Το δολοφονικό βλέμμα

.......-The-Murderous-Gaze-WB-DS

Δεν τόχω κρύψει ποτέ: λατρεύω τον Henri Cartier Bresson. Δεν είμαι σίγουρος όμως ότι με έχει επηρεάσει στο τρόπο που βλέπω. Περισσότερο θα έλεγα ότι διαμόρφωσε με το έργο του και τον τρόπο δουλειάς του τη φωτογραφική μου συνείδηση γενικότερα. Από την άλλη σέβομαι απεριόριστα κάποιες μεγάλες πατριαρχικές μορφές της φωτογραφίας και το σκληροπυρηνικό ήθος που διατρέχει το σπουδαίο έργο τους: Koudelka, Walker Evans, Bill Brandt, August Sander, Nadar, Konstantine Manos, Ferdinando Scianna και τον δικό μας Νίκο Οικονομόπουλο. Ειδική θέση στη καρδιά μου έχουν το συγγενές, το αδελφό πνεύμα του Elliot Erwitt και ο συναρπαστικός πορτραιτίστας Arnold Newman. Αλλά επιρροή; Επιρροή στο βαθύ πυρήνα του βλέμματος; Όχι. Κανείς απ’τους προηγούμενους. Σαν επιρροή στο τρόπο που βλέπω μόνο έναν νιώθω στα κατάβαθα της ψυχής μου σαν τέτοιον: τον Alfred Hitchcock!

Σε τί συνίσταται αυτή η επιρροή; Στην ένταση του βλέμματος. Στην απερίσπαστη προσήλωση του στο σκοπό της εικόνας σαν τέτοιας. Σκεφθείτε αυτό; στον Χίτσκοκ το τελευταίο που μετράει είναι η ατάκα: είναι ο σκηνοθέτης με το πιο εκτεταμένο κινηματογραφικό έργο και όμως σπάνια μπορεί κάποιος να θυμηθεί κάποια ατάκα απ’τις ταινίες του, παρόλο ότι οι εικόνες-και ίσως ακριβώς γι’αυτό-είναι ολοζώντανες μπροστά του. Είναι ο παραγωγός εικόνων που μιλούσε στη δουλειά του μόνο με εικόνες και μόνο μέσω εικόνων. Τουλάχιστον το 50% της συνολικής διάρκειας των ταινιών του, είναι εικόνες χωρίς λόγια! Είναι οι συμβάσεις της βιομηχανίας του σινεμά που τον έκαναν να αποδέχεται σαν στοιχείο της ταινίας του τον διάλογο. Άνετα θα μπορούσε και χωρίς αυτόν. Με το δεδομένο ότι έτσι κι αλλιώς η φωτογραφία δεν έχει λόγια, δεν μπορεί να έχει, δεν χρειάζεται αλλά και ούτε πρέπει να έχει, μπορείτε να καταλάβετε πόσο δυνατή μπορεί να είναι μια τέτοια επιρροή σε ένα φωτογράφο. Άλλωστε το ότι σπούδασα σινεμά εξ αφορμής του Χίτσκοκ και ότι είμαι φωτογράφος που προέρχεται από το σινεμά, από όπου και την πρωτοέμαθα, είναι μιά επιπλέον έμμεση απόδειξη της επιρροής.

Συνοπτικά: ο Χίτσκοκ,με τον ασύγκριτο παραδειγματικό του τρόπο, με έμαθε και στη συνέχεια με έκανε να συνειδητοποιήσω βαθιά,  τη σημασία του να μιλάς μέσω της εικόνας σου και μόνο μέσω αυτής. Τίποτα άλλο δεν έχει σημασία: ούτε τί θέλεις να πεις, αν και ποιο μήνυμα θέλεις να περάσεις. Με έμαθε να εκτιμώ και να προσπαθώ κι εγώ προς αυτή τη κατεύθυνση: την ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ της ΕΙΚΟΝΑΣ σαν μορφής λόγου.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Ελάχιστα προσωπικά, Φωτογραφίες δρόμου

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s