Νεοκλασικό Gothic

Eptahalkou-str-Urban-Still-Life-WB-DS

Αν και σε καμιά περίπτωση δεν τρελαίνομαι με τα νεοκλασικά σπίτια-τα εσωτερικά τους είναι θλιβερά μελαγχολικά-μπορώ να καταλάβω το κόσμο που τα αγαπά. Τους αρέσει ο πολυάσχολος διάκοσμος τους, που βυθίζει το βλέμμα σε μια ενατένιση των πολλών και ποικίλλων λεπτομερειών τους. Βλέπουν-ή τουλάχιστον νομίζουν ότι βλέπουν-το χειρωνακτικό του τεχνίτη και νιώθουν μια παράξενη έλξη γιατί διαισθάνονται την τιμιότητα και την ειλικρίνεια της χαράς της διακόσμησης σαν απόλαυσης επικέντρωσης στη λεπτομέρεια και της όποιας σημασίας αυτή μπορεί έχει. Σε μένα, αυτό που με τραβάει σ’αυτές τις γλαφυρές λεπτομέρειες ,είναι το παράξενο απόκοσμο τους καμιά φορά, η έκπληξη του παράδοξου νοήματος τους, το ριψοκίνδυνο του αμφιλεγόμενου γούστου τους-έχουν μια τάση προς το kitsch-που στα γενικότερα  συμφραζόμενα όμως της παράδοσης λειτουργούν κάπως σουρεαλιστικά.: το παρελθόν μπορεί να εκληφθεί και σαν μορφή ονείρου, γιατί προσλαμβάνεται μέσα στο περιβάλλον μιας άγνοιας, μέσα απ’την αχλύ του ανοίκειου, του παρωχημένου, του ξεχασμένου. Είναι λίγο σαν τις ωραίες εκείνες βινιέτες των παλιών εκδόσεων που τόσο ευρηματική χρήση τους έκανε ο ιδιοφυής Max Ernst. Ένα είδος νεοκλασικού gothic!

Advertisements

Leave a comment

Filed under Editorial Photography, Αρχιτεκτονική Φωτογραφία

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s