Η τέχνη της προσαρμογής

.-1-a-Couples-castello-sforzesco-milano-WB-DS
Κατά μία έννοια η φωτογραφία δρόμου είναι-ανάμεσα σ’άλλα πολλά-και μια τέχνη της προσαρμογής. Μια τέχνη που πρέπει, κινούμενη, να ελίσσεται όσο και η ζωή που θέλει να συλλάβει. Ασφαλώς πρέπει να υπάρχει και μια ιδέα πίσω από αυτή τη διαδικασία.Ιδέα που έχει δύο σκέλη: τη φόρμα-πρώτιστο αυτό-και το όποιο περιεχόμενο έχουμε συλλάβει σαν αξιοφωτογράφητο-στη φωτογραφία της σημερινής ανάρτησης το μοτίβο με τα επαναλαμβανόμενα ζευγάρια. Η πραγματικότητα όμως της τρέχουσας ζωής του δρόμου, την όποια ιδέα έχεις συλλάβει(είναι υπόθεση κλάσματος δευτερολέπτου αυτό)δεν στη πλασάρει ανεπίληπτα έτοιμη στο πιάτο. Εδώ ακριβώς μπαίνει το θέμα της προσαρμογής που ανάφερα στην αρχή. Πρέπει μέσα στα σύντομα συμφραζόμενα της στιγμής να αποτυπώσεις την ιδέα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και να προσαρμόσεις τα διαθέσιμα στοιχεία στον ορισμένο λίγο χρόνο που έχεις.
Για να εξειδικεύσω.Μια ωραία,χαλαρή, χειμωνιάτικη Κυριακή σε ένα πολυσύχναστο μνημειακό χώρο στο κέντρο της πόλης-εδώ είναι το Castello Sforzesco στο Μιλάνο. Εντοπίζεις το θέμα: μια ενδιαφέρουσα, αν και υποτυπώδης, συστοιχία ζευγαριών. Για να αποδοθεί σαν τέτοιο και να δοθεί η αίσθηση της εντύπωσης που είχες αποκομίσει, με το παράξενο ρυθμικό στοιχείο της επανάληψης του μοτίβου των ζευγαριών, πρέπει με κάποιο τρόπο να το απομονώσεις από τα υπόλοιπα περιφερόμενα γύρω στοιχεία. Διαφορετικά η περίσπαση που θα προκαλέσουν τυχαία παρένθετα στοιχεία, θα αποσπάσουν τη προσοχή και θα ακυρώσουν το θέμα. Επεχείρησα το πολύ εύκολο και ενστικτώδες σε μένα κάθετο κάδρο. Όμως έμπαινε πολύς ουρανός και έτσι έσπαγε η σχετική ομοιογένεια του ενιαίου φόντου, που στη προκειμένη περίπτωση έκρινα απαραίτητο ότι δεν έπρεπε να διασαλευτεί. Το οριζόντιο κάδρο που τελικά επέλεξα με οδήγησε σε μια ακραία έκκεντρη σύνθεση-αριστερά της εικόνας υπήρχε το μονοπάτι που πέρναγε ο κόσμος στο περίπατο του και που προφανώς έπρεπε εξάπαντος να αποκλειστεί απ’την εικόνα. Έτσι η αίσθηση ότι το κάδρο θα μπατάρει αριστερά είναι φανερή. Αυτός όμως ήταν ένας αναγκαίος συμβιβασμός για να σώσω το περιεχόμενο της εικόνας, γιατί αυτό θεώρησα ότι έπρεπε να προτάξω εκείνη τη στιγμή. Προφανώς δεν είναι ένα αριστούργημα της τέχνης της Φωτογραφίας η εικόνα αλλά την κάποια ομορφιά της την έχει και το πολύτιμο μοτίβο διασώθηκε και η ωραία σύμπτωση του μπορεί να γίνει η αφορμή μιας μικρής, κάπως στοχαστικής, χαράς.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Φωτογραφίες δρόμου, Milano

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s