Υγρός τάφος

022-1stv-f-bw-nv-sfnvΑπό τους πρώτους ιδιωματισμούς που μαθαίνουμε στα αγγλικά είναι ότι οι Άγγλοι προσωποποιούν τα πλοία. Μπορεί να μη το έχουμε κάνει στη δικιά μας γλώσσα αλλά δεν είμαστε λίγοι εκείνοι εκείνοι που σε μεγάλο βαθμό τα αντιμετωπίζουμε έτσι. Έτσι και ο θάνατος ενός πλοίου-σίγουρα βοηθάει η διάσταση του, που είναι πολλαπλάσια της ανθρώπινης-αποκτά έναν χαρακτήρα πένθους για έμψυχο ον. Είναι και το άλλο βλέπεις: ένας τέτοιος θάνατος έχει τις ανοικονόμητες διαστάσεις του κουφαριού του πλοίου που όσο και να το κάνεις, δύσκολα μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Αλλιώς πεθαίνουν τ’αεροπλάνα, αλλιώς τα τραίνα-σχεδόν μακριά από τα βλέμματα των ανθρώπων.Αποσυντίθενται στα χέρια των μεταπραττών των συχνά πολύτιμων ανταλλακτικών τους. Αλλά τα πλοία! Είτε από γεράματα πάνε είτε από ατύχημα, η αχλή μιας μελαγχολίας θα τα περιβάλλει όσο το βλέμμα έγινε μάρτυρας της θανής τους. Έχει κάτι το επικό ένας τέτοιος θάνατος, ακόμη και αν καθεαυτός δεν ήταν επικός αλλά γραφειοκρατικότατα πεζός. Θυμάμαι ότι επεξεργαζόμενος-πάντα πολύ ήπια, έτσι συνήθως κάνω-την εικόνα μου, εδώ, για πρώτη φορά, εξώθησα το κοντράστ σε ασυνήθιστα ύψη όπως και τη ποσότητα μαύρου με το οποίο ήθελα να τη φορτώσω. Το μούχρωμα του αισθήματος που με πλημμύριζε βλέποντας το γιγάντιο μεταλλικό κουφάρι δεν μπορούσε να το αποδώσει ο υπέροχος ανοιξιάτικος καιρός της μέρας που έγινε η λήψη.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Τοπίο

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s