Δυναστικός Υδροκεφαλισμός-(Η περίπτωση Γιώργου Παπανδρέου)

1-GAP-billboard-DS-f

Γιατί ο πανίβλακας έκανε δικό του κόμμα; Πέρα από την αυτονόητη απάντηση ότι, ακριβώς επειδή είναι πανίβλακας και πρέπει με κάθε κίνηση του να επιβεβαιώνει τη κλάση του σαν ασυναγώνιστα τέτοιος, υπάρχει και η νομοτέλεια  που τέτοιες καταστάσεις εκπληρώνουν μέσα από τις κλινικές περιπτώσεις των λογής Παπανδρέου και που πρέπει να μας απασχολήσει σαν κάτι πιο βαρύ και ριψοκίνδυνα μακροπρόθεσμα καταστροφικό, πολύ πέρα από την ανεκδοτολογική περίπτωση  του συγκεκριμένου ακραίου κλινικού δείγματος. Και,  φυσικά,  να μας προβληματίσει πια σαν πολίτες, σαν ψηφοφόρους, σαν σκεπτόμενους συμμέτοχους των δρώμενων μιας κοινωνίας-εκλογές έρχονται άλλωστε.

Λοιπόν αυτό που έκανε ο Παπανδρέου σήμερα, είναι η συνέπεια μιας λογικής που, απλά, έχει φτάσει πια στα απώτατα άκρα της και που λέει ότι, όσοι αντιλαμβάνονται την πολιτική σαν υπόθεση μιας κληρονομικώ δικαίω δραστηριότητας, αδυνατούν να συλλάβουν την ουσία των δημοκρατικών διαδικασιών, που μέσα από τις πολλές και ποικίλες δυνατότητες τους περιλαμβάνουν και την απολύτως θεμιτή, αν όχι ακόμη και επιβεβλημένη, πιθανότητα να αμφισβητηθεί ΘΕΣΜΙΚΑ-αυτό έκανε ο θεσμικός Βενιζέλος- η ιδιοκτησιακή τους σχέση με το κόμμα των προγόνων τους. Ουσιαστικά ο Παπανδρέου δεν συγχώρεσε ποτέ ότι, βρέθηκε ένας άνθρωπος-στη περίπτωση του ήταν ο Βενιζέλος το 2007, στη θέση του Βενιζέλου όμως θα μπορούσε να είναι το κάθε άλλο φιλόδοξο στέλεχος του κόμματος του-βρέθηκε λοιπόν ένας άνθρωπος που επί της ουσίας τού αμφισβήτησε το κληρονομικό δικαίωμα στην ηγεσία ενός κόμματος. Δυστυχώς, μέσα στη κόλαση της παραπολιτικολογίας, η σπουδή αυτής της πολύ σημαντικής παραμέτρου της εμβληματικής σύγκρουσης παραμελήθηκε. Και όμως είναι ένα κεφαλαιώδες ζήτημα θεσμών και ουσιαστικής δημοκρατικής συγκρότησης των κομμάτων.

Στο μυαλό του Παπανδρέου, που για επί πλέον κακή μας τύχη, εκτός του ότι επιβλήθηκε εντελώς αντιδημοκρατικά στο κόμμα του-θυμάστε την επονείδιστη για δημοκρατικό κόμμα διαδικασία του “Δακτυλιδιού”;-ήταν και διανοητικά καθυστερημένος-ΕΞΟΦΘΑΛΜΑ, σε βαθμό που να βγάζει μάτι! Αυτό το εκρηκτικό μείγμα κακομαθημένης κωλοπαιδοσύνης και αχαλίνωτα σπουδαιοφανούς αυτισμού, μας έδωσε τα αποτελέσματα που ζήσαμε στη σύγχρονη Πολιτική μας Ιστορία σαν “Γιωργοπαπανδρεϊκό Επεισόδιο” . Όμως κάθε αρνητικό κακό βίωμα πρέπει να αφήνει σε όλους μας ένα επιμύθιο που να λειτουργεί σαν αντίσωμα:ποτέ πια οικογενειοκρατία στα κόμματα και προπάντων στις ηγετικές τους τάξεις. Το λέω αυτό γιατί, αν κάνετε ένα γύρο στα σημερινά κόμματα, θα διαπιστώσετε ένα σωρό από αυτούς τους διαχρονικά παρασιτικούς γόνους: από Καραμανλή, Μητσοτάκη-σε διάφορες ονομαστικές εκδοχές-Βαρβιτσιώτη, μέχρι Κωνσταντοπούλου-η αλαζονεία της είναι καθαρά δυναστικής υφής, σαν κόρης με μεγάλη πολιτική προίκα μέσα στο κόμμα της- Κατριβάνου, Κατσέλη-σαν γυναίκα του κάτσεκαλάΓεράσιμε-Κρίτωνα Αρσένη-από άλλη φαμίλια ο φλώρος αυτός- Παραστατίδη και με ενδιάμεσους από τα μικρότερα κόμματα, τους εμβληματικούς Παπανδρέου-φυσικά! άκουσα μάλιστα ότι ο Νίκος Παπανδρέου μπορεί να είναι υποψήφιος, ίσως και η κόρη του Γιωργάκη-Κατσιφάρας, Γεννηματά, μέχρι και τον γυιό του Κύρκου στο “Ποτάμι”. Η οικογενειοκρατία είναι ένα εκφυλιστικό φαινόμενο στα πλαίσια της Αντιπροσωπευτικής Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας και σαν τέτοιο πρέπει να στηλιτευθεί  συστηματικά απ’τον καθένα μας όχι απλά με λόγια αλλά με έργα, με ψήφο δηλαδή.

Υ.Γ. Η φωτογραφία της σημερινής ανάρτησης είναι από την τελευταία-σταλινικού τύπου,πατερουλικού σχεδόν χαρακτήρα οραματική γλύκα-προεκλογική καμπάνια, στις ευρωεκλογές του 2009. Λαχταρούσα πάντα να τον φωτογραφίσω ζωντανό, παρόλο ότι τον σιχαινόμουν σαν περσόνα-η πτωχαλαζονεία του πάντα με εξαγρίωνε!-και ευελπιστώ ότι κάποιος καλός δαίμονας-πειραχτήρι, θα με φέρει κάποια στιγμή απέναντι του. Ξέρει όμως και φυλάγεται. Όχι ο ίδιος καθεαυτό-είπαμε είναι θεόβλακας- αλλά οι κέρβεροι του επιτελείου του, που δεν τον αφήνουν να εκτίθεται χωρίς να έχουν πρώτα ελέγξει όλες τις πιθανότητες μήπως φανερωθεί κάποιο από τα υπόλοιπα κουσούρια του, συναφή πάντως με την ανυπέρβλητη ηλιθιότητα του.Η βλακεία του δεν μπορεί να κρυφτεί με τίποτα πάντως και ακριβώς εδώ βρίσκεται και το σχιζοφρενικό του ελληνικού λαού: πώς είναι δυνατόν να ψηφίζει για ηγέτη της τύχης του  κάποιον που τον αποκαλούσε Γιωργάκη-το έζησα στο εκλογικό τμήμα όπου ψήφισα και είχα μείνει άναυδος!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Γιώργος Παπανδρέου

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s