Ο “αποτυχημένος” εκδότης

Μέσα στα προβλεπτά πλαίσια να κάνουμε χρήση μιας λέξης με ένα νόημα που νομίζουμε ότι την καθορίζει οριστικά και αμετάκλητα, χάθηκε η έννοια και η ουσία της λέξης *επιτυχία* στα διάφορα κατά καιρούς εκδοτικά εγχειρήματα . Ναι, είναι εκδοτικά μεγάλο σουξέ το Κλικ ή το Νίτρο-η πορνογραφία στην κάθε εκδοχή της είναι συνταγή επιτυχίας εξάλλου-αλλά τώρα που γη και σποδός καλύπτει τη Βαβυλώνα του life style πού είναι η επιτυχία για να σώσει απ’το μαράζι τις θεούσες του eyeliner?

Μανόλης Σαββίδης, ο κατ'έξοχήν εκδότης.To class ή τόχεις ή δεν τόχεις-το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν μπορείς να τ'αγοράσεις-και όταν έχεις έμφυτη μέσα του τη χάρη του στυλ σαν εγγενή, φυσική αξία, που μεταδίδεται σχεδόν κληρονομικά και καλλιεργείται από μιαν έφεση στο μεγαλειώδες της απλότητας σαν κατ'εξοχήν ομορφιάς, τύφλα νάχουν οι μοδίστρες και οι στυλίστες.

Μανόλης Σαββίδης, ο κατ’έξοχήν εκδότης.To class ή τόχεις ή δεν τόχεις-το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν μπορείς να τ’αγοράσεις-και όταν έχεις έμφυτη μέσα του τη χάρη του στυλ σαν εγγενή, φυσική αξία, που μεταδίδεται σχεδόν κληρονομικά και καλλιεργείται από μιαν έφεση στο μεγαλειώδες της απλότητας σαν κατ’εξοχήν ομορφιάς, τύφλα νάχουν οι μοδίστρες και οι στυλίστες.

Το φριχτά καλό μου ένστικτο με έσπρωχνε πάντα εκεί όπου ήξερα ότι θα υπήρχε ένα μίνιμουμ συνεννόησης, ακόμη και αν ήξερα ότι οι οικονομικοί όροι δεν θα ήταν από αυτούς που θα σε έβαζαν σε πειρασμό. Ένα εκδοτικό εγχείρημα δεν είναι τα κεφάλαια που τυχόν διαθέτει ο εκδότης-αμαν πια μ’αυτή την υπερτίμηση!-όσο η ευφυΐα του εκδότη, το υψηλό του γούστο, οι καλές του προθέσεις-εύκολο να διακρίνεις τον ιδεαλιστή από το αρπακτικό και τον καιροσκόπο. Ο Σαββίδης-γιατί γι’αυτόν τον εκδότη μιλάμε- ήταν και είναι, παρότι πρέπει να θεωρείται ότι έχει πια αποσυρθεί από το σπορ των εκδόσεων, ασυγχώρητα ακριβό σε εποχές μνημονίων, ο Μανόλης Σαββίδης ήταν το είδος εκδότη που είχε την αρετή να ενθουσιάζεται με αυτό που βάσιμα και θεμελιωμένα θεωρούσε καλό. Αλλά ο ενθουσιασμός του ήταν νηφάλιος, είχε γκέμια και ασκούνταν με περίσκεψη, έτσι που να κρατηθούν οι ισορροπίες στο εκδοτικό τερραίν.

Το εξώφυλλο με μια σπάνια, μετεφηβική φωτογραφία της Λιάνας Κανέλλη, είχε δημιουργήσει αίσθηση και λειτούργησε κάπως σαν εκδοτικό happening!

Ο Σαββίδης δεν είναι από τους εκδότες τους νεόπλουτους και τους επιδεικτικούς. Είπαμε ο άνθρωπος έχει κλάση, αρετή που είναι έμφυτη και ασκημένη με την αυστηρότητα δημόσιας, ανοικτής, πρωινής τελετουργίας. Ποτέ δεν θα προσέφευγε σε εκδοτικές αρπαχτές με τη μπιρμπιλωτή ρόγα της Αντζελίνα Τζολί ή της Μόνικα Μπελούτσι(ξέρετε πόσο εύκολο είναι αυτό; Και ακόμη ξέρετε πόσες χιλιάδες αντίτυπα προστίθενται στα πουλημένα με αυτό τον απλό τρόπο;). Αντίθετα ο εκδότης μας βασίστηκε σχεδόν κατά 100% στην  ελληνική πρωτογενή δημιουργική πρώτη ύλη, από τον σχεδιαστή και επιμελητή του εντύπου Δημήτρη Παπαϊωάννου, μέχρι και τους τελευταίους συντάκτες ή φωτογράφους. Δύσκολη επιλογή σε καιρούς που ο Κωστόπουλος και ο Τσαγκαρουσιάνους έκαναν στράκες με τα κακόγουστα ημιπορνογραφικά τους έντυπα-πόσο θα λαχταρούσαν βαθιά στην ψυχή τους να ήταν και απροκάλυπτα πορνογραφικά!-και τις ξεπατικωσούρες από τα ξένα ομοειδή έντυπα της σειράς, που μάλιστα τα θεοποιούσαν και τα εκθείαζαν για να εισπράττουν εξ αντανακλάσεως και αυτοί τον έπαινο!Αν χρειάζονταν να ευλογήσουν κυριολεκτικά τα γένια τους, δεν θα ξυρίζονταν καν!

Από την πλευρά μου αγάπησα αυτό το σπουδαίο έντυπο-το πρώτο που υπαινίχθηκε ανοιχτά και δημόσια την ύπαρξη ενός άλλου, πιο πλατειού κόσμου σε όσους από μας είμασταν ψηφιακά αναλφάβητοι ακόμη. Ο “ΙΣΤΟΣ” είχε ένα σχετικά σύντομο βίο αλλά στους περιοδικατζήδες άφησε μνημειώδεις εντυπώσεις. Όσοι το αγαπήσαμε πρώτα και πάνω απόλα το κάναμε για το χιούμορ του εκδότη που διαπερνούσε κάθε σελίδα αυτού του εντύπου-ακόμη και στα πιο στιβαρά κείμενα η παρένθεση μιας σαρκαστικής γελοιογραφίας ανέτρεπε δημιουργικά τον ενδεχόμενο κίνδυνο της βαρυθυμιάς. Φυσικά για όσους από μας είμασταν φωτογραφοι-ειδικά οι φανατισμένοι με το ασπρόμαυρο-τα αφιερώματα σε νέους κυρίως φωτογραφους ήταν και κίνητρο αλλά και κάποιου είδους δικαίωση.

Ναι, ήμουν κι εγώ εκεί! Αν και θυμάμαι το θέμα των φωτογραφιών μου:”πιτσιρικαρία”, δεν μπορώ ακριβώς να θυμηθώ τις φωτογραφίες. Νομίζω ότι αυτή από την οδό Οικονόμου στα Εξάρχεια είναι μέσα στο κλίμα εκείνων των εικόνων. Κάθε μήνα γίνονταν εκτεταμένη παρουσίαση ενός ξεχωριστού νέου φωτογράφου. Για όποιον είχε φιλοδοξίες αυτό ήταν ένα πολύ καλό βήμα.

Μετά από δυό χρόνια περίπου το περιοδικό έκλεισε. Θυμάμαι τον πρόστυχο Τσαγκαρουσιάνο να επιχαίρει γι’αυτό-ναι, είναι ο Τσαγκαρουσιάνος εκείνος που εκείνη την περίοδο ήταν ο προνομιακός συνομιλητής της Δήμητρας Λιάνη Παπανδρέου και τής δημοσίευε αφενός σκανδαλιάρικα πουλησιάρικες συνεντεύξεις και από την άλλη διεκπεραίωνε αιτήματα της κατά των τότε πολιτικών της αντιπάλων. Παραλλάσσοντας το αυτάρεσκο, αλλαζονικό και απατηλό μόττο του μεγάλου λυρικού της πιο κίτρινης απ’ό όλες τις δημοσιογραφίες-ο αυτοκτάτορας του outing!’Η ΕΚΔΙΚΗΣΗ του ΑΛΗΘΙΝΑ ΚΑΚΟΥ. Τότε Τσαγκαρουσιάνος και Κωστόπουλος με την παραπορνογραφία τους λέγαν ότι νίκησαν:η πιάτσα τους και τα καλντερίμια τους γέμιζαν αλήθεια κόσμο, σήμερα όμως οι Ούνοι αυτοί της δημοσιογραφίας και των εκδόσεων, μετρούν τα αποκαΐδια των πρόστυχων οραμάτων τους, απλωμένοι σαν ξεροπλυμμένα κοφίσια στις στυλάτες παραλίες που τους ανάδειξαν σαν βασιλιάδες κι αυτούς στης Μυκόνου, δίπλα στο Γαλάτη και τον πελαργό της Μυκόνου.

Ο σοβαρός εκδότης δεν έχει κανένα λόγο να ντρέπεται για την οικονομική αποτυχία της πνευματικής επιτυχίας του εκδοτικού του εγχειρήματος. Ο “ΙΣΤΟΣ¨ υπήρξε πράγματι μια προσπάθεια για υψηλής ποιότητας περιοδικό τύπο και όσοι θέλουν να εντρυφήσουν σε μια τέτοια προσπάθεια με την ελπίδα να το αποτολμήσουν και αυτοί-ίσως με ψηφιακή μορφή πια, το εκδοτικό πείραμα του Μανόλη Σαββίδη είναι ένας καλός και ασφαλής οδηγός.

Υ.Γ. Ο Μανόλης Σαββίδης είναι ο υπεύθυνος της αληθινά σπουδαίας έκδοσης ενός φωτογραφικού λευκώματος  με θέμα φωτογραφίες του μεσοπολέμου με τον τίτλο “ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ”, το κατά την ταπεινή μου γνώμη αρτιότερο φωτογραφικό λεύκωμα που έχει εκδοθεί ποτέ στην Ελλάδα. Του αξίζει μια ξεχωριστή ανάρτηση-απλά η αφορμή για μνεία δεν πρέπει να πάει χαμένη.

Advertisements

Leave a comment

Filed under Εκδότες και φωτογραφία.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s