Κατεβαίνοντας προς το Κέντρο-(Βασιλίσσης Σοφίας)

001---Αντίγραφο-DS-ff-FF

Η Βασιλίσσης Σοφίας δεν είναι για φωτογραφίες δρόμου. Κατεβαίνοντας απ’τους Αμπελόκηπους όπου μένω, για να καταφέρω να συναντήσω φωτογενείς καταστάσεις του είδους που έχει κανείς στο κέντρο της Αθήνας-ΟΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΑΓΑΖΙΑ: αυτό είναι το αβανταδόρικο στοιχείο που πρέπει να κυνηγά ένας φωτογράφος δρόμου!-πρέπει να φτάσω στο ύψος του Μετρό, στον Ευαγγελισμό, για να πω ότι μπαίνω κάπως στο στοιχείο μου. Εκεί κάτι παίζεται-είναι κοντά το Κολωνάκι-και μπορείς να δεις κόσμο με το είδος της χαλάρωσης που μπορεί να σού δώσει γραφικά φωτογραφικά στιγμιότυπα. Αλλά και πάλι όχι σπουδαία πράγματα. Έχω κατέβει αυτό το δρόμο ίσως και κάποιες χιλιάδες φορές-κατεβαίνω στο κέντρο πάντα με τα πόδια-αλλά διαπιστώνω με θλίψη μου ότι, κλασικές εικόνες δρόμου δεν θυμάμαι να έχω τραβήξει πολλές. Τα πράγματα καλυτερεύουν από την Κουμπάρη και μετά-εδώ το Κολωνάκι απ’τη μια και ο Εθνικός Κήπος και η Βουλή από την άλλη παίζουν καθοριστικό ρόλο. Φέρνουν περισσότερο και χαλαρότερο κόσμο-σ’αυτούς βάζω και τους διαδηλωτές και τους διαμαρτυρόμενους ! Θεωρώ όμως αυτή τη περιοχή επέκταση περισσότερο της ασυναγώνιστα φωτογενούς Πλατείας Συντάγματος παρά-με φωτογραφικούς όρους μιλάω πια-συνέχεια του δρόμου που κατέβηκα, δηλαδή της Βασιλίσσης Σοφίας. Ενώ το ξέρω ότι η διαδρομή αυτή είναι φωτογραφικά άγονη, παρόλα αυτά, καλού κακού, τη μηχανή τη κρατάω στο χέρι. Η συγκομιδή πάντως είναι πάντα ρουτινιέρικη και όχι λίγες φορές επανάληψη, με ελαφρότατες παραλλαγές, προηγούμενων, εξίσου ρουτινιέρικων, λήψεων-έτσι για να ζεστάνω τη μηχανή και το θυμικό μου και να ξυπνήσω με το εύηχο κλικ τα χαλαρά ακόμη αντανακλαστικά μου. Αναρτώ δυό δείγματα από τη προηγούμενη βδομάδα. Τη συγκεκριμένη πύλη μπορεί να την έχω φωτογραφίσει, σε ξεχωριστούς χρόνους, εποχές και ώρες, ίσως και δέκα φορές, με ελαχιστότατες, αδιόρατες καμιά φορά, διαφορές. Μ’αρέσει σαν άσκηση φόρμας, σαν τίποτα άλλο.Βασιλίσσης-Σοφίας-12.56-ωυυγκξθχ-WB-DSΠεριέργως η πρώτη πρώτη εκδοχή, που την παραθέτω εδώ για σύγκριση, τραβηγμένη εφτά-οκτώ χρόνια πριν, είναι πιο τολμηρή σαν εικόνα, αφού εδώ προσπάθησα να αποδομήσω την τερπνότητα του νεοκλασικού στοιχείου, εισάγοντας το εντελώς πεζό της αντανάκλασης των κεραιών της απέναντι πολυκατοικίας κι έτσι αναπτύσσοντας ένα διάλογο αντιθέτων μέσα στην εικόνα.(στη πραγματικότητα ο φακός είναι εστιασμένος ακριβώς στην αντανάκλαση αυτή και όχι στη μνημειακή είσοδο.το ίδιο και η φωτομέτρηση)

003---Αντίγραφο-(2)ds-nv

Με τη τρίτη φωτογραφία-μια αληθινά εντελώς ατύπικη άποψη του Hilton!- οι διαφορές είναι περισσότερες, γιατί αυτή τη φορά κατέβηκα σχετικά αργά στο κέντρο και ο ήλιος ερχόταν κάπως κόντρα στον ωραίο θάμνο με τα παράξενα σαν φτερά στρουθοκαμήλου λουλούδια του-δεν έχω ιδέα πώς λέγεται το φυτό. Αναδεικνύονται τόσο όμορφα στο σκούρο φόντο και ουσιαστικά μοιάζουν με ένα απροσδόκητο φωτογραφικό συμβάν έτσι όπως αυτονομούνται σαν οι πρωταγωνιστές της κατά τα άλλα απόλυτα συμβατικής εικόνας.

Μ’αρέσει η Βασιλίσσης Σοφίας. Αν το καλοσκεφτούμε,  είναι ο μόνος κεντρικός μεγαλοαστικός δρόμος της Αθήνας-η Διονυσίου Αρεοπαγίτου είναι εντελώς διαφορετικό μεγαλοαστικό επεισόδιο, λιγότερο αστικό(με την πολεοδομική έννοια του όρου αστικό).

Ο 19ος αιώνας εδώ, με μεγαλοαστικά σπίτια όπως του Μπενάκη, το κάπως τουρτοειδές Μέγαρο Σταθάτου-ανυπόφορα γλυκανάλατο και άτοπα μεγαλόστομο- ή τα γειτονικά κτήρια των πρεσβειών Ιταλίας και Γαλλίας, αρχοντόσπιτα με τα όλα τους. Ο μεσοπόλεμος με στιβαρές αστικές πολυκατοικίες-στη περιοχή απέναντι απ’το Χίλτον είναι δυό τρεις με εντυπωσιακές, μνημειακού χαρακτήρα, art deco σχεδόν, εισόδους. Και φυσικά ο μοντερνισμός με δημόσια κτήρια όπως η Αμερικανική Πρεσβεία-έργο του Gropius παρακαλώ αλλά άντε να το φωτογραφίσεις έτσι που φυλάσσεται από κερβερόσκυλους φρουρούς!- το Πολεμικό Μουσείο-σε όσους λέω ότι μ’αρέσει παλαβά, απομακρύνονται σαν να έχω λέπρα!-000-1-vbctr4zxacb0xz-fnvή το μεταμοντέρνο οικοδόμημα που επί πολύ καιρό ανοίκιαστο, στεγάζει τώρα την έδρα του Ιδρύματος Νιάρχου, αμφιλεγόμενο κι αυτό και που, χωρίς να με τρελαίνει, θαυμάζω τη φινέτσα της κατασκευής του. Σπάνια να δεις κάτι ανάλογο στην Αθήνα. Προφανώς έπεσαν λεφτά μπόλικα εδώ.

Με λίγα λόγια, φωτογραφίζοντας στη Βασιλίσσης Σοφίας πλασάρεις μια εικόνα καθαρά ευρωπαϊκής πρωτεύουσας-αν και κάπως δευτερότερου δρόμου της-για να μην ξιπαζόμαστε κιόλας πολύ.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Αρχιτεκτονική Φωτογραφία, Trivia

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s