Διχαστική Σύμπλευση(Χρυσή Αυγή-ΣΥΡΙΖΑ)

119

Εικόνα από τη χτεσινή-μεγάλη!-συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ στο Σύνταγμα. Δεν είναι υπέροχη; Και μπορεί να συμβολίζει τόσα πολλά, ανάμεσα στα οποία η υπόσχεση για το μέλλον, που τόσο ασυναγώνιστα το προσωποποιεί ο μπέμπης της φωτογραφίας, είναι το κυρίαρχα προφανέστερο. Αλλά ποιο μέλλον; Έβλεπα όλον αυτόν τον κόσμο. Οικείες, καθημερινές φιγούρες, νοικοκυραίοι, οικογένειες, εργαζόμενοι, αστοί, διανοούμενοι. Από όλο το κοινωνικό φάσμα. Για ποιο λόγο βρίσκονταν σ’αυτή τη πλατεία αυτή την ώρα; Για να διαδηλώσουν ακριβώς για ποιο πράγμα; Για το κόμμα τους; Τι καλά που θάταν, αν ήταν αυτό! Τι καλά που θάταν! Αλίμονο όμως όχι.

Σε χρόνια ηρωϊκά για την ανανεωτική αριστερά, όταν αυτή η παράταξη λαθροβιούσε εκλογικά, η ανανεωτική αριστερά τολμούσε το ασύλληπτο: να κρατάει την αριστερή της ταυτότητα αλώβητη και συνεπή και από την άλλη να διαχωρίζεται από τις συνήθεις θέσεις της άλλης αριστεράς, του ΚΚΕ και να υπερασπίζεται αναφανδόν το πλαίσιο του αστικού δημοκρατικού αντιπροσωπευτικού κοινοβουλευτικού πολιτεύματος-εκ των πραγμάτων το ίδιο έκανε και κάνει και το ΚΚΕ απλά ιδεολογικά το αμφισβητούσε και συνεχίζει να το κάνει. Αλλά όχι μόνο αυτό, προχώρησε ένα βήμα πιο πέρα. Ενέτασσε αυτό το πλαίσιο, στο ευρύτερο της Ευρώπης, της θεσμικής Ευρώπης, της ΕΟΚ τότε, Ευρωπαϊκής Ένωσης σήμερα. Δύσκολη και τολμηρή επιλογή, που όμως υπηρετήθηκε με συνέπεια και πολλές φορές με βαρύ πολιτικό κόστος.

Πώς έγινε λοιπόν αυτό το σκληροπυρηνικά φιλοευρωπαϊκό κόμμα, που την περίοδο της παντοδυναμίας της Μάργκαρετ Θάτσερ, τολμούσε παρόλα αυτά να υπερασπίζεται το ακόμη απλησίαστο τότε ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΕΚΤΗΜΕΝΟ να γίνεται σήμερα ο οδηγητής προς ένα σκληροπυρηνικό αντιευρωπαϊσμό; Άλλαξε η Ευρώπη είναι η πρώτη απάντηση. Μα είναι σίγουρο αυτός; Αν άλλαξε προς κάτι αυτό είναι ότι έγινε πιο συμπαγής και πιο ενιαία και πολύ πιο σχετικά συντηρητική-άλλωστε το τελευταίο, αν συμβαίνει, είναι συγκυριακό και είναι συμβατό με το θεμιτό δημοκρατικό παιχνίδι που θέλει εναλλαγή εξουσιών και αντιλήψεων, μέσω των εκλογών. Μήπως τελικά άλλαξε ο ΣΥΡΙΖΑ;

Μήπως αυτό που άλλαξε τελικά είναι πράγματι ο ΣΥΡΙΖΑ; Για να το σκεφτούμε λιγάκι. Θα ήταν ποτέ δυνατό σε άλλες εποχές ένα κόμμα δημοκρατικά συγκροτημένο, με ανοιχτόμυαλους πολιτικούς στις τάξεις του, με ιδέες καινοτόμες και ριζοσπαστικές, να μπορέσει να συμπλέει έστω και με την πιο τραβηγμένη σεναριακή λογική να συμπίπτει στις επιλογές του όχι μόνο με τις ιδέες και την πρακτική ποπουλίστικων, προσωποπαγών και ευκαιριακών κομμάτων όπως οι ΑΝΕΛ του Καμμένου αλλά προπάντων να συμπίπτει μέχρι απόλυτης ταύτισης κοσμοθεωρητικής γεωπολιτικής επιλογής με ένα ανοιχτά φιλοναζιστικό κόμμα; Μα κάτι τέτοιο δεν θα το έκαναν ούτε ακραία συντηρητικά κόμματα! Και όμως ζούμε σε μια εποχή που ανοιχτά ο ΣΥΡΙΖΑ-εξουσία πια-φλερτάρει με τους Ναζί της Βουλής και εξαρτάται και δέχεται ασμένως τη ψληφο τους στις πιο κρίσιμες, στις πιο εμβληματικά σημαντικές ψηφοφορίες, αυτές που καθορίζουν την ίδια τη φυσιογνωμία της Ελλάδας.

Έχω πολλούς φίλους από το χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς ήμουν πάντα κι εγώ φιλικά διακείμενος με το χώρο. Προσπάθησα να καταλάβω τη μεταστροφή στον συνειδητό αντιευρωπαϊσμό αυτού του κόμματος, που σαν κινητήρια αφορμή έχει σαφώς την επιβολή των μνημονιακών πολιτικών. Όμως ΜΕ ΟΡΟΥΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΕΙΝΑΙ ΣΥΓΚΥΡΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ. Παράδειγμα ότι χώρες όπως η Ιρλανδία, η Πορτογαλία και η αδελφή Κύπρος είναι ήδη έξω από αυτό. Το ότι η Ελλάδα δεν βγήκε απ’το μνημόνιο δεν/ είναι συνέπεια της αποτυχημένης πολιτικής των προηγούμενων κυβερνήσεων αλλά του μπλοκαρίσματος αυτής της πολιτικής από την αντιπολιτευτική δράση του ΣΥΡΙΖΑ, που κατά ένα περίεργο και σχιζοφρενικό τρόπο θέλει να το  κρατά στη ζωή με τα σωληνάκια ο ίδιος, λες και τρέφεται από τη συνέχιση του. Εξάλλου ακόμη και τώρα που κυβερνά, με αντιμνημονιακή ρητορεία τρέφεται και ζει επικοινωνιακά. Αν όμως είχε ακολουθήσει κατά γράμμα το χρονοδιάγραμμα της προηγούμενης κυβέρνησης, αφήνοντας πια κατά μέρος τις ανόητες δαιμονοποιήσεις αφού είχε ήδη πια επιτύχει το στόχο του να πάρει την εξουσία, τότε από το Μάρτη η χώρα θα ήταν, έστω προληπτικά στις αγορές και άρα εν δυνάμει με το ένα πόδι ΕΞΩ ΑΠ’ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ.

Υπάρχει εξήγηση σ’ολα αυτά; Ναι και θα προσπαθήσω να δώσω μια συνοπτική εικόνα της, γιατί διαπιστώνω ότι ήδη παραβίασα πολλά από αυτά που συνήθιζα σ’αυτό το μπλογκ. Ξεκαθαρίζω εξ αρχής ότι Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΔΙΧΑΣΤΙΚΗ και δυνητικά ακόμη και ΕΜΦΥΛΙΟΠΟΛΕΜΙΚΗ. Η επιλογή του με αυτό το τρόπο-στο παρά πέντε του κλεισίματος της “διαπραγμάτευσης”(σαφώς και δεν ήταν διαπραγμάτευση τελικά),με την πρωτοφανώς ασύλληπτα περιορισμένη προεκλογική περίοδο(πριν ένα μήνα μόλις ο Κάμερον προανήγγειλε δημοψήφισμα με το ίδιο πάνω κάτω αντικείμενο-παραμονή ή έξοδο από την Ε.Ε.-σε ένα με ενάμισυ χρόνο!!!!!!!!!!!! Και χωρίς να έχει πάρει αποφάσεις-περιμένει το Δημοψήφισμα για να κινήσει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων! Σ’εμάς συμβαίνει το εντελώς αντίθετο-οδηγούμαστε σε δημοψήφισμα για ειλημμένες αποφάσεις, χωρίς καμιά προεργασία στη κοινή γνώμη και χωρίς χρόνο ωρίμανσης και προεκλογική περίοδο εξπρές-5 μέρες μόνο! Τέτοιες επιλογές κάνουν μόνο τα δικτατορικά καθεστώτα, που πάντα ήθελαν να δικαιώνονται με δημοψηφίσματα και όχι εκλογές. Τέτοια επιλογή έκανε και η Ελληνική Χούντα που μάλιστα ήθελε να εγκλωβίσει το εκλογικό σώμα και τις αντιμοναρχικές του τάσεις για να επικυρώσει τη νομιμοποίηση των άνομων δικτατορικών της αποφάσεων.

Όταν η ΑΥΓΗ κλείνει πονηρά το μάτι στη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ!

Όταν η ΑΥΓΗ κλείνει με (ρατσιστικό) νόημα το μάτι στη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ!

Η όλη ΜΕΘΟΔΕΥΣΗ-βαθιά αντιδημοκρατική-του δημοψηφίσματος, ο σαφής αντιευρωπαϊκός προσανατολισμός με το ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΤΗΤΑΣ και φυσικά η τερατογενετική σύμπλευση με τα απεχθέστερα τμήματα του ακροδεξιού πολιτικού τόξου, σε ένα συμπέρασμα οδηγούν: η χώρα παραδίνεται σε μια άλλη δύναμη επιρροής, φεύγοντας πια οριστικά από την Ευρώπη. Στα πλαίσια του ακήρυχτου πολέμου ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ευρώπης, η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα όπου αυτός ο πόλεμος γίνεται γήπεδο του. Πρώτο επεισόδιο αυτού του πολέμου ήταν η καθαίρεση του εγκάθετου των Αμερικανών στην Ελλάδα και βασικού πρωταίτιου εγκατάστασης του Μνημονίου, του Γιώργου Παπανδρέου. Με την καθαίρεση του ΓΑΠ οι ευρωπαϊκές δυνάμεις κατήγαγαν μια πρώτη-και μόνη όπως φαίνεται ως τώρα-νίκη. Με την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, του ΣΥΡΙΖΑ και της ηγεσίας του που σαφώς είχε την έγκριση της υπερατλαντικής υπερδύναμης, το  πάνω χέρι σ’αυτή τη σύγκρουση το παίρνουν πια οι αμερικανοί. Αν στο δημοψήφισμα υπερψηφιστεί το ΟΧΙ, είναι σαφές ότι η χώρα ΘΑ ΒΓΕΙ ΑΠ’ΤΟ ΕΥΡΩ-μη κοροϊδευόμαστε, δεν είναι χαζοί οι ευρωπαίοι να συντηρούν ένα λύκο στο κοπάδι τους, θα μας παραδώσουν χωρίς αναβολή πακέτο στο θείο Σαμ. Η υπερψήφιση του ΝΑΙ δεν σιγουρεύει τη θέση μας στην Ευρώπη, απλά θα είναι μια δεύτερη νίκη μετά τις Κάνες στον ευρωαμερικανικό ακήρυχτο πόλεμο.

Αρέσει ή δεν αρέσει σε κάποιους η αλήθεια-ΦΡΙΧΤΗ!-είναι αυτή και δεν αλλάζει: η απόφαση για την διεξαγωγή δημοψηφίσματος και του τρόπου με τον οποίο διεξάγεται ανήκει σ'αυτούς τους  αρνητικά εμβληματικούς τρεις  και τους βουλευτές των κομμάτων τους.

Η Τριάδα του Αίσχους! Αρέσει ή δεν αρέσει σε κάποιους η αλήθεια-ΦΡΙΧΤΗ!-είναι αυτή και δεν αλλάζει: η απόφαση για την διεξαγωγή δημοψηφίσματος και του τρόπου με τον οποίο διεξάγεται ανήκει σ’αυτούς τους αρνητικά εμβληματικούς τρεις και τους βουλευτές των κομμάτων τους.

Σας θυμίζει κάτι αυτό; Σαφώς! Τον Ελληνικό Εμφύλιο του 1946-1949! Εκείνος ήταν το πρώτο επεισόδιο του-επίσης ακήρυχτου-πολέμου ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Σοβιετική Ένωση, του γνωστού σαν Ψυχρού Πολέμου. Καθόλου συμπτωματικά κι εκείνος ξεκίνησε πάλι από την Ελλάδα. Σαφώς και ήταν ένας γεωπολιτικός πόλεμος αλλά είχε ένα πολύ δυνατό και εν πολλοίς και υπαρκτό ιδεολογικοπολιτικό υπόβαθρο. Ο σημερινός από το τελευταίο πολύ δύσκολα θα βρει-είπαμε η σύμπραξη Χρυσής Αυγής με ΣΥΡΙΖΑ έχει τερατογενετική υφή. Το ιδεολογικό εύρημα είναι ένα εργαστηριακό ιδεολόγημα: το Μνημόνιο. Όμως για όσους ξέρουν καλά Ιστορία, η πρώτη περίοδος αμερικανοκρατίας στην Ελλάδα, που ξεκινάει ακριβώς με το ξέσπασμα του Εμφυλίου το 1946-1949 έχει και το Σχέδιο Μάρσαλ που ουσιαστικά είναι ένα Μνημόνιο της εποχής. Το αναφέρω γιατί πολύ συχνά δλυο εμβληματικά πρόσωπα της περιόδου μας μας παραπέμπουν σ’αυτό: ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Αλέξης Τσίπρας. Καθόλου συμπτωματικά και οι δύο ζητούν ένα νέο Σχέδιο Μάρσαλ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Αλλά όπως όλοι όσοι ξέρουμε καλά Ιστορία, ξέρουμε ότι ένα τέτοιο σχέδιο έχει και τα ζοφερά παρακολουθήματα του, απ΄τα οποία το πιο εμβληματικό ακούει στο περιβόητο όνομα ΠΙΟΥΡΙΦΟΪ! όσοι έχουν ακούσει αυτό το όνομα ξέρουν τι θα πει ανατριχίλα! Όσοι ξέρουν τι θα πει αυτό το όνομα θα νοσταλγήσουν αναδρομικά το ευρωπαϊκό μνημόνιο. Η περίοδος της αμερικανοκρατίας κράτησε από το 1946 μέχρι περίπου το 2000, με το φοβερό και τρομερό ανθύπατο-πρεσβευτή Nicholas Burns. Αν ξανακυλίσουμε στην ίδια κατάσταση τότε αυτή θα κρατήσει στους αιώνες τους άπαντες.Το ειρωνικό της Ιστορίας είναι ότι αυτή τη φορά η αμερικανοκρατία θα στηριχτεί στην αριστερόφωνη ρητορεία. Αλλά το ακόμη πιο ειρωνικό είναι ότι ο συνήθης μπάστακας της αμερικανοκρατίας είναι πάντα εδώ-η ακροδεξιά, φύλακας άγγελος αυτή τη φορά των επιλογών του αριστεροφανούς ΣΥΡΙΖΑ.

Το πιτσιρικάκι της φωτογραφίας αυτά καλείται να ζήσει και να αντιμετωπίσει. Σίγουρα η Ευρώπη δεν είναι ο υπεσχημένος Παράδεισος-έτσι κι αλλιώς ούτε η Ελλάδα η ίδια είναι. Είναι όμως ο  φυσικός, ο οργανικός γεωπολιτικός μας χώρος και μ’αυτή την έννοια ό,τι πιο προσιτό και πρόσφορο σαν επιλογή μας. Τα υπόλοιπα, όλα τα υπόλοιπα είναι μοίρα και ευχόμαστε στο πιτσιρικάκι της φωτογραφίας, στους δίκαια χαρούμενους οικείους του αλλά και στους πολλούς απογόνους του όχι μόνο να ζήσει καλά σε μια Ευρώπη ενωμένη και ευημερούσα αλλά και σε μια Ελλάδα που θα είναι τμήμα της αναπόσπαστο.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Editorial Photography, Αλέξης Τσίπρας, Φωτογραφίες δρόμου

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s