Ο γραφισμός του τηλεφακού

Kallimarmaro-WB-DS-sf-cr

Όπως πολύ εύκολα μπορούν να καταλάβουν οι επισκέπτες του μπλογκ, εμένα κάθε είδος φωτογραφίας μ’αρέσει και πιστεύω ότι όλα μπορώ να τα διεκπεραιώσω με επάρκεια. Προφανώς και κάνω πολύ κέφι την ανθρωποκεντρική φωτογραφία δρόμου αλλά μπορώ να κινηθώ πολύ άνετα απ΄το τοπίο μέχρι τη νεκρή φύση και από το πορτραίτο μέχρι το γυμνό(ελάχιστα από το τελευταίο είδος, προφανώς πολύ προσωπικά και μη δημοσιεύσιμα όχι λόγω τολμηρότητας αλλά λόγω άλλων πολύ ευκολονόητων λόγων) και φυσικά την αρχιτεκτονική φωτογραφία.

Το ίδιο άνετα μπορώ να τραβήξω με κάθε είδους φακό, παρόλο ότι έχω σαφώς καταλήξει σε έναν σαν προτίμηση μου και αυτό για λόγους οικονομίας όχι μόνο χρήματος αλλά και χρόνου και δυνάμεων. Δεν γίνεται να έχεις μείνει με μια μηχανή πια και να πρέπει κάθε λίγο και λιγάκι να αλλάζεις φακό. Όπως επίσης δεν είναι καλό για την ποιότητα της εικόνας να χρησιμοποιείς μονίμως ζουμ τηλεφακό, όπως δυστυχώς πολλοί το έχουν καθιερώσει για την ευκολία τους μόνο-για τους φωτορεπόρτερ μπορώ να το καταλάβω πάντως.

Οι φωτογραφίες της σημερινής ανάρτησης τραβήχτηκαν πριν-κρατείστε την ανάσα σας!-28 ολόκληρα χρόνια, δηλαδή την εντελώς πρώτη χρονιά ενασχόλησης μου-ερασιτεχνικής ακόμη-με τη φωτογραφία. Ο φακός ένας τυπικός ζουμ 70-210, “κλάψε με”, δηλαδή της χείριστης δυνατής ποιότητας-αυτόν επέτρεπαν τα οικονομικά μου-και πολύ να λέμε.

Panathinaïko-Stadio-WB-DS

Είναι ωραίας σύλληψης εργαλείο το ζουμ. Φτιάχνεις ΑΚΡΙΒΩΣ το κάδρο που θέλεις, χωρίς ανοχές και αβαρίες . Σφιχτό και καλοζυγισμένο. Συμπιεσμένο, συμπαγές και αλφαδιασμένο. Το τί κέφι το έκανα να δημιουργώ τέτοιες εικόνες που έμοιαζε να έχουν βγει από υπολογισμένες μαθηματικές πράξεις δεν λέγεται. Και η φόρμα τους δεν ήταν ξερός και άνυδρος φορμαλισμός ούτε στείρος και ανέμπνευστος μηχανικός γραφισμός, γιατί είχε μέσα της τη χαρά του παιχνιδιού και του κεφιού που πάντοτε το συνόδευε. Ειδικά η δεύτερη, η οριζόντια φωτογραφία με τα μεγαφωνα, έχει πολύ σοφιστικέ σύλληψη και ενσωματώνει ένα ζωηρό μορφικό ρυθμικό παιχνίδι που δονεί ολόκληρη την επιφάνεια της φωτογραφίας με τους εναλλασσόμενους ρυθμούς της, που μοιάζουν παραλλαγή ο ένας του άλλου. Συνέπεια του όσο και γενεσιουργός του αιτία και μάλιστα χωρίς την συνδρομή του τραβηχτικού χρώματος, αφού ουσιαστικά πρόκειται για μονοχρωματική φωτογραφία. Σαν να πρόκειται για ένα είδος Photo Op Art!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Αστικές Νεκρές Φύσεις, Τοπίο

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s