Πού πας κύριος χωρίς γραβάτα;

.....1-a-No-tie-picture-DS-Rds

Έπρεπε να βγάλω νέα φωτογραφία ταυτότητας για το απολυτήριο μου από το στρατό. Αυτό σήμαινε ότι πηγαίνω σε κάποιο φωτογράφο της μικρής επαρχιακής πόλης που ήταν το στρατόπεδο μου-στη Φλώρινα με τον ένδοξο Καντιώτη της! Με τη τελευταία έξοδο λοιπόν, κανόνισα να περάσω κι από κει. Μού είχαν πει ότι δεν χρειάζεται να έχω μαζί μου ρούχα-ο φωτογράφος διέθετε στρατιωτικά του σώματος μου-Πυροβολικό-η βασική διαφορά ήταν το δίκοχο. Μας προέκυψε όμως ένα έκτακτο πρόβλημα:  ο φωτογράφος δεν έβρισκε στο μικρό βεστιάριο του τη γραβάτα! Προφανώς σε ένα κοντινό μιας στρατιωτικής φωτογραφίας ταυτότητας ,η απουσία της γραβάτας θα γινόταν αισθητή-οι πολιτικές γραβάτες του φωτογράφου ήταν εντελώς γειά σου με τη στρατιωτική αισθητική. Στίβοντας το κεφάλι μου για να βρω κάποια ιδέα, σκέφτηκα τη πάνινη στρατιωτική ζώνη μου. Έκανα εκεί μια αυτοσχέδια προσομοίωση κόμπου στη ζώνη και κανείς ποτέ δεν κατάλαβε τίποτε (αυτή τη στιγμή ψάχνω στο συρτάρι μου μπας και βρω το απολυτήριο ή κάποια αντίγραφα των φωτογραφιών-θυμάμαι ότι κάτι είχα-αλλά δεν τα βρίσκω. Αν τη βρω θα την αναρτήσω, έχει το χάζι της να το κάνω, παρόλο ότι δεν συνηθίζω να δείχνω τη μουτσούνα μου).

Θυμήθηκα αυτό το περιστατικό όταν, πολλά χρόνια μετά, μού ήρθε το μοντέλο της φωτογραφίας. Τήρησε όλες τις οδηγίες που τού είχα δώσει απ’το τηλέφωνο, που αλίμονο όμως έκανα το λάθος να τις δώσω σαν γενικές κατευθυντήριες συμβουλές και όχι αναλυτικά περιγραφικές. Τούπα “φέρε κουστούμια, πουκάμισα, αξεσουάρ”, καταλαβαίνετε σ’αυτό το στυλ. Επειδή μού συμβαίνει να αγαπώ πολύ τα πουκάμισα-προσωπικά χρησιμοποιώ τη πολύ πιο εκφραστική λέξη “πουκαμισιές”- θυμάμαι ότι τού είπα “φέρε μου όσο πιο πολλές πουκαμισιές μπορείς”, εννοώντας τα καλά μακρυμάνικα  πουκάμισα. Πάντα έτσι έδινα την εντολή όταν συνέβαινε να φωτογραφίζω άντρα. Ο τύπος υπήρξε πράγματι άψογος-η πρόθυμη και ενθουσιώδης φίλη του τάχε ετοιμάσει σαν αρχοντοδέσποινα του 19ου αιώνα: όλα φρεσκοπλυμένα και φρεσκοσιδερωμένα-κολλαριστά! Η φωτογραφία άλλωστε είναι αψευδής μάρτυρας της νοικοκυροσύνης της και της ειλικρινούς φροντίδας για τον αγαπημένο της. Αλίμονο όμως: δεν μού έφεραν γραβάτες! Προφανώς κάποια παράβλεψη μέσα στη φούρια της ετοιμασίας. Νάχεις όμως τέτοιας απαστράπτουσας λευκότητας πουκαμισιά και να μην έχεις γραβάτα; Δεν το θέλει κανένας Θεός. Ούτε ο πιο χλαμυδάτος! Άντε λοιπόν να σκαρφιστούμε κάποια ιδέα και “να το κλέψουμε”, όπως λέμε στη κινηματογραφική αργκό, το υποκατάστατο κάποιου αληθινού που θα εξαπατήσει το θεατή της εικόνας. Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν οι ζώνες-μού είχαν φέρει αρκετές-και ενόσω τις εξέταζα διηγιόμουν στα παιδιά  το επεισόδιο του στρατού. Όλες όμως οι ζώνες αποδείχτηκαν εντελώς απρόσφορες. Τελικά χρησιμοποίησα κάποιες τιράντες που μού είχαν ξεμείνει από κάποια προηγούμενη φωτογράφιση. Το κορίτσι με κοίταζε εκστατικό: υποκλίθηκε στη τρέλα μου, αφού όμως πρώτα είχε, μάταια όπως αποδείχτηκε, προσπαθήσει να με αποτρέψει από το να χάσουμε τόσο χρόνο για μια γραβάτα. Η επωδός μου όμως ήταν αυτή; “μα γίνεται νάχω τέτοιο πουκάμισο και να μη βάλω γραβάτα; Αυτό είναι για μένα έγκλημα καθοσιώσεως! Σε τελευταία ανάλυση πρέπει να σπάσει αυτή η εκτυφλωτική λευκότητα, που στη μέση της εικόνας θα μοιάζει με τρύπα”. Έχει το παράξενο της η εικόνα γιατί οι πιο πολλοί δεν αναγνωρίζουν τι ακριβώς παίζει με αυτόν τον πολύ παράξενο και εντελώς ασυνήθιστο λαιμοδέτη. Το παράξενο της η φωτογραφία το έχει και με την εντελώς ατύπικη για μοντέλο στάση και συμπεριφορά του, που δεν είναι καθόλου τυχαία αλλά σχολαστικά σκηνοθετημένη. Είχε ξεχάσει να φέρει και μανικετόκουμπα και δεν μπορούσα να συμμαζέψω όλη αυτή την περίσσεια των εντυπωσιακών μανικιών, που καθεαυτά όμως μού άρεσαν. Κι έτσι για να σπάσω την ενοχλητική επανάληψη και στα δυό χέρια, αυτοσχεδίασα σεναριακά λέγοντας του να μού εξηγεί, με κινήσεις μόνο, σαν ένα είδος παντομίμας,  ότι ακριβώς του λείπουν τα μανικετόκουμπα.

Ο Τσε Γκεβάρα με γραβάτα!   Να μαθαίνουν  οι κομπλεξικοί και ανασφαλείς ότι με γραβάτες δεν κάνεις επανάσταση αλλά μόνο στο στυλ. Και αν...

Ο Τσε Γκεβάρα με γραβάτα! Να μαθαίνουν οι κομπλεξικοί και ανασφαλείς ότι με γραβάτες δεν κάνεις επανάσταση αλλά μόνο στο στυλ. για να σε χαίρεται, να σε καμαρώνει και να σε επαινεί ο κάθε λετσοπετροκωστόπουλος.

Τέτοιες μέρες ζούμε στον αστερισμό των αγραβάτωτων ΣΥΡΙΖΑίων. Δεν το κρύβω ότι με ενοχλεί αφάνταστα αυτή η λέτσικη εικόνα των θεσμικών πρωταγωνιστών του Δημόσιου βίου. Και το γράφει αυτό ένας άνθρωπος που και αντισυμβατικός είναι και γραβάτα δεν φόρεσε ποτέ του. Με τη διαφορά ότι εγώ είμαι ένας ανώνυμος ιδιώτης και μπορώ να κάνω ό,τι μού καπνίσει στο τσαρδί μου και στο στέκι μου. Όμως ένας δημόσιος άνδρας, πρέπει, επιβάλλεται να εμφανίζει μια εικόνα που να εκπέμπει θεσμική σοβαρότητα. Το ξέρω, αυτό είναι μια σύμβαση αλλά από όλες τις συμβάσεις που υποχρεώνεται να τηρεί ο πολιτικός αυτή άραγε είναι η πιο ανυπόφορη; Φιλάει σταυρούς, εικονίσματα, διάφορες κατουρημένες ποδιές εδώ κι εκεί, αμολάει πιτσούνια σε θρησκευτικές γιορτές, στη καθιερωμένη παγκόσμια σύμβαση της γραβάτας κόλλησε; Τόση παγκόσμια υποκρισία πια, όταν επαναστάτες πολλαπλάσια πιο καταξιωμένοι τη φόρεσαν και με το σπουδαίο τους τρόπο τη δικαίωσαν κιόλας;

Το κουστούμι-με τη γραβάτα μαζί-είναι το ρούχο της δουλειάς όχι μόνο του πολιτικού αλλά και εκατομμυρίων εργαζομένων στο πλανήτη γη. Είναι μικρονοϊκό να φορτίζεις ιδεολογικά τον αναμενόμενο από το θεσμικό σου ρόλο τρόπο ντυσίματος σου. Είναι ανόητο να βάζεις σαν πειστήριο της αριστεροφροσύνης σου και της αντισυμβατικότητας σου το πέταμα της γραβάτας. Η δικαιολογία που έδωσε ο ίδιος ο Τσίπρας είναι ότι δεν τη φοράει γιατί την ταυτίζει με ένα στυλ ζωής στενά συνυφασμένο με μια ιδεολογία! ‘Εχει ποτέ ακουστεί μεγαλύτερη ανοησία από αυτή; Και βλέπεις όλα τα πρόβατα που τον ακολουθούν σε Κυβέρνηση και κόμμα, ακόμη και τους άνδρες της ασφάλειας του, ξεκούμπωτους σαν ράθυμους νταλικιέρηδες σε στάση της Εθνικής οδού. Και το γαμώ το της όλης φάσης είναι ότι είναι μαθηματικά βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα τη φορέσουν τη γραβάτα και τότε ποιος μπορεί να μας κατηγορήσει αν για μας αυτό θα σημαίνει το τέλος της αντισμβατικότητας και της αριστεροφροσύνης τους; Αφού αυτοί διάλεξαν και πρόβαλαν ένα τέτοιο ανόητο-κομπλεξικό κατά βάθος-σκεπτικό. Τα ζήσαμε αυτά τα ψευτοεπαναστατικά ανόητα και το 1981 με τα ζιβάγκο του Ανδρέα Παπανδρέου-την ίδια περίοδο ο Φλωράκης φορούσε σε κάθε επίσημη δημόσια εμφάνιση του κουστούμι και γραβάτα, προφανώς γιατί καμιά ιδεολογικοπολιτική ανασφάλεια δεν του ταλάνιζε τη σκέψη και το θυμικό-άσε που ποτέ του δεν σκέφτηκε να αγοράσει το κάποιες δεκάδες φορές ακριβότερο από όσο μια γραβάτα Burberry 😉 -από αντισυμβατική επαναστατική ορμή κινούμενος άραγε ο Τσίπρας;

Advertisements

Leave a comment

Filed under Φωτογραφία Μόδας-Μοντέλου, Trivia

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s