Πάλιωσε το σακάκι μου

..............Φυσικά και δεν θα κουραστώ ποτέ να υμνώ το διαδίκτυο. Μ’αυτό, η ανθρωπότητα μπορεί να πήγε σε κάποια πράγματα πέντε βήματα πίσω αλλά, σε όλα τα υπόλοιπα πήγε χίλια μπροστά. Δέστε για παράδειγμα πόσο-σ’αυτό τουλάχιστον-ευνοούνται τα μπατιράκια σαν κι εμένα. Μού χάλασε το cd player και στην κατάσταση που βρίσκομαι, ούτε λόγος για αγορά καινούργιου, ούτε καν του αισχρά φτηνότερου.Το διαδίκτυο με το ανεκτίμητο youtube μού έφερε όλα τα cd μου στην οθόνη μου και στα μεγάφωνα του pc μου αλλά και τόσα κι άλλα τόσα που δεν είχα!

Εγώ είμαι ελληνάκι και δεν σνομπάρω τη μουσική της πατρίδας μου, παρόλο ότι αγαπώ και οτιδήποτε εκλεκτό φτιάξαν και οι  ξένοι λαοί-κι από μουσική φτιάξαν  οι μπαγάσηδες πολλά και πολλές φορές πολύ καλύτερα από μας. Όμως, όπως είπα, είμαι ελληνάκι και έχω βιωματικά ακούσματα που μού είναι αδύνατο να απεμπολήσω. Ένα τέτοιο είναι ο Τσιτσάνης. Κάποτε-πολύ πιτσιρικάκι-έμενα στο πολύ λαϊκό τότε, με πολύ προσφυγικό πληθυσμό, Νέο Ηράκλειο και εκεί θυμάμαι να έχω πρωτακούσει Τσιτσάνη. Μεγαλώνοντας σε ένα μικροαστικό οικογενειακό περιβάλλον, που σνομπάριζε τη λαϊκή μουσική, δεν είχα την ευκαιρία να προσεγγίσω αυτή τη μουσική που την άκουγα όμως να ξεχύνεται από τα παράθυρα των γειτονικών σπιτιών και να την τραγουδάνε οι καλύτερες φωνές που τα κατοικούσαν. Αυτή η απόσταση από τη λαϊκή μουσική κράτησε μέχρι την περίοδο του πνευματικού απογαλακτισμού μου από την οικογένεια μου και την διαμόρφωση της προσωπικότητας μου σαν ανεξάρτητης στα πλαίσια της φοιτητικής ιδιότητας. Ήταν η εποχή που το ρεμπέτικο επανεκτιμήθηκε από τη λόγια κουλτούρα. Όλη η Ελλάδα γέμισε ρεμπετάδικα-όπως πάντα η υπερβολή στον Έλληνα φτάνει παροξυσμικά όρια.

Τότε έτεινα κι εγώ ευήκοον ους που θάλεγαν οι καθηγητές μου στο ρεμπέτικο Είδα όμως το φαινόμενο νηφάλια γιατί δεν ήμουν σάρκα από τη σάρκα αυτής της λαϊκής κουλτούρας, κουλτούρας που κάποιες στιγμές λιγάκι με ξένιζε με τον κάπως τραχύ τρόπο της-τότε απέρριπτα τον Βαμβακάρη σαν απροσάρμοστα πρωτόγονο και έκλινα προς την φιλοπαίγμονα ευρωαμερικανικότητα του Μανώλη Χιώτη. Γενικά θέλω να πω δεν  ήμουν ενθουσιώδης με την ανακάλυψη. Ο καταλύτης για να αγαπήσω το ρεμπέτικο ήταν ο Βασίλης Τσιτσάνης και η μούσα του, η Μαρίκα Νίνου με το αστείρευτο μπρίο της και την πηγαία και φυσική εκφραστικότητα της. Και όταν μιλάω για Τσιτσάνη, εννοώ φυσικά αυτόν τον βαθιά αρμονικό ανθρωπισμό του με τραγούδια φτιαγμένα για να τραγουδηθούν και να βιωθούν. Μού άρεσε ότι ο Τσιτσάνης πολύ συχνά έγραφε τους στίχους του. Αυτό πρόσθετε στη βιωματικότητα του τραγουδιού και το ενεργοποιούσε αισθηματικά με πιο στέρεα θεμελιωμένη εσωτερική ζωή. Γινόταν τραγούδι των σπλάχνων της ίδιας της ζωής. Γι’αυτό ενώ μπορεί να μην είναι σπουδαίοι οι στίχοι του, η αξεδιάλυτη ενότητα μουσικής και στίχου είναι πραγματικά οργανική και λειτουργεί σε ολόκληρη τη γκάμα των αισθημάτων μας.

Σε εποχές όπως αυτή-εποχή μνημονίου και επακόλουθης φτώχειας- τραγούδια σαν του Τσιτσάνη-επικά στη δωρικότητα τους και στην ειλικρίνεια του αισθήματος τους-επικαιροποιούνται με ένα συναρπαστικό τρόπο. Σκέφτομαι ότι δεν είναι λίγοι οι Έλληνες που γι’αυτούς το παλιωμένο τους σακάκι είναι ένα θέμα για να πονάνε βάσιμα. Ειδικά τα γεροντάκια, με τις απελπιστικά κουτσουρεμένες συντάξεις, έχουν κάθε λόγο να μοιρολογούν για το παλιωμένο σακάκι τους. Να μοιρολογούν όμως υμνολογώντας το έτσι; Μιζέρια και κακομοιριά αισθήματος δεν μας πάνε και ποτέ δεν την πρόβαλε ο Τσιτσάνης. Το παλιωμένο του σακάκι είναι ένα παραπονάκι μελωδικό δεν είναι είναι κλάμα κακομοίρικο.

Δεν χωρά αμφιβολία ότι αγάπησα πολύ την πρώτη,την αυθεντική ερμηνεία του βάρδου. Ήρθε μετά όμως ο Χατζηδάκης, που μουσικά μού κάθεται καλύτερα από τον Μίκη-το Μίκη που ιδιοσυγκρασιακά τον νιώθω πιο δικό μου- και με τη δική του συναρπαστική ορχηστρική παραλλαγή με λίγωσε όσο τίποτε. Ο καλύτερος ερμηνευτής του Τσιτσάνη είναι τελικά ο Χατζηδάκης!

Υ.Γ. Δεν θέλω να φορτώνω με πολλά bites το περιορισμένης χωρητικότητας μπλογκ μου, γι’αυτό βάζω λινκ για την περίπτωση της χατζηδακικής ερμηνείας. Η αυθεντική του Tσιτσάνη δυστυχώς έχει τεχνικό πρόβλημα  http://www.youtube.com/watch?v=K6gWDsMUDTM

Advertisements

Leave a comment

Filed under Αστικές Νεκρές Φύσεις, Φωτογραφίες δρόμου

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s