Ο Βιολιστής στο δρόμο

Urban-Still-Life-Music-Ermou-str.-WB-DS-ref

Κατά μιά παράξενη σύμπτωση δεν έχω ποτέ φωτογραφίσει μουσικούς με τα όργανα τους. Δεν εννοώ στο δρόμο, αυτό έχει συμβεί-έχω κάνει πολλές σχετικές αναρτήσεις και εδώ- αλλά πορτραίτο, στημένο, με την αναγκαία, την απαραίτητη σκηνοθεσία. Το γράφω αυτό γιατί αγαπώ πολύ το σχήμα κάποιων μουσικών οργάνων και σ’αυτό, ασυζητητί, την πρωτοκαθεδρία έχει το βιολί. Το σχήμα του βιολιού σε προδιαθέτει γι’αυτό που σού δίνει. Είναι τόσο μελωδικές οι καμπύλες του, έχει τόση ευγένεια η μορφή του, έχει τέτοια ποικιλία στα επιμέρους στοιχεία που απαρτίζουν το σώμα του, που θα ήταν έκπληξη να μην είναι αυτό το μυθικό μουσικό όργανο που είναι. Κάποια στιγμή είχα φωτογραφίσει μια τσελίστρια, όχι επαγγελματία όμως, και είχα “κάνει παιχνίδι” με αυτό το όργανο-οι περισσότερες λήψεις το απομόνωναν από την ερμηνεύτρια και το αντιπαρέθεταν αντιστικτικά μ’αυτήν. Και ο λόγος γιατί κι εδώ μού άρεσε το σχήμα του οργάνου κι έτσι το ήθελα αυτονομημένο μέσα στη σύνθεση. Το βιολί όμως είναι πιο γαλίφικο όργανο, πιο τσαχπίνικο στο σχήμα του, πιο χαριτωμένο-ακριβώς όπως και η μουσική του. Είναι και με τον τρόπο του σκαμπρόζικο όπως με τόσο απαράμιλλο τρόπο έδειξε ο ευφυής Man Ray με τη θρυλική εικόνα του “Το βιολί του Ingres”.(ακόμη δεν κατάφερα να κάνω ανάρτηση γι’αυτόν ε;)Guitarist-DS-rev

Υ.Γ. Χαχαχαχαχα! Πριν καν προλάβω να κλείσω ώρα από την ανάρτηση, διαψεύστηκα! Έπεσα-κατά τύχη!-πάνω σ’αυτή τη φωτογραφία ενός ξένου μοντέλου, που μού είχε έρθει με την ηλεκτρική του κιθάρα. Αναρτώ εδώ την έγχρωμη αν και θα προτιμούσα μια εντελώς διαφορετικού ύφους ασπρόμαυρη που όμως είναι αφάνταστα ταλαιπωρημένη και δεν αντέχω να ξεκινήσω τη μέρα μου με διορθωτική επεξεργασία-είναι η απόλυτη πλήξη. Και η έγχρωμη ταλαιπωρημένη είναι αλλά όχι σ’αυτόν τον απελπιστικό βαθμό. Από την άλλη με τσαντίζει και το ασιδέρωτο, κακοραμμένο και ξεχειλωμένο πουκάμισο αλλά τέλος πάντων, ας δώσουμε τόπο στην οργή. Κάνουμε πιο ποικίλη την ανάρτηση με αυτή τη φωτογραφία κι ας μείνουμε εκεί. Η ουσία είναι ότι και εδώ έπαιξα με το σχήμα-και λόγω έγχρωμου και με τα χρώματα-της κιθάρας. Το μελωδικό design της κιθάρας και τα κορεσμένα της χρώματα, μοιραία κάνουν κάπως γραφιστική την εικόνα αλλά όχι πολύ-δεν μ’αρέσει ο γραφισμός όταν φωτογραφίζω πρόσωπα, γιατί ουσιαστικά καταργεί την έκφραση.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Αστικές Νεκρές Φύσεις

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s