιτείας

  1. Pingback: Λίγο χρώμα, κύριος! | camerart

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s