Η ύλη της φωτογραφίας

P.L. ds

Τόχω ξαναγράψει νομίζω: αυτό που ουσιαστικά χάθηκε με τη ψηφιακή φωτογραφία-η Τέχνη της Φωτογραφίας κερδισμένη βγήκε πάντως, σπεύδω να προκαταλάβω όσους νομίζουν ότι θρηνώ στα ερείπια κάποιας χαμένης ένδοξης Βαβυλώνας-αυτό που χάθηκε λοιπόν, ειδικά για μας τους φωτογράφους, είναι η υλικότητα της, η απτικότητα της. Σε κάθε φάση της δημιουργίας της η φωτογραφία πέρναγε μέσα απ’τα χέρια μας. Τη φορτώναμε σαν φιλμ στη μηχανή από όπου μετά τη λήψη τη ξεφορτώναμε με ιερό δέος. Εμφανίζαμε αυτό το φιλμ σε ιερά, μυστηριακά δισκοπότηρα. Τα περνάγαμε μετά στον μεγεθυντήρα, αφού πρώτα τα καθαρίζαμε από λεκέδες και σκόνη και αφού τα είχαμε επισταμένως εξετάσει-αυτό ακριβώς κάνει το κορίτσι της φωτογραφίας. Τυπώναμε τις φωτογραφίες περνώντας τες με χαρούμενα ανορθόδοξο όσο και ριψοκίνδυνο για την υγεία μας τρόπο με τα χέρια από το ένα χημικό στο επόμενο. Με τα χέρια μας τις καδράραμε, τις κρεμάγαμε κι έτσι, με τα μάτια μας πια τις καμαρώναμε αλλά και τις καμάρωναν κι οι άλλοι, σαν απτά υλικά αντικείμενα. Ύλη με όλη τη σημασία της λέξης. Ύλη που δυνητικά μπορούσε να εκπέμπει πνεύμα-αν η εικόνα είχε τέτοιες προδιαγραφές. Αυτό πια χάθηκε-για όσους τουλάχιστον από μας δεν ασχολούνται με το εκτυπωτικό μέρος της εικόνας. Βέβαια η γοητεία, η μαγεία της τυπωμένης εικόνας δεν χάνεται. Κακά τα ψέμματα. Δεν είναι τυχαίο ότι παρά την κυριαρχία της ιντερνετικής εικονικότητας οι τυπωμένες εικόνες επιμένουν και αυτό γιατί ο άνθρωπος έχει ανάγκη την υλικότητα της-είναι σχεδόν σαν τη γλυπτική: όση τρισδιάστατη εικόνα και να δεις στο διαδίκτυο το βίωμα της γλυπτικής είναι ανυπέρβλητα πιο γλαφυρό, λόγο ακριβώς της απτικότητας της.

Το κορίτσι της φωτογραφίας δεν είναι ένα τυχαίο και οποιοδήποτε όμορφο κορίτσι. Είναι μια δραστήρια, μια αισθαντική, μια σπουδαία φωτογράφος, με σημαντικότατο έργο, με πληθώρα δημοσιεύσεων και-αυτό κι αν είναι επιτυχία-πληθώρα εκδόσεων και μάλιστα με επώνυμους και μεγάλους εκδοτικούς οίκους. Με μια συνέπεια στην αισθητική της αμετακίνητα σταθερή και φυσικά ορκισμένη και στρατευμένη στην υπόθεση “Ασπρόμαυρη Φωτογραφία”. Στα χέρια αυτής της εξαιρετικής γυναίκας η φωτογραφική ύλη γίνεται το πνεύμα που τόσο όμορφο είναι σαν την ίδια. Πέπη Λουλακάκη.(της οφείλω μια ανάρτηση και  κάποια στιγμή το υπόσχομαι θα το κάνω, απλά δεν θάθελα να υπάρχει παρά μόνο δικό της υλικό και μόνο αυτό και τίποτα άλλο που να αποσπά την προσοχή από αυτό).

Advertisements

Leave a comment

Filed under Η τέχνη της προσωπογραφίας

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s