Ορφανά ακροκέραμα

013---DS-ff

Τόχω παρατηρήσει: όταν τα περιστέρια στέκονται πάνω στ’ ακροκέραμα, παίρνουν τη πιο καμαρωτή στάση τους-μοιάζουν με πέρδικες, έτσι στρουμπουλά που είναι τα καλοταϊσμένα! Προφανώς δεν πάνε εκεί πάνω για να κουρνιάσουν αλλά για να εποπτεύσουν την τεμπέλικα αποκτημένη τροφή τους-μόνο στο πιάτο δεν τους τη σερβίρουν οι ανθρώποι! Σιγά-σιγά όμως αυτές οι περήφανες φιγούρες λιγοστεύουν όσο αυξάνεται ο πληθυσμός τους. Η πόλη, σε χιτσκοκική άμυνα, θέλει να προστατέψει το μνημειακό της πλούτο και κλείνει σημαντικές κλασικές ζώνες κυκλοφορίας και στάθμευσης των πιτσουνιών-και πολύ καλά κάνει: δεν συμμερίζομαι τη κλάψα των οικολογούντων για βαναυσότητα. Τα πουλιά, με το δυνατό τους ένστικτο, προσαρμόζονται πολύ γρήγορα, όπως παραστατικότατα αποδεικνύει η φωτογραφία.

Η εμβληματική της ελληνικής άνοιξης πελίκη σε ένα από τα αληθινά ωραιότερα αγγεία της αττικής τέχνης.(Μουσείο Ερμιτάζ)

Η εμβληματική της ελληνικής άνοιξης πελίκη, ένα από τα αληθινά ωραιότερα αγγεία της αττικής τέχνης.(Μουσείο Ερμιτάζ)

Υ.Γ. Τόσα χρόνια γυρνώ όλη την Αθήνα και τις συνοικίες της και συνειδητοποιώ τώρα μόλις, ότι δεν μού έχει τύχει ποτέ να εντοπίσω φωλιά χελιδονιού-και να τη φωτογραφίσω φυσικά. Θυμάμαι ότι πριν ασχοληθώ με τη φωτογραφία, στη πολυκατοικία που έμενα στα Εξάρχεια, στο διαμέρισμα μου μάλιστα, υπήρχε τέτοια φωλιά και είχα κάθε χρόνο την επίσκεψη τους. Παρόλο ότι έμενα στο ισόγειο και αυτό ενείχε κάποιο κίνδυνο, για χάρη τους, για να μη τα τρομάζω σε καθημερινή βάση, άφηνα το επεισοδιακά θορυβώδικο ρολό της μπαλκονόπορτας πάντα σηκωμένο. Όταν ήθελα να τα χαζέψω-άκουγα το τιτίβισμα τους και με γέμιζε ενθουσιασμό και περιέργεια-έβγαινα στο δρόμο από την είσοδο της πολυκατοικίας. Διερωτώμαι  αν συνεχίζουν να έρχονται στην Αθήνα χελιδόνια-αν ναι, φαντάζομαι ότι θα διαλέγουν πιο προνομιούχες περιοχές της πόλης, με λιγότερους θορύβους και καυσαέριο. Παλιότερα το χελιδόνι ήταν μέρος της κουλτούρας των λαϊκών, ανεπιτήδευτων ζωόφιλων. Σήμερα όμως δεν εντοπίζεις ούτε κείμενα γι’αυτό-(θυμάμαι αυτή τη στιγμή, με πολύ συγκίνηση, την εικονογράφηση σε κάποιο σχολικό βιβλίο με τη παράσταση από αρχαία, αττική, ερυθρόμορφη πελίκη, της άφιξης του πρώτου χελιδονιού, που σηματοδοτούσε την έναρξη της άνοιξης).

Advertisements

Leave a comment

Filed under Γαβ και νιάου κι άμα λάχει τσίου

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s