Ιστορίες μετακομίσεων

Studio-Interior

Αυτή είναι μια πρωινή καλοκαιρινή φωτογραφία από το δεύτερο και τελευταίο στούντιο που είχα. Αν και τα περισσότερα πρωινά έκανα φωτογραφία δρόμου, ειδικά τα καλοκαίρια, πέρναγα από κει και το πρωί, αφού ήταν πολύ δύσκολο να βρεις αρκετό κόσμο στους δρόμους πριν τις 9 η ώρα. Χασομέραγα λοιπόν λίγο εκεί. Άνοιγα τα παράθυρα και τις πόρτες όλες να αεριστεί και να ξαραχνιάσει ο χώρος, που δεχόταν επισκέψεις μία κάθε δίμηνο! Αν και τάχε σιχαθεί η ψυχή μου τα μοντέλα, ήταν οι μόνοι και οι τελευταίο επισκέπτες του έρημου αυτού χώρου και σποραδικά έδιναν κάποια υποτυπώδη ζωή με το τεμπέλικο και νωθρό-πλην ζωντανό, με την έννοια ανθρώπινο-ταμπεραμέντο τους.

Λογικά αυτή είναι μια φωτογραφία από τον εντελώς τελευταίο χρόνο που ήταν ανοιχτό. Είχα συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορώ πια να το κρατάω και είχα αρχίσει κάποια πράγματα σιγά-σιγά να τα πουλάω ή, αν ήταν πιο προσωπικά, να τα μεταφέρω σπίτι μου. Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη κάπου στον Ιούλιο του 2010. Τον Οκτώβρη το είχα πια κλείσει οριστικά. Ο Νοέμβρης της ίδιας χρονιάς με βρήκε και με το στούντιο κλειστό αλλά και χωρίς δουλειά στον οργανισμό που ως τότε εργαζόμουν. Από εκείνο το στούντιο μού έμειναν παρά πολλές καδραρισμένες φωτογραφίες-(αν προσέξετε στη φωτογραφία φαίνονται μόνο εδώ, σ’αυτό το καρέ πέντε)- σε τρία ξεχωριστά μεγέθη, από 85 περίπου εκατοστά τα μεγαλύτερα κάδρα, μέχρι σαράντα περίπου τα μικρότερα. Αυτά μού έμειναν γιατί δεν ήθελα να τα δώσω για προφανείς συναισθηματικούς λόγους-γενικά δεν πούλαγα φωτογραφίες για εκθέσεις και για κάδρα σε τοίχους. Τάβαλα λοιπόν σε μια αποθήκη. Τώρα που ξανά μετακομίζω μέχρι το τέλος του χρόνου, δεν αντέχω να τα υποστώ και πάλι και να τα πληρώσω σαν πρόσθετο βάρος-άλλωστε η κρίση μού αφαίρεσε πολύ από το συναισθηματισμό και με έκανε πιο κυνικό ως προς τις βιωτικές μου ανάγκες. Η σημερινή φωτογραφία, που μού τα θύμισε, ίσως είναι μια ευκαιρία να σκεφτώ να τα πουλήσω-όχι φυσικά σαν φωτογραφίες με ξιπασμό γκαλερίστικο αλλά σαν κάδρα με φωτογραφίες.(δες από πού το ξεκίνησα και πού έφτασε; είχα σκεφτεί να γράψω δοκίμιο για φωτογραφίσεις εσωτερικών και κατέληξα να σκέφτομαι πωλητήριο φωτογραφιών! Όταν η ζωή παρεμβαίνει στον προγραμματισμό!).

Υ.Γ. Αν καταλάβω ότι υπάρχει ενδιαφέρον τότε θα κάνω σε εύθετο χρόνο κάποια ανάρτηση με φωτογραφίες των προς πώληση κάδρων. Διαφορετικά, στον παλιατζή. Εξυπακούεται όμως ότι θα πουληθούν en bloc. Δεν είναι δυνατό να περιμένω να τα πουλήσω ένα-ένα.

Advertisements

1 Comment

Filed under Still Life

One response to “Ιστορίες μετακομίσεων

  1. Pingback: Το δώρο του Θεού | camerart

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s