Είναι μπελάς η ομορφιά

maggie-WB-DS-f

Γενικά, είμαι από αυτούς που μιλάνε πολύ. Πολύ, πολλές φορές πάρα πολύ, μίλαγα και στο στούντιο. Όχι από δικιά μου ανάγκη εκεί αλλά για να σπάσω τη παγωμάρα που νιώθει πάντα κάποιος όταν βρίσκεται μπροστά σε φωτογραφικό φακό. Ήταν όμως φορές που το πρόβλημα το είχα εγώ και όχι το μοντέλο-ή μπορεί παράλληλα και το μοντέλο αν και σ’αυτή τη περίπτωση τα επαγγελματικά μου αντανακλαστικά ξύπναγαν και δεν άφηναν απροστάτευτο τον επισκέπτη μου στην αμηχανία του. Αλλά, όπως είπα ήταν φορές που είχα εγώ το πρόβλημα. Σχεδόν κατάπινα τη γλώσσα μου. Γινόμουν αχαρακτήριστα αδέξιος. Βρισκόμουν σε μια κατάσταση πανικού του είδους που συνήθως σού προκαλεί το δέος. Κάποια παραλυτικής επίδρασης δύναμη μού σακάτευε τον ειρμό των σκέψεων και των ενεργειών μου.(Είναι μπελάς η ομορφιά!)

Προφανώς αυτό δεν κρατούσε μέχρι το τέλος της φωτογράφισης-αλίμονο! Όμως με στιγμάτιζε σε όλη τη διάρκεια της αυτή η, έστω παροδική,αναστάτωση και η αδυναμία που μού προκαλούσε και, ακόμη και σήμερα, μετά από αυτή τη ψυχολυτρωτική εξομολόγηση, ένα κάποιο αίσθημα ντροπής ακόμη με συνέχει. Είμαστε αδύναμα όντα τελικά εμείς οι άνθρωποι. Και είμαστε αδύναμοι την ώρα που κυρίως πρέπει να φανούμε, να δείξουμε δυνατοί-για τον εαυτό μας και για την αυτοπεποίθηση μας κυρίως, που τόσο δοκιμάζεται. Γιατί, από απέναντι, αυτοί ή αυτές που μας παρατηρούν, την κάνουν χάζι αυτή την αμηχανία μας, για να μη πω ότι μπορεί και να τους αρέσει και μάλιστα όχι με τον διασκεδαστικό τρόπο αλλά τον πολύ σοβαρά στοχαστικό.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Η τέχνη της προσωπογραφίας

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s