Ζηλεύοντας τις πάπιες

IMG_0047-DS

Τι πιο όμορφο αλήθεια; Να ξυπνάς το πρωί και αντί να τρέχεις στη φλώρικη βρύση του διαμερίσματος σου, να δίνεις βουτιά στα νερά του ποταμού, της λίμνης ή της θάλασσας! Ε το λοιπόν μ’αυτό το καημό θα πεθάνω. Άκουγα διάφορες ιστορίες από συγγενείς μου που υπηρέτησαν σε φυλάκια παραθαλάσσια ή φίλους μου που κάναν εκδρομές σε ποτάμια και λίμνες και το είχαν ζήσει ένα τέτοιο πρωινό ξύπνημα. Το νιώθω, το διαισθάνομαι συναρπαστικό. Η επαφή με το νερό της φύσης, ειδικά με το ξύπνημα, πρέπει να είναι το κάτι άλλο σαν βίωμα. Το μόνο που έζησα σε μια τέτοια κλίμακα ήταν όταν υπηρετούσα στον Έβρο και κάποια φορά χιόνισε ρωσικά. Δεν είχαμε τρεχούμενο νερό και δεν μπορούσαμε να πλυθούμε. Και τότε μούρθε στο μυαλό η αφήγηση για το προπάππο μου, που σε κάποια ανάλογη περίσταση λουζόταν με το φρεσκοπεσμένο χιόνι. Δειλά το δοκίμασα κι εγώ. Τετρακόσια λουσάτα σαμπουάν δεν θα μπορέσουν ποτέ να σού δώσουν την αίσθηση της σφύζουσας φρεσκάδας αυτού του χιονιού. Αλησμόνητη εμπειρία!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Γαβ και νιάου κι άμα λάχει τσίου

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s