Το νταραβέρι με τη τύχη

.......IMG_0018-DS-FFFF

Ειδικά στη φωτογραφία δρόμου, τα πράγματα είναι ρευστά ως προς το πώς πρέπει να ασκείται και τί ακριβώς πρέπει να προβάλλει. Υπάρχει η άποψη μερικών ότι είναι μια τέχνη ρευστή της ρευστής ζωής αντανάκλαση κι αυτή και ότι αυτό που μετράει πάνω απόλα είναι το στιγμιότυπο-καμιά φορά ούτε καν αυτό!-που να αποτυπώνεται με όλη εκείνη την ατημελησία του ρευστού γεγονότος που δεν ξέρει να υπακούει σε νόρμες σύνθεσης και φόρμας. Η αυθεντικότητα της καταγραμμένης ζωής πάνω απόλα! Λες και με τη φωτογραφική σου μηχανή μπορείς να μην είσαι αυθεντικός-αυτόματα μάλιστα αυθεντικός!-σε ο,τι καταγράφεις, αν καταγράφεις.

Αν και το έχουμε ξαναγράψει ότι παρόλο ότι κάνουμε συστηματικά φωτογραφία δρόμου, αυτό που προβάλλουμε μέσα από αυτή δεν είναι η καταγραφή αλλά η μέσω της καταγραφής, που επαναλαμβάνουμε έτσι κι αλλιώς με τη μηχανή γίνεται αυτόματα και ερήμην των προθέσεων μας για καταγραφή ή όχι, η μέσω λοιπόν της καταγραφής βαθύτερη και άρα ουσιαστικότερη ανάγνωση του κόσμου, που θέλει να πηγαίνει πολύ πέρα από την πρώτη επιφάνεια της όποιας περιγραφής ή αφήγησης. Ναι, αυτό είναι δυνατό με τη φωτογραφία. Το απέδειξαν οι μεγάλοι της δάσκαλοι. Αυτό που χρειάζεται μόνο να έχεις είναι μια συνείδηση δημιουργίας και γενική, προγραμματική ας πούμε αλλά και ειδική, συνείδηση για τη κάθε μία φωτογραφία που τραβάς. Στη τελευταία περίπτωση αυτό σημαίνει ότι, δεν αφήνεις να σε κουμαντάρει το τυχαίο. Ένας τρόπος-ακαταμάχητος!-υπάρχει για να κρατάς σε εγρήγορση πάντα αυτή τη συνείδηση: η φόρμα!

Δεν νοείται να δημιουργείς εικόνες στη τύχη. Μόνο μια συνείδηση της φόρμας κάνει την εικόνα μια διατύπωση αλήθειας με διάρκεια και όχι μια εντύπωση θνησιγενή. Πρέπει να δρας με ένα τέτοιο τρόπο ώστε κάθε εικόνα σου να είναι και μια οριστική διατύπωση, μια τελεσιδικία. Που να μη σηκώνει εκκρεμότητες. Να είναι ένας σκοπός ολοκληρωμένος, τελειωμένος, που να μην αφήνει κενά και την αίσθηση του ανεκτέλεστου επικρεμάμενη σαν απειλή περιεχομένου ανολοκλήρωτου και ασαφούς. Η φόρμα είναι η μεγάλη ασφαλιστική δικλείδα της τέχνης. Είναι ο σκληρός της πυρήνας. Είναι η αφορμή της-για όσους τόχουν το χάρισμα-αλλά και η αιτία της για όσους το ψάχνουν να εγκατασταθούν στην επικράτεια της. Μέσα στη φόρμα και όχι έξω από αυτή, δούλεψαν και παρήγαγαν τα μεγαλύτερα και τα αισθαντικότερα μυαλά του κόσμου της εικόνας-ακόμη και οι επαναστικότεροι εικονοκλάστες!(φέρνω πρόχειρα τα παραδείγματα του Μονέ, του Πικάσο και του Μαρσέλ Ντισάν). Καμιά υποτιθέμενη φρεσκάδα δεν μπορεί να ζήσει εκτός της φόρμας. Η όποια εντύπωση μπορεί να δώσει θα έχει ήδη ξεψυχήσει στο δεύτερο κοίταγμα και στο τρίτο η αποφορά της θα είναι πια ανυπόφορη-το παράδειγμα του γελοίου Winograd είναι ενδεικτικό.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s